รีวิว Everybody Wants Some!! : วู้ววว! นี่แหละโว้ย ชีวิตมหาลัย

Home / ข่าวหนัง, วิจารณ์หนัง / รีวิว Everybody Wants Some!! : วู้ววว! นี่แหละโว้ย ชีวิตมหาลัย

สารภาพตามตรงว่าหลังจากที่ผมเห็นโปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่อง Everybody Wants Some!! อยากได้มั้ย…ใครสักคน ผมรู้สึกเฉย ๆ กับภาพยนตร์เรื่องนี้ ประกอบกับตัวอย่างภาพยนตร์ที่ยังไม่สามารถซื้อใจผมได้เลยแม้แต่น้อย และน่าจะเป็นภาพยนตร์นอกกระแสที่ผมเข้าไม่ถึง แต่ความรู้สึกที่ว่ามาก่อนหน้านี้ค่อย ๆ จางหายไปตั้งแต่ 10 นาทีแรกที่ภาพยนตร์เริ่มฉาย และการรีบตัดสินจากเปลือกนอกก่อนที่จะรู้ว่าเนื้อในเป็นอย่างไร คือความผิดพลาดที่ทำให้ผมเกือบไม่ได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้

poster-432x600

Everybody Wants Some อยากได้มั้ย…ใครสักคน ภาพยนตร์ที่สะท้อนมิตรภาพของกลุ่มเพื่อนที่ผู้กำกับสร้างตัวละคร เจค รับบทโดย เบลค เจนเนอร์ (Blake Jenner) เพื่อพาผู้ชมเข้าไปสัมผัสชีวิตในบ้านของนักกีฬาเบสบอล ทำให้ได้รู้จักระบบรุ่นพี่ รุ่นน้อง และผองเพื่อน อีกทั้งกฎระเบียบและชีวิตที่มีร่วมกันของพวกเขา มีทั้งการเล่นด้วยกัน เที่ยวด้วยกันตามประสาผู้ชายวัยขบเผาะ รวมถึงการโฉบไปเที่ยวหอพักหญิงและนั่นทำเจคได้พบรักแรกที่นั่น

every 1

วิธีการเล่าเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเส้นตรงเช่นเคย พูดถึง เจค ที่เข้าปี 1 ในมหาวิทยาลัย ผู้ชมจะได้พบเจอเรื่องราวต่าง ๆ ไปพร้อมกับ เจค การเดินเรื่องเป็นไปตามธรรมชาติอย่างที่ควรจะเป็น จัดเต็มความฮาตลอดทั้งเรื่องสมกับที่เป็นภาพยนตร์คอเมดี ดึงให้ผู้ชมสามารถจดจ่อจับจ้องโดยไม่น่าเบื่อ ภาพยนตร์สร้างบรรยากาศในยุค 80 ได้อย่างน่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นการแต่งกาย เสื้อผ้า หน้าผม รวมไปถึงสิ่งของต่าง ๆ ได้อย่างลงตัว เกือบสองชั่วโมงที่ได้นั่งไทม์แมชชีนกลับไปรู้จักกับยุค 80

every 2

ทันทีที่เจคได้รู้กับสมาชิกในบ้านพักนักกีฬาเบสบอล ความยากของผู้ชมก็เกิดขึ้นเมื่อนักแสดงมีจำนวนไม่น้อย ซึ่งอาจจะต้องใช้เวลาจดจำในช่วงแรก แต่ด้วยความที่ตัวละครแต่ละตัวมีคาแรกเตอร์ที่โดดเด่นเป็นของตัวเอง แม้จะยังจำชื่อไม่ได้ก็รู้เลยว่าตัวละครตัวนี้จะแสดงออกถึงความเกรียนในรูปแบบไหนออกมา ทำให้ช่วงกลางเรื่องถึงท้ายเรื่องตัวละครที่เยอะไม่ใช่อุปสรรคสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่กลายเป็นจุดดีที่ทำให้ความฮาในแต่ละฉากครบรสและสนุกสนานไม่ซ้ำกัน

every 6

ก่อนที่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะฉายผมไม่ได้คาดหวังมากเท่าไร แต่มันเป็นอะไรที่ผมรู้สึกเซอร์ไพรส์มาก ความฮาและความน่าสนใจของผมที่มีต่อภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกนาทีที่ภาพยนตร์เดินเรื่องต่อไป เจคได้อยู่กับนักกีฬาเบสบอลของมหาวิทยาลัย มีทั้งเพื่อนใหม่ที่เข้ามาพร้อมกัน รุ่นพี่ที่อยู่มานาน ทุกอย่างเริ่มจากคนแปลกหน้าและพัฒนากลายเป็นยูนิตี้ที่แข็งแกร่ง มันทำให้ผมนึกย้อนถึงวันแรกที่เราได้พบกับเพื่อนและรุ่นพี่ในภาควิชา เพื่อนและรุ่นพี่ที่จะอยู่หอเดียวกัน เพื่อนและรุ่นพี่ที่จะสนิทกันจนถึงทุกวันนี้ มันคือมิตรภาพที่ใช้หัวใจแลกกัน

every 3

ภาพยนตร์ได้ถ่ายทอดความเกรียน ความฮา ความบ้า ความไร้สาระของผู้ชายได้อย่างถึงพริกถึงขิงจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นบทสนทนาที่คุยกัน กิจกรรมที่ทำกัน ตลอดทั้งเรื่องที่ทีมเบสบอลทีมนี้อยู่ด้วยกัน มีเรื่องเรียกเสียงฮาตลอดเวลา และดูเหมือนว่าในสมัยที่ผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัยก็บ้าปัญญาอ่อนพอ ๆ กับแก๊งนี้เช่นกัน หลายครั้งทีเดียวที่รู้สึกว่าตัวละครได้ถ่ายทอดนิสัยของเพื่อนเราได้เหมือนจนเกินไป จนผมรู้สึกว่าความกวนส้นตีนของวัยรุ่นผู้ชายทั่วโลกไม่ได้แบ่งแยกชาติพันธุ์แต่อย่างใด

every 1

ถ้า Sing Street รักใครให้ร้องเพลงรัก พาผมย้อนกลับไปยังยุค 80 เพื่อดื่มด่ำกับความรักครั้งแรกและบทเพลงแล้ว Everybody Wants Some!! อยากได้มั้ย…ใครสักคน ได้พาผมย้อนกลับไปยังยุค 80 เพื่อดื่มด่ำกับชีวิตช่วงมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ช่วงเวลาของชีวิตที่มีอิสระ อยากทำทุกสิ่งทุกอย่างได้ตามที่ใจปรารถนา ความสนุกสนานที่ได้เฮฮาตามประสารุ่นพี่รุ่นน้องและผองเพื่อน มันเป็นช่วงเวลาที่เก็บซ่อนอยู่ในใจและ ริชาร์ด ลิงค์เลเตอร์ (Richard Linklater) ได้ไขมันออกมาให้ยิ้มและหัวเราะไปกับมันอีกครั้ง

4.5/5 ข้อเสียข้อเดียวคือจบเร็วเกินไป ผมอยากอยู่กับทีมเบสบอลทีมนี้ต่อไปอีกสักชั่วโมง และผมคงไม่พลาดที่จะตีตั๋วเข้าไปดูอีกรอบอย่างแน่นอน 

บทความโดย ธ.เชิดวรพงศ์ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นได้ที่คอมเมนต์ด้านล่างครับ