หนังโลกที่เราอยากดู : Elle (2016) หนังอื้อฉาวจากคานส์ และการแสดงขั้นเทพของ อิซาแบลล์ อูแปร์

Home / bioscope, ข่าวหนัง arthouse สารคดี / หนังโลกที่เราอยากดู : Elle (2016) หนังอื้อฉาวจากคานส์ และการแสดงขั้นเทพของ อิซาแบลล์ อูแปร์

หากเอ่ยชื่อของ พอล เวอร์โฮเวน สำหรับคนดูหนังยุค 90 คงจะจดจำความแสบของผู้กำกับชาวเนเธอร์แลนด์สคนนี้ได้เป็นอย่างดี นอกเหนือจากผลงานหนังแอ็คชั่นที่อัดแน่นไปด้วยความรุนแรงจนกลายเป็นคัลต์คลาสสิคอย่าง RoboCop (1987), Total Recall (1990) หรือ Starship Troopers (1997) ในอีกหมวดหนึ่งเวอร์โฮเวนก็ยังชื่นชอบในการทำหนังที่อื้อฉาวท้าทายผู้ชมด้วยฉากเซ็กซ์ ทั้ง Basic Instinct (1992) ที่ทำให้เขาได้ชิงปาล์มทองเป็นครั้งแรก หรือ Showgirls (1995) หากหลังจาก Hollow Man (2000) เวอร์โฮเวนตัดสินใจอัปเปหิตัวเองจากฮอลลีวูดย้ายไปยังบ้านเกิดที่เนเธอร์แลนด์สเพื่อมาทำหนังที่เขาอยากทำอยู่เป็นสิบปี โดยมีผลงานเด่นที่นั่นคือ Black Book (2006) หนังสายลับสาวช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่กวาดรางวัลเป็นว่าเล่น และยังถูกยกให้เป็นหนึ่งในหนังดัตช์ที่ดีที่สุดตลอดกาลอีกด้วย

elle-paul-verhoeven-and-isabelle-huppert
พอล เวอร์โฮเวน (ซ้ายมือ) ขณะกำกับ อิซาแบลล์ อูแปร์ ใน Elle (2016)

สำหรับ Elle หนังฝรั่งเศส-เยอรมนี-เบลเยี่ยม เรื่องนี้ก็เป็นการได้รับเกียรติให้เข้าชิงปาล์มทองอีกครั้ง แถมอาจกล่าวได้ว่าเป็นการคืนฟอร์มฉาวครั้งสำคัญของเวอร์โฮเวน เพราะมันว่าด้วยสาวใหญ่จอมแสบอย่าง มิเชล (อิซาแบลล์ อูแปร์) ที่ถูกข่มขืนโดยบุรุษนิรนาม แต่แทนที่จะจิตตกเหมือนนางเอกในหนังเรื่องอื่น เธอกลับรู้สึก ‘หลงใหล’ ทั้งต่อเหตุการณ์นั้นและคนที่ลงมือข่มขืนเธอ ส่งผลให้โลกของมิเชลเปลี่ยนไปในทิศทางที่ตื่นเต้น ลึกลับ และน่าสนุกมากขึ้น!

และด้วยพล็อตเรื่องกระตุกจิตที่ว่านี้เอง (โดยเวอร์โฮเวนพัฒนากับผู้เขียนบท เดวิด เบิร์ค ดัดแปลงจากนิยายระดับรางวัลที่ชื่อ Oh… ของ ฟิลิปป์ จิอาน) เมื่อมาอยู่ในมือผู้กำกับตลกร้ายวัย 78 ปี เรื่องราวการโดนข่มขืนในหนังจึงถูกถ่ายทอดออกมาอย่างผ่อนคลายและชวนเหวอ จนถูกสื่อแปะป้ายว่า นี่คือ Rape Comedy ที่ทั้งฉาว(จากการเล่นประเด็นเปราะบางอย่างการถูกข่มขืน)และน่าชื่นชม(ในวิสัยทัศน์อันหาญกล้า)ในเวลาเดียวกัน

เช่นเดียวกับการแสดงที่เข้มข้นถึงใจที่สุดสำหรับเหล่านักวิจารณ์ในคานส์ของ อิซาแบลล์ อูแปร์  ที่เธอได้ทำลายภาพจำที่เรามีต่อตัวละครเหยื่อผู้ถูกข่มขืนไปอย่างไม่ใยดี เพราะหลังจากที่เธอโดนไอ้โม่งชุดดำกระทำชำเราจนหนำใจ เธอกลับทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมยังเปลี่ยนความกลัวในจิตใจให้กลายเป็นกุญแจที่ไขประตูสู่เรื่องเพศของเธอไปเสียอีก ซึ่งแม้ว่าตลอด 40 กว่าปีที่ผ่านมา นักแสดงสาวยอดฝีมือวัย 63 อย่างอูแปร์จะสร้างปรากฏการณ์มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน (เธอชนะรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากคานส์และเวนิซมาเทศกาลละสองหน!) แต่บทบาทในครั้งนี้ของเธอก็ยังคงได้รับคำย่องจากนักวิจารณ์(ว่าช่างถ่ายทอดตัวละครสุดเซอร์เรียลนี้ออกมาได้อย่างน่าเชื่อถือ ละเอียดลออ และจัดจ้าน) ไปพร้อมๆ กับคำก่นด่าจากบรรดาเฟมินิสต์(ว่าตัวละครของเธอกำลังทำให้การถูกข่มขืนให้เป็นเพียงเรื่องตลกเจือแฟนตาซีทางเพศ)ได้อยู่

elle-01

“มันไม่ใช่หนังว่าด้วยผู้หญิงที่ถูกข่มขืนแล้วยอมญาติดีกับคนที่ข่มขืนเธอซะหน่อย” อูแปร์ยืนยันว่าตัวละครของเธอ-ที่เป็นหัวใจของหนังทั้งเรื่อง-ไม่ได้กำลัง ‘พูดแทน’ ผู้หญิงที่ถูกข่มขืนแบบเหมารวม “มันเป็นแค่เหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นกับผู้หญิงคนนี้ และเธอก็เลือกที่จะใช้ชีวิตให้ผ่านไปอย่างไม่คร่ำครวญ ซึ่งคุณไม่สามารถชี้ชัดได้หรอกว่า เธอเป็นเหยื่อ เป็นผู้กล้า หรือเป็นหญิงผู้กุมอำนาจ(จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น)กันแน่ …แม้ฉันจะคิดว่าเธอเป็นอย่างหลังก็เถอะ”

**เรียบเรียงจากบทความ “เมื่อสอง ‘พอล’ คืนสังเวียน” โดย ประสาร งานแข็ง
และ การแสดงที่เราอยากดู : อิซาแบลล์ อูแปร์ ใน Elle คอลัมน์ World Cinema
นิตยสาร BIOSCOPE ฉบับ 173 (มิ.ย. 2559)

ติดตามข่าวสารและเทรนด์หนังจากทั่วทุกมุมโลกได้ที่ facebook : BIOSCOPE Magazine

BANNER176