รื้อหิ้งหนังเก่า : Ma Mère (2004) – คุณแม่…ของฉัน

Home / ข่าวหนัง, ข่าวหนัง arthouse สารคดี / รื้อหิ้งหนังเก่า : Ma Mère (2004) – คุณแม่…ของฉัน

Ma Mère (2004) – คุณแม่…ของฉันMa Mère - poster

Christophe Honoré
Christophe Honoré

(บทความนี้เปิดเผยเนื้อหาบางส่วน)

คริสตอฟ โอโรเน่ (Christophe Honoré) เป็นผู้กำกับชาวฝรั่งเศสที่มีเอกลักษณ์อันโดดเด่น ด้วยการเล่าเรื่องดราม่าหนักๆ ที่ใช้เทคนิคงานภาพอันหวือหวา แต่ในขณะเดียวกัน หนังของเขาก็อบอวลด้วยความเศร้าและสัญญาณอันตราย

หนึ่งในผลงานของเขาอย่าง Seventeen Times Cecile Cassard (2002) ที่เก๋ไก๋ด้วยการใช้วิธีเล่าเรื่องโดยแบ่งเป็น 17 ฉากใหญ่ๆ ก่อนพาเราไปค่อยๆ ดูการเสียสูญจวบจนการฟื้นตัวของผู้หญิงชื่อ ซิซิล คาสซาร์ด (ตามชื่อเรื่องที่แปลแบบตรงตัวว่า 17 คูณ ซิซิล คาสซาร์ด) – หนังเปิดเรื่องด้วยซิซิล เห็นสามีของตนแก้ผ้า แต่เดินเข้าไปสัมผัสเขา แต่กลับกลายเป็นว่ามันคือภาพเงาที่ฉายผ่านโปรเจ็กเตอร์เท่านั้น เสียงของเขาดังไปทั่วห้อง แต่เธอไม่สามารถไขว่คว้าเขาไว้ในอ้อมกอดได้ เธอเริ่มเสียการควบคุมตัวเอง เกรี้ยวกราด ขังลูกไว้ในตู้โทรศัพท์ แล้วจึงกระโดดลงสายน้ำอันดำข้นคลั่ก สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ แต่พาร่างเธอลอยล่องไปสู่ชายฝั่งแห่งใหม่ แผ่นดินของความรักและความหวัง

Seventeen Times Cecile Cassard แม้เต็มไปด้วยความมืดมิด แต่เนื้อเรื่องกลับมีความสว่างจ้า หากใน Ma Mère แม้หนังเต็มไปด้วยฉากสว่างๆ เน้นท้องฟ้าอันกว้างไกล ห้องสีขาวบริสุทธิ์ แต่เนื้อหากลับเต็มไปด้วยความมืดมิดชั่วกัปกัลป์

…นี่เป็นหนังที่ว่าด้วย ลูกที่อยาก xxx แม่ และ แม่ที่อยาก xxx ลูก!Ma Mère (2004) 03

ปิแอร์ ลูกคนรวยที่กลับมาบ้านติดทะเลของพ่อ ดูผิวเผินเหมือนเขาไม่ถูกกับพ่อของเขาสักเท่าไหร่ ปิแอร์ไม่มีความสุขกับชีวิตที่อ้างว้าง จนกระทั่งไปว่ายในสระน้ำและผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาทักเขา…เธอคือเอเรียง แม่ของเขาที่หย่ากับพ่อไปแล้ว วินาทีแรกที่ปิแอร์เห็นแม่ แววตาก็บอกคำตอบว่า นี่คือคนที่เขารักมากที่สุดในบ้านหลังนี้ คุณแม่คนสวยแวะมาเยี่ยมลูกชายที่ไม่ได้เจอกันนาน ทว่าในรุ่งเช้าต่อมา พ่อของปิแอร์ก็เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุลึกลับ เอเรียงไม่เดิอดเนื้อร้อนใจหลังรู้ข่าว เธอไปเต้นรำกับผู้ชาย 1 โหล การเต้รที่ไม่ได้เพื่อดับทุกข์ แต่เป็นการ ‘เติมสุข’

ปิแอร์ค่อยๆ ก้าวเข้าไปสู่ ‘โลก’ ของแม่  เอเรียงเป็นผู้หญิงหยำฉา ในร่างหนึ่งเธอคือผู้หญิงทรงเสน่ห์ แต่อีกด้านเธอคือแม่มายเริงโลกีย์ร่านสวาทไปทั่วทั้งชายและหญิง เอเรียงแนะนำให้ปิแอร์รู้จักกับคู่รักเลสเบี้ยนของเธอ ทั้งคู่ไปเริงราตรีกัน – ฉากหนึ่งที่รุนแรงที่สุด เกิดขึ้นเมื่อเพื่อนหญิงของแม่ร่วมรักกับปิแอร์บนพื้นถนนยามค่ำคืน (ในยานที่ผู้คนพลุกพล่าน) ปิแอร์ได้แต่ทำหน้าตกใจประมาณว่า “อาอี๊จะทำอะไรผม” แต่เมื่อเขามองไปที่หลังเสา เขาก็พบว่า เอเรียงแม่ของเขายืนมองดูอย่างมีความสุข

Ma Mère (2004) 01

ฉากที่ดีอีกฉากคือ ปิแอร์จูบกับแฟนของแม่ แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาเธอกลับเปลี่ยนเป็นคนอื่น? ตลอดทั้งเรื่องขณะที่ปิแอร์กำลังคุยกับใครสักคน อยู่ดีๆ คนที่เขาเพิ่งคุยด้วยก็จะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย หนังเรื่องนี้คือโลกมายาของชายหนุ่มที่ค้นหาความหมายของชีวิต อะไรคือความสุข อะไรคือกามมารมณ์ อะไรคือการหลีกหนีความทุกข์ Ma Mère คือเขาวงกตมายาที่ปิแอร์วิ่งวนหลงทาง และทางออกมีอยู่เพียงหนึ่งเดียวคือ นรก

เมื่อถึงจุดหนึ่ง เอเรียงเริ่มสำนึกผิด เธอรู้ตัวว่าถ้าอยู่ด้วยกันต่อไปคงต่อมีอะไรกับปิแอร์แน่ๆ เธอจึงเลือกเดินจากไป เปิดโอกาสให้ปีแอร์ได้ทำความเข้าใจตัวเองทั้งเรื่องความสุขในชีวิตและรสนิยมทางเพศของตนเอง…แต่จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อหลังจากปิแอร์เข้าใจตนเองแล้วว่าต้องการอะไร เอเรียงก็กลับมาหาลูกตนเองอีกครั้ง ในชุดสีดอกกุหลาบไม่ต่างจากเพลิงเผาวิญญาณ เฉลิมฉลองค่ำคืนที่ร้อนที่สุดในชีวิต

บางครั้งฃีวิตก็น่าเศร้า เมื่อเราค้นพบว่าสิ่งที่เราต้องการ คือ ตัณหาวิปริต มันไม่ใช่อาการป่วย แต่มันคือคำตอบของทุกสิ่งMa Mère (2004) 02

…เมื่อคิดถึงความกล้าหาญในโลกภาพยนตร์  Ma Mère ถือเป็นประสบการณ์คุ้มค่า หนังเรื่องนี้น่าจะเป็นที่ถูกใจของคนทุกเพศทุกวัย แต่ใครที่จุดูเพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ของขวัญที่ได้กลับไปคงเป็น ‘เซ็กซ์เสื่อม’ เสียมากกว่า

https://www.youtube.com/watch?v=KYLBwP9UDYg

***เรียบเรียงจาก
Ma Mère (2004) – คุณแม่ (วิปริต) ของฉัน : คอลัมน์ Footnote โดย ไกรวุฒิ จุลพงศธร
นิตยสาร BIOSCOPE ฉบับที่ 38 (มกราคม 2548)