รายงานสดเทศกาลหนังเมืองคานส์ 2016 วันต่อวัน! : วันที่ 8

Home / ข่าวหนัง, ข่าวหนัง arthouse สารคดี, หนังฮอลลีวูด, หนังเอเชีย / รายงานสดเทศกาลหนังเมืองคานส์ 2016 วันต่อวัน! : วันที่ 8

หนังเกาหลีที่คนดูสแตนดิ้งโอเวชั่นถึง 6 นาที! + บทวิจารณ์หนังใหม่ดาร์เดนน์

 

the-wailing1Goksung (ชื่ออังกฤษ : The Wailing) หนังผสมผสานหลากแนวทางของ นาฮงจิน (Chaser, The Yellow Sea) เป็นอีกหนึ่งการเดินทางยาวไกลของบรรดาหนังสายประกวดปีนี้ (ด้วยความยาวถึง 156 นาที) แต่โชคดีที่เป็นการเดินทางอันเพลิดเพลินใช่ย่อย (ในรอบปฐมทัศน์ที่คานส์ หนังได้รับการสแตนดิ้งโอเวชั่นหลังฉายจบนานถึง 6 นาที)

พล็อตซับซ้อนของมันบอกเล่า 5 การปะทะกันระหว่างเจตจำนงและอุดมการณ์ ใจกลางของเรื่องคือตำรวจชีวิตพังผู้มีลูกสาวล้มป่วยด้วยโรคที่ไม่รู้สาเหตุ เธอมีตุ่มผื่นลามทั่วตัวอันเป็นสาเหตุให้เพื่อนบ้านที่ติดเชื้อไปกลายเป็นฆาตกรสังหารครอบครัวตัวเอง นอกจากนั้นก็มีเรื่องของหมอผีมืออาชีพผู้ถูกเรียกตัวมาปราบผีที่เข้าสิงในตัวเด็กหญิงคนนี้ซึ่งเขากล่าวอ้างว่าเป็นวิญญาณร้ายผู้มุ่งหมายสร้างความพินาศให้แก่ทั้งเมือง, พระคาทอลิกมือใหม่ผู้พยายามทำอะไรก็ล่มจมไปหมดทุกอย่าง, อาจารย์ชาวญี่ปุ่นผู้เดินทางมายังเมืองกกซองพอดีช่วงที่โรคร้ายดังกล่าวเริ่มระบาด เขาอาศัยอยู่ในกระท่อมกลางป่าที่มีห้องลับซึ่งดูราวกับแท่นบูชาซาตาน และสุดท้ายคือหญิงสาวลึกลับผู้หลบซ่อนอยู่ในเงามืดของสถานที่เกิดเหตุและอาจเป็นคนที่มีพลังอำนาจเหนือกว่าทุกตัวละครที่ว่ามา …หนังผสมทั้งแนวทางสืบสวน-สยองขวัญ-ซอมบี้และทริลเลอร์เข้าด้วยกันได้อย่างสนุกมากๆ

unknown girl
ขณะเดียวกัน คำว่า “แนวหนัง” (Genre) ก็ไม่ใช่อะไรที่ใครจะใช้อธิบายผลงานของสองพี่น้องผู้กำกับชาวเบลเยี่ยม ฌ็อง-ปีแยร์ กับ ลุก ดาร์แดนน์ ได้ง่ายๆ เจ้าของสองรางวัลปาล์มทองคำคู่นี้เป็นที่รู้จักในฐานะคนสร้างงาน social realists ได้ดีที่สุดในวงการหนังปัจจุบัน จึงต้องนับว่าน่าเสียดายอย่างยิ่งที่งานใหม่ของพวกเขาเรื่อง The Unknown Girl นั้นไร้ชีวิตชีวาเหลือเกิน

หนังเล่าถึงแพทย์สาวผู้ที่เมินคำเตือนของทั้งตำรวจและมาเฟีย แล้วพยายามขุดคุ้ยหาความจริงเบื้องหลังการตายของผู้อพยพชาวแอฟริกันที่มากดกริ่งคลินิกของเธอกลางดึกในคืนหนึ่งเพียงไม่กี่นาทีก่อนถูกสังหาร แม้จะอยู่ในรูปแบบของหนังสืบสวนฆาตกรรม แต่เราจะแทบหาความระทึกตื่นเต้นตามแนวทางหนังประเภทนี้ไม่เจอ จริงอยู่ว่านี่อาจเป็นความตั้งใจของดาร์เดนน์ที่จะตัดทอนความระทึกเสแสร้งออกไปให้หมดแล้วลงลึกถึงดราม่าในชีวิตจริงๆ ของผู้คนตามถนัด ซึ่งก็ถือเป็นไอเดียที่น่าสนใจ ทว่าผลที่ออกมากลับเป็นหนังแห้งแล้งซึ่งตัวละครเอกเอาแต่อวดอ้างว่าตนทุกข์ทรมานมากมายกับความรู้สึกผิดที่มิได้เปิดประตูรับเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายให้ทันเวลา โดยที่เราคนดูกลับแทบไม่เกิดความเห็นใจหรือสัมผัสได้ถึงความรู้สึกผิดของเธอเลย และไม่เท่านั้น การทดลองของดาร์เดนน์ครั้งนี้ยังเต็มไปด้วยกลไกของเรื่องราวจนทำให้เราอดรู้สึกไม่ได้ถึงความจงใจเกินพอดีอีกด้วย

รายงานตรงจากคานส์โดย โรเบิร์ต ดับเบิลยู เดวิส (Robert W. Davis)
ถอดความโดย ธิดา ผลิตผลการพิมพ์