ตัวละครสาว 5 ประเภท ที่เราแสนจะคุ้นเคยในหนังของ “วูดี อัลเลน”

Home / bioscope / ตัวละครสาว 5 ประเภท ที่เราแสนจะคุ้นเคยในหนังของ “วูดี อัลเลน”

หลายคนอาจตกหลุมรัก Annie Hall (1977) หนังสุดท็อปฟอร์มของ วูดี อัลเลน ที่ไม่เพียงแต่จะเป็นเสมือนต้นธารของหนังโรแมนติกคอมมิดีในยุคต่อๆ มาเท่านั้น แต่หนังยังทำให้คนตกหลุมรักตัวละคร แอนนี ฮอลลี (ไดแอน คีตัน) นางเอกสาวในเรื่องอย่างถอนตัวไม่ขึ้นอีกด้วย จนกลายเป็นอีกหนึ่งภาพจำของคีตันไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนในบทบาทของฮอลล์ นักร้องไนท์คลับสาวผู้น่ารัก

ในวาระที่ Annie Hall มีอายุครบ 40 ปีพอดี ไม่เพียงแต่มันจะสร้างชื่อให้อัลเลนในวงกว้างเท่านั้น แต่มันยังทำให้เห็นสไตล์การทำหนังอันแสนเป็นเอกลักษณ์ของเขา ทั้งบทหนังเฉียบขาด ตัวละครกับอารมณ์ขันแกมเสียดสี และแน่นอน ผู้หญิงแบบที่อัลเลนโปรดปราน เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่า ตัวละครผู้หญิงของอัลเลน ทั้งเรื่องนี้และเรื่องต่อๆ มานั้น ล้วนแล้วแต่โดดเด่น น่าจับตามองทั้งสิ้น

เราจึงชวนมารู้จักกับสาวๆ 5 ประเภท ที่อัลเลนเลือกแล้วว่าจะให้พวกหล่อนมามีชีวิตอยู่ในโลกภาพยนตร์ของเขา


เด๋อด๋าผู้น่ารัก


เป็นใครจากเรื่องไหน : ไมรา ซอร์วิโน (Mighty Aphrodite), ไดแอน คีตัน (Annie Hall), มีอา ฟาร์โรว (The Purple Rose of Cairo)
พฤติกรรม : สวย ใส ซื่อ, ชอบเล่นเทนนิส, เสียงดังโวยวาย

ไม่ว่าจะผ่านมาอีกสักกี่ปี ตัวละครแบบ แอนนี ฮอลล์ ก็จะยังเป็นตัวละครที่เรารักเสมอ ทั้งความสดใส น่ารัก และเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ขันของเธอ จนหลายคนบอกว่า อัลเลนไม่มีทางเขียนตัวละครที่ “เด๋อด๋าแล้วยังน่ารัก” ได้แบบฮอลล์อีกแล้วไม่ว่าจะในหนังเรื่องไหน แต่ถึงอย่างนั้น ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวละครสาวเด๋อๆ เรื่องอื่นๆ ของเขาก็ยังน่ารักมากๆ และมีเสน่ห์ล้นเหลืออยู่ดี สมเป็นสาวไทป์ “ทำให้คุณยิ้มได้” ตลอดกาล

 

สาวฉลาดแต่ขาดรัก (เอ๊ะ)


เป็นใครจากเรื่องไหน : จูดี เดวิส (Husbands and Wives), ไดแอน คีตัน (Manhattan)
พฤติกรรม : ชอบทำให้คนอื่นรู้สึกอึดอัดไม่สบายตัว, โทรมาหาชาวบ้านกลางดึกแบบไม่แคร์ว่าเขาจะหลับอยู่ไหม

ถัดจากสาวเด๋อก็มาที่สาวผู้กร้าวแกร่งบ้าง ตัวละครผู้หญิงอีกประเภทที่อัลเลนชอบคือผู้หญิงฉลาดและมีอำนาจในการปั่นสมองผู้ชาย แม้จะไม่ใช่พฤติกรรมที่น่ารักนัก (แถมยังโดนค่อนขอดว่า ความสัมพันธ์ที่ยืนยาวที่สุดที่ตัวละครพวกนี้จะมีได้-ก็คือตัวเธอเองนั่นแหละ!) แต่ก็มีเสน่ห์ชะมัด แม้จะเจ้าอารมณ์และเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง แต่พวกเธอก็ฉลาดเฉลียวและเปี่ยมไปด้วยไหวพริบสุดๆ

 

สาวใสๆ ไฟแรงๆ


เป็นใครจากเรื่องไหน : จูเลียตต์ เลวิส (Husbands and Wives), เอ็มมา สโตน (Irrational Man), มาเรียล เฮมิงเวย์ (Manhattan), อีวาน เรเชล วูด (Whatever Works)
พฤติกรรม : วันๆ เอาแต่ปั่นการบ้าน

ตัวละครเหล่านี้มักอายุน้อยกว่าตัวละครชายในเรื่อง กำลังอยู่ในช่วงสดใหม่ต่อการเรียนรู้โลกภายนอก เป็นเด็กดีที่กล้าๆ กลัวๆ จะออกไปเผชิญความจริงนอกรั้วการศึกษา และที่สำคัญคือ-น่ารัก

มีคนตั้งข้อสังเกตว่า ตัวละครเด็กสาวเหล่านี้คือภาพแทนผู้หญิงที่อัลเลนชอบ โดยเฉพาะ Whatever Works ที่แม้จะถูกก่นด่าไม่มีชิ้นดีว่าเป็นงานของอัลเลนที่ภาพห่วยที่สุดและถูกลืมง่ายที่สุด แต่ตัวละคร เมโลดี (วูด) คือเด็กสาวที่ถูกอัลเลนเขียนให้ต้องพัวพันกับชายแก่รุ่นคุณปู่อย่าง บอริส (แลรี เดวิส) จนหลายคนแซะว่าหรืออัลเลนจะเขียนตัวละครบอริสขึ้นมาเพื่อเป็นภาพแทนตัวเอง (แถมเรื่องจริงคือ อัลเลนนั้นถูกครหาว่ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับหญิงสาวที่อายุน้อยกว่ามากๆ อยู่บ่อยครั้งทีเดียว)

 

สาวร้อนแรง


เป็นใครจากเรื่องไหน : สการ์เล็ตต์ โจแฮนส์สัน (Match Point), เพเนโลเป ครูซ (Vicky Cristina Barcelona), แองจาลิกา ฮูสตัน (Crimes and Misdemeanors)
พฤติกรรม : ดึงดูดชายหนุ่ม, มีเทคนิคการมีเซ็กส์ที่ดุเดือด

หลายคนอาจจะจดจำโจแฮนส์สันจาก Match Point ว่าเป็นตัวละครที่น่าเห็นใจ แต่เปล่าเลย เพราะมองย้อนกลับไป จริงๆ เธอคือหนึ่งในตัวละครที่แสบที่สุดของอัลเลน เทียบชั้นกันกับครูซและฮูสตัน เต็มไปด้วยบุคลิกดึงดูด น่าค้นหา และ เอ่อ… หน้าอกหน้าใจชวนมอง เหนืออื่นใดคือมีอำนาจปั่นหัวยั่วยวนผู้ชายได้แบบไร้ที่ติอีกต่างหาก

 

สาวรุ่นใหญ่หัวใจพังทลาย


เป็นใครจากเรื่องไหน : เคต บลานเชตต์ (Blue Jasmine), ไดแอน ไวสต์ (Hannah and Her Sisters), คริสตินา ริชชี (Anything Else)
พฤติกรรม : ประสาทกิน, จิตตกง่าย, จอมอาละวาด และเป็นตัวป่วนมื้อค่ำของครอบครัวที่แท้จริง

ดูเหมือนอัลเลนจะโปรดปรานตัวละครหญิงที่เป็นจอมแปรปรวนทางอารมณ์ไม่น้อย เพราะไม่ว่าจะบลานเชตต์, ไวสต์หรือริชชีเองก็ต้องรับบทบาทเป็นหญิงที่ทำตัวเอง หรือถูกชีวิตกระทำจนมีอาการคุ้มดีคุ้มร้ายที่เราเองก็เกลียดไม่ลง ทั้งที่ทุกคนล้วนเป็นตัวละครที่น่าหมั่นไส้ แต่อัลเลนก็ทำให้พวกเธอดูน่าเห็นใจในขณะเดียวกัน โดยเฉพาะ จัสมิน (บลานเชตต์) สาวใหญ่อดีตไฮโซที่ต้องมาตกอับ แม้ตลอดระยะเวลาชั่วโมงกว่าของหนังจะทำให้คนดูอยากลุกเอาป๊อปคอร์นไปปาใส่หน้า แต่เมื่อถึงฉากสุดท้ายอันพังทลายของเธอ-ก็ทำให้เราอดเห็นใจและสงสารในชีวิตจมไม่ลงของเธอไม่ได้จริงๆ

อีกอย่าง นี่ดูเป็นบทที่ดูจะส่งให้นักแสดงเดินตบเท้าเข้ารับรางวัลเหลือเกิน เพราะไม่เพียงแต่บลานเชตต์ (ซึ่งระเบิดพลังทำลายล้างตลอดการแสดง) จะคว้าออสการ์นำหญิงได้จากบทนี้ แต่ไวสต์ในบทหญิงป้าจิตตกก็ยังได้ออสการ์ สมทบหญิงมานอนกอดจากบทนี้เหมือนกัน

ติดตามข่าวสารและเทรนด์หนังจากทั่วทุกมุมโลกได้ที่
facebook : BIOSCOPE Magazine