รื้อหิ้งหนังเก่า : Air Doll (2009) – หัวใจลม ไม่แล้งรัก

Home / ข่าวหนัง, หนังเอเชีย / รื้อหิ้งหนังเก่า : Air Doll (2009) – หัวใจลม ไม่แล้งรัก

Air Doll  (2009)

หัวใจลม ไม่แล้งรัก

Air Doll (2009)

 

“การมีหัวใจ คือ เรื่องที่เจ็บปวด แต่การมีความรัก ก็คือเหตุผลเดียวที่ตัดสินใจได้ว่า การมีชีวิต นั้นมีคุณค่า “

“ผมต้องการสะท้อนให้เห็นว่าโลกที่เรากำลังอาศัยอยู่นั้นเป็นอย่างไร ผมจึงสร้างตัวละครตุ๊กตายางขึ้นมาเพื่อให้เธอเชื่อมต่อตัวละครต่างๆในระหว่างนั้น เราจะได้เห็นผู้คนเติบโตและเปลี่ยนแปลง ซึ่งผมมองว่าความงามของชีวิตนั้นมาจากการเติบโตและความเปลี่ยนแปลง  ”

เป็นคำพูดและความคิดที่จะสร้าง ‘ตุ๊กตายาง’ กับ ‘การมีชีวิต’ และต้องการที่จะเสียดสีสังคมญี่ปุ่น โดยใช้ตุ๊กตายางมาเป็นตัวดำเนิน  คือเรื่องราวในAir Dollของผู้กำกับ ฮิโรคาสุ  โคเระเอะดะ ‘คนทำหนังร่วมสมัยมือหนึ่ง’ ที่เคยฝากผลงานที่ซึมลึกอย่างNobody know , Still Walking และผลงานล่าสุดที่ฝากไว้ใน I wish (2012)

Air-Doll-1

Air Doll เป็นหนังที่มีทั้งความเป็น  ‘โคเระเอะดะ’ ในแบบที่เราเคยเห็น (เช่น การเล่าเรื่องอย่างเรียบนิ่ง เริ่มต้นจากรายละเอียดเล็กๆ ไปสู่จักรวาลอันยิ่งใหญ่ ความสุขและความเศร้าผสมการเล่าเรื่องคนร่วมสมัยฯลฯ)   ส่วนสิ่งที่แปลกใหม่ของหนัง คือ ความอีโรติกAir Doll อาจเป็นหนังเรื่องแรกของโคเระเอะที่ถูกเซ็นเซอร์ในบางประเทศหรือได้รับเรตสูงสุด เพราะมันเต็มไปด้วยภาพสาวเปลือยเดินไปมา และยังต้องถูกร่วมรักครั้งแล้วครั้งเล่า

Air Doll มีวัตถุประสงค์ที่ถูกสร้างขึ้นมา เพื่อสนองความต้องการให้กับผู้คนบางกลุ่มที่ยังต้องการในบางสิ่งที่ขาด ซึ่งแต่ละคนขาดในสิ่งที่แตกต่างกันออกไป บางคนขาดความรัก บางคนขาดคนเข้าใจ บางคนขาดคนรอบกาย และบางคนขาดคนที่จะสนองตัณหา  คุณอาจมองว่านี่คือหนังรักก็ได้ แต่สิ่งที่ลึกกว่านั้นก็คือคำถาม 3 ข้อ นั่นคือ  1. มนุษย์จะสามารถเติมเต็มความว่างเปล่าของตัวเองได้ไหม  2 .ชีวิตคืออะไร และ 3. มนุษย์คืออะไร

113289_origโคเระเอะไม่ได้ตีความตุ๊กตายางว่าเป็นสิ่งวิปริตทางเพศหรือมุขตลกผิวเผิน  ขอบเขตของหนังมีตั้งแต่ความขาวบริสุทธิ์จนถึงมืดมน  รสกามหวานฉ่ำจนถึงน้ำตาไหลริน “หนังเรื่องนี้คือสิ่งที่ผมไม่เคยถ่ายทอดมาก่อน ผมอยากถ่ายการร่วมรักผ่านลมหายใจ ผมเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้ สามารถถ่ายทอดออกมาได้ รวมทั้งเป็นสัญลักษณ์แทนสังคมอีกด้วย”

 

ใน Air Doll  พูดถึงเรื่องราวของตุ๊กตายาง (รับบทโดย ดูนาแบ) เธออาศัยอยู่กับ ฮิเดโอะ (รับบมโดย อิทสึจิ อิทาโอะ) ผู้เป็นเจ้านาย วันๆเธอไม่ทำอะไรมากนอกจากทำหน้าที่ของตุ๊กตายางรองรับอารมณ์ แต่อยู่มาวันหนึ่งเธอกลับมีชีวิตและเริ่มที่จะสนุกกับการออกไปเดินเล่นในเมือง เธอได้ไปพบกับ จุนอิจิ พนักงานร้านเช่าวิดีโอ (อาราตะ) และเริ่มความสัมพันธ์จนกลายเป็นความรัก ทุกอย่างดูจะเป็นไปด้วยดี จนกระทั่งมีสิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับเธอ

หนังเรื่องนี้ได้รวบรวมคนที่ขาดในสิ่งที่แตกต่างกันมาให้เราได้เห็นอย่างชัดเจนและหลากหลายเพื่อให้เรารับรู้ว่า สังคมญี่ปุ่นโดยมากแล้ว มีกลุ่มคนที่มีปัญหาทางด้านสภาพจิตใจมากมาย เพราะความเคร่งเครียดในการดำเนินชีวิตของคนญี่ปุ่นและความสนใจในการพัฒนาประเทศมากกว่าการพัฒนาจิตใจของคน จนเป็นผลทำให้เกิดปัญหาการฆ่าตัวตายเป็นจำนวนมากในญี่ปุ่น

Air-Doll-7

การที่คนทำหนังคนหนึ่งมองเห็นความงามของชีวิตในระดับที่เป็นสากลและถ่ายทอดมันออกมาด้วยกระบวนการอันวิจิตครั้งแล้วครั้งเล่า  ก็ทำให้เราเฝ้ามองการเติบโตของเขาในฐานะคนทำหนังและมนุษย์คนหนึ่งอย่างไม่หยุดหย่อนเช่นกัน

สุดท้ายนี้ มือใหม่หัดมีชีวิตก็ได้รู้ว่าแท้จริงแล้วมนุษย์คือสิ่งมีชีวิตแต่หัวใจมีแต่ความว่างเปล่าหรืออาจจะเรียกว่าไร้หัวใจก็ว่าได้ และ ลมหายใจที่เข้าออกร่าง บางครั้งก็ไม่ได้บ่งบอกถึงการมีหัวใจ” นั่นเอง