ร้อนจังแม่จ๋า! รวมหนังที่ถ่ายทำในอุณภูมิสูงลิบ เรื่องชวนเหงื่อซึมของคนทำหนัง

Home / bioscope / ร้อนจังแม่จ๋า! รวมหนังที่ถ่ายทำในอุณภูมิสูงลิบ เรื่องชวนเหงื่อซึมของคนทำหนัง

เช่นเดียวกับอาชีพอื่นๆ ในโลก นักแสดงเองก็ต้องเผชิญหน้ากับอากาศร้อนจัดในบางวันที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ในเวลาแบบนี้ เราเลยอยากพามาดูว่า หนังหลายเรื่องที่ถ่ายทำในหน้าร้อนนั้นเป็นอย่างไร และร้อนหัวระเบิดกันแค่ไหน!


Rear Window (1954, อัลเฟร็ด ฮิชต์ค็อค)

เรื่องของตากล้องหนุ่มขาหักที่ฆ่าเวลาด้วยการใช้กล้องส่องทางไกลจ้องมองผู้คนจากอพาร์ตเมนท์ของคนกลางหน้าร้อน จนต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องประหลาดๆ ของผู้คนที่เขาเฝ้ามองเหล่านั้น

ฮิตช์ค็อคถ่ายทำหนังเรื่องนี้ในฤดูร้อน อุณหภูมิ 34 องศาเซลเซียล ในตึกโทรมๆ ที่ไม่มีเครื่องปรับอากาศจนต้องเปิดหน้าต่างตลอดเวลาให้้อากาศถ่ายเท และเจมส์ สจ๊วต ในบทช่างภาพขาหักนั่งจมกองเหงื่อตัวเองอยู่บนรถเข็นระหว่างถ่ายทำแบบกระดิกกระเดี้ยไปไหนไม่ได้

 

12 Angry Men (1957, ซิดนีย์ ลูเม็ต)

เด็กหนุ่มคนหนึ่งตกเป็นจำเลยข้อหาฆาตกรรมพ่อตัวเอง และกำลังรอให้คณะลูกขุน 12 คนพิพากษาชะตาชีวิตว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป

ระหว่างถ่ายทำเรื่องนี้ พัดลมในฉากเกิดพัง หน้าต่างก็เปิดให้กว้างมากไม่ได้ด้วยข้อจำกัดทางการถ่ายทำ แม้ในบทจะระบุชัดเจนว่าบรรยากาศในศาลนั้นร้อนอบอ้าวมาก แต่เหงื่อที่ซึมออกมาในทุกฉากที่ เฮนรี ฟอนดา ปรากฏตัวนั้นก็ดูจะเกินจากที่คนเขียนบทวาดภาพไว้สักหน่อย ไม่นับว่าพวกเขาต้องแต่งองค์ทรงเครื่องเป็นคณะลูกขุนกันเต็มยศท่ามกลางอากาศอบอ้าวอีกด้วย

 

Dog Day Afternoon (1975, ซิดนีย์ ลูเม็ต)

ซันนี (อัล ปาชิโน) หัวขโมยมือใหม่บุกเข้าปล้นธนาคารกลางวันแสกๆ เพื่อจะพบว่าธนาคารแทบไม่มีเงินเหลืออยู่เลย

ฉากที่ปาชิโนคว้าคอตัวประกันมาเพื่อเจรจากับตำรวจนั้น อากาศภายนอกอยู่ในระดับร้อนจัด ขณะที่นักแสดงทุกคนต้องใส่สูทแบบจัดเต็ม-และหนักกว่านั้นคือ ต้องแสดงราวกับอากาศยังไม่ร้อนจัดมากนัก จนสงสัยว่า เหงื่อที่ผุดออกมาทั่วหน้าของแต่ละคนนั้น มาจากอากาศหรือเพราะเล่นตามบทอันแสนจะกดดันกันแน่

 

Barton Fink (1991, โจเอล โคเอน, อีธาน โคเอน)

หนังพล็อตเวียร์ดๆ ชวนอึ้งของพี่น้องโคเอน ว่าด้วยมือเขียนบทสมองตันที่เขียนบทไม่ออก หนังถ่ายทำท่ามกลางอุณหูมิ 37 องศาฯ (กรี๊ดดดดด) จอห์น เทอร์ทูโร นักแสดงนำของเรื่องต้องนั่งทื่อๆ อยู่ในห้องแคบๆ ที่ไม่มีเครื่องปรับอากาศและถ่ายทำต่อไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเสมือนว่าอากาศก็ไม่ได้ร้อนจนผิดปกติอะไรนัก

The Ballad of Cable Hogue (1970, แซม เพกคินพาห์)

หลังจากถูกทิ้งไว้ให้เอาชีวิตรอดท่ามกลางทะเลทรายเพียงลำพังโดยไม่มีน้ำ เคเบิล ฮูโก (เจสัน โรบาร์ดส์) ก็ออกเดินไปเรื่อยๆ และหาทางเอาชีวิตรอดภายใต้แสงอาทิตย์ที่แผดเผาเขาอย่างรุนแรง

หนังยกกองไปถ่ายทำที่ทะเลทรายแอริโซนา สิ่งเดียวที่โรบาร์ดสมีแต่ตัวละครอย่างฮูโกไม่มีคือน้ำดื่ม แต่นอกนั้น โรบาร์ดส์ก็ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงต่อการถูกเผาทั้งเป็นท่ามกลางแดดร้อนจัด ในชุดคาวบอยเต็มยศ จนเราไม่แปลกใจที่เห็นผิวหน้าของโรบาร์ดส์แดงก่ำอย่างสมจริงจากการถูกแดดเผาตลอดทั้งเรื่อง

ติดตามข่าวสารและเทรนด์หนังจากทั่วทุกมุมโลกได้ที่ facebook : BIOSCOPE Magazine