น้ำเงิน บุญหนัก : ครั้งหนึ่งเราเคยเรียกเธอว่า ‘กระสือยายสาย’

Home / bioscope, หนังไทย / น้ำเงิน บุญหนัก : ครั้งหนึ่งเราเคยเรียกเธอว่า ‘กระสือยายสาย’

2015-07-03_002502

ในปี 2537 ทันทีที่ละครเรื่อง ‘กระสือ’ ออกฉาย ด้วยบรรยากาศอันน่ากลัวและเรื่องราวในละครที่ชวนติดตาม ไปจนถึงฉากสุดฮือฮาอย่างการถอดหัวออกหากินของกระสือ ก็ทำให้ลูกเด็กเล็กแดงขนหัวลุกจนกลายเป็น Talk of the Town ในยุคนั้น

วันนี้เป็นโอกาสอันดีที่เราจะไปย้อนรอยความทรงจำของใครหลายคน กับนักแสดงเจ้าของบท กระสือยายสาย ที่โด่งดังสุดขีดในช่วงเวลานั้นอย่าง น้ำเงิน บุญหนัก ถึงประสบการณ์การแสดงในบท กระสือ

น้ำเงิน บุญหนัก
น้ำเงิน บุญหนัก

Q: การถ่ายทำฉากกระสือถอดหัวนี่ยากมากไหม
A: ยากสิ ถ่ายทำยากมาก ตอนถอดหัวนี่สาหัสสากรรจ์มาก เพราะเราก็หัวกระเซิงเพราะต้องเป็นผี คนดูก็ต้องเห็นยายสายถอดหัว แต่ก็ต้องเห็นหัวใจยายสายที่ยังต้องเต้นอยู่เพราะยังไม่ตายด้วย ซึ่งหัวใจยายสายเนี่ยเอากระเพาะหมูมาทำ (หัวเราะ) แล้วก็ต้องมีคนเป่าให้มันเต้นตุ้บตั้บ ถ่ายกันนานหลายชั่วโมงเลย จนคนเป่าก็หมดแรง คืนนั้นถ่ายตั้งแต่หัวค่ำจนถึงตีสาม

ตอนถอดหัวเนี่ยถ่ายลำบากมาก คนก็ต้องคอยเป่ากระเพาะหมูให้ดูเหมือนยายสายยังไม่ตาย เราก็ต้องทำตาลอยไปลอยมา เหมือนถอดหัวออกมา แสดงอารมณ์ออกทางตา กล้องก็ถ่ายแค่หัวเรา ตัวเราก็อยู่ข้างล่าง แล้วคิดสิทรมานไหม ถ่ายตั้งแต่หัวค่ำจนดึก (หัวเราะ)

hqdefault
(ขาว) น้ำเงิน ในละครเรื่อง ‘กระสือ’

Q: คืนนั้นสนุกไหม ถ่ายทำเสร็จแล้ว
A: โอ้ย คืนนั้นผมเราก็กระเซิงๆ เป็นสังกะตัง หน้าก็ไม่ล้างเพราะอยากกลับบ้าน กลับบ้านก็เจอตำรวจตั้งด่านตรวจแถวลาดหลุมแก้ว เราก็หน้าผีไปเลย หัวกระเซิง ตาดำปี๋ ตอนนั้นก็ดึกมาก เขาโบกรถเราก็จอดรถ ค่อยๆ กดกระจกลง แล้วก็เงยหน้ามองตำรวจ เขาก็สะดุ้งเลย (หัวเราะ) สักพักเขาตั้งสติได้ก็ทักเรา โอ้ยป้านี่เอง ไปถ่ายละครมาเหรอ ผมตกใจหมดเลย

คือเขาจำเราได้ เราก็ยิ้มเลยเพราะกลัวเขาตกใจชักปืนมายิงผี (หัวเราะ)

14872458_10210956921109111_288865930_nQ: ตอนถ่ายคิดไหมว่าจะดังขนาดนี้
A: ตอนออกรายการสี่ทุ่มสแควร์ของคุณวิทวัส สุนทรวิเนตร์ เขาเรียกเราว่ายายสาย เพราะยายสายดังมาก คนกลัวเราทั้งนั้นเลยไม่ว่าเราจะไปไหน เราไปช่วย ป๋าต๊อก (ล้อต๊อก – สวง ทรัพย์สำรวย อดีตนักแสดงตลกระดับตำนานของไทย) ช่วยเขาหาเงินเข้าวัด ป๋าต๊อกต้องขึ้นเวทีไปกับเรา พอเราขึ้นไปคนก็กลัวกัน ร้องว่ายายสายๆ เด็กๆ ก็กลัวเรากันใหญ่เลย

ตอนนั้นไปกินก๋วยเตี๋ยวราดหน้าที่ลาดพร้าว เราก็ไปนั่งทาน ลูกชายเขาตัวเล็กๆ ก็แอบยืนมองเราข้างประตู จนแม่เด็กมาบอกว่า ยายเขาใจดี ไม่ทำอะไรหรอก (หัวเราะ) แม่เด็กบอกว่า ลูกชอบดูเรื่องกระสือที่เราเล่น พอกระสือมา ลูกก็จะไปที่หิ้งพระ เอาลูกประคำพ่อมาห้อยคอ นั่งดูตัวสั่น (ยิ้ม) เราหัวเราะใหญ่เลย

ไม่ว่าไปไหนก็มีแต่คนกลัวหมดเลยตอนนั้น ไปไหนคนก็เรียกยายสาย ตะโกนเรียกกันตามตลาด เราก็ตอบรับเขาหมดนะ เรียกก็หันไปหาหมดเพราะเรารู้ว่าเขาเรียกเรา

ติดตามข่าวสารและเทรนด์หนังจากทั่วทุกมุมโลกได้ที่ facebook : BIOSCOPE Magazine

BANNER176