รื้อหิ้งหนังเก่า : Tony Takitani (2004) – เดียวดาย สไตล์ มูราคามิ

Home / ข่าวหนัง, หนังเอเชีย / รื้อหิ้งหนังเก่า : Tony Takitani (2004) – เดียวดาย สไตล์ มูราคามิ

Tony Takitani (2004) – เดียวดาย สไตล์ มูราคามิ

tony-takitani-690x1024

244577-original1-aeix1
Haruki Murakami

“โทนี ทะกิทะนิ คือชื่อและนามสกุลจริงของ โทนี ทะกิทะนิ”

นี่คือประโยคแรกในเรื่องสั้นชื่อ Tony Takitani**ซึ่งก็ถูกนำมาใช้เป็นประโยคเปิดเรื่องของหนังที่สร้างจากเรื่องสั้นเรื่องนี้เช่นกัน ความน่าสนใจของหนังเรื่องนี้อยู่ที่ มันถูกดัดแปลงจากปลายปากกาของนักเขียนชาวญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมและยกย่องไปทั่วโลก อย่าง ฮารุกิ มูราคามิ (Haruki Murakami)

แม้จะมีเรื่องสั้นและนวนิยายเรื่องฮิตจำนวนมาก แต่มูราคามิก็ขึ้นชื่อในเรื่องความยากในการที่จะอนุญาตให้ใครๆ นำงานเขียนของเขามาดัดแปลงเป็นหนังได้ ซึ่งจนถึงปัจจุบันก็มีเพียง 4 เรื่องเท่านั้น โดยเรื่อง Tony Takitani เป็นผลงานกำกับของ จุน อิชิกาว่า (市川準 Jun Ichikawa, 1987-2008) ที่อาจไม่มีชื่อเสียงมากนักนอกประเทศของตน ซึ่งถือว่าหนังเรื่องนี้ได้พาเขาไปทำความรู้จักกับคอหนังทั่วโลก จากการไปได้รางวัล Special Jury Prize จากเทศกาลหนังโลการ์โน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี 2004tony-takitani

Tony Takitani เป็นเรื่องของชายวัยกลางคนนามเดียวกันกับชื่อเรื่อง ผู้ครองตัวสันโดษมาตลอดชีวิต โดยหนังเล่าย้อนไปถึงผู้เป็นพ่อของเขาที่ก็ดำเนินชีวิตในแบบเดียวกัน จนเหมือนราวกับว่า ‘ความสันโดษ’ เป็นพันธุกรรมที่สามารถถ่ายทอดได้ทางสายเลือด แต่ชีวิตอันเรียบง่ายของทะนิทะกิกลับสั่นคลอน เมื่อพบกับสตรีนางหนึ่ง ที่แม้จะอายุห่างจากตัวเขาราวครึ่งชีวิต แต่กลับมีแนวโน้มที่จะอยู่ร่วมหอกับตนได้อย่างน่าเหลือเชื่อ จนทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจแต่งงานกันอย่างรวดเร็วtonytakitani

ทะนิทะกิสามารถมีชีวิตคู่ไปพร้อมๆ กับใช้ชีวิตส่วนตัวอันสันโดษได้ต่อไป ส่วนเธอผู้เป็นภรรยาก็สามารถอยู่ร่วมกับสามีผู้เงียบขรึมและใช้เวลาหาความสุขไปกับการวิ่งไล่ตามแฟชั่น – ซึ่งเสื้อผ้าของเธอนี่เอง คือจุดเริ่มต้นในความประทับใจของทะนิทะกิ – ทว่าหลังผ่านไปหลายปี เมื่อเสื้อผ้าของเธอมีล้นตู้จนต้องเปลี่ยนห้องนอนเป็นห้องแต่งตัว มันก็เริ่มสั่นคลอนความสัมพันธ์ของทั้งสอง…จนกระทั่งทะนิทะกิได้เอ่ยประโยคหนึ่งกับเธอออกไป หลังจากนั้นโลกของทะนิทะกิก็เสียสมดุลไปตลอดกาลtony takitani

市川準-Jun-Ichikawa
Jun Ichikawa – ผู้กำกับ

ความน่าสนใจของ Tony Takitani อยู่ที่ความพยายามถ่ายทอดอารมณ์ ‘เหงาๆ ตามสไตล์งานเขียนมูราคามิ’ ให้ออกมาในภาพยนตร์ให้ได้มากที่สุด – อารมณ์เหงาของมูราคามิแตกต่างออกไปจากคำจำกัดความทั่วไป ตัวละครของเขาเต็มใจที่จะเหงา พอใจกับความโดดเดี่ยว พร้อมปล่อยให้ตัวตนจมไปกับเหล่าวัฒนธรรมป็อบ เช่น เพลง หนัง วรรณกรรม พร้อมใช้ชีวิตในทุกวันอย่างเรียบง่ายสบายดี…แต่จะเกิดปัญหาขึ้นทันที เมื่อวงจรอันเรียบลื่นที่เคยดำเนินนั้น ถูก ‘ใครสักคน’ เข้ามา และ จากไป เพื่อให้ตัวละครผู้นั้นได้สัมผัสลิ้มรสกับ ‘ความเปล่าดายอันเคว้งคว้าง’

ตัวหนังถูกเล่าในสไตล์อันเนิบนาบ เพื่อถ่ายทอดอารมณ์จากเรื่องสั้นให้ใกล้เคียงมากที่สุด ซึ่งเทคนิคที่อิชิกาว่าเลือกใช้ คือการใช้เสียงบรรยาย (Voice-over) แทนที่ประโยคสนทนาของตัวละครเสมือนคนดูกำลังนั่งอ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้อยู่ พร้อมใช้การเคลื่อนกล้องจากซ้ายไปขวาวนซ้ำๆ ไปเรื่อยๆ เลียนแบบการพลิกหน้ากระดาษของหนังสือในญี่ปุ่น ไปพร้อมๆ กับเพลงประกอบอันยอดเยี่ยมฝีมือของคอมโพสต์เซอร์ชื่อดังอย่าง เรียวอิชิ ซากาโมโตะ (The Last Emperror) จนเราอาจเรียกมันว่า ‘ภาพเคลื่อนไหวประกอบเรื่องสั้นของมูราคามิ’ ก็คงไม่ผิดนัก

แม้ด้วยสไตล์การเล่าเรื่องที่อาจทำให้ผู้ชม ‘ไม่รัก ก็ เกลียดเลย’ แต่เชื่อเหลือเกินว่า บรรดาสาวกนักเขียนชื่อก้องผู้นี้ น่าจะอยากลิ้มลอง Tony Takitani ในรูปแบบภาพยนตร์สักครั้งอย่างแน่นอน…ไม่ว่าหนังเรื่องนี้จะทำให้เขาเหงาซึมไปกับเรื่อง หรือหลับคาจอก็ตาม

**เรื่องสั้น ‘โทนี ทะกิทะนิ’ อยู่ในหนังสือรวมเรื่องสั้น ‘ปีศาจแห่งเล็กซิงตัน’ ฉบับแปลภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่

https://www.youtube.com/watch?v=Kaxa5pPdaK0

– เรียบเรียงจากนิตยสาร BIOSCOPE # 49 (ธันวาคม 2548)