รักเอาอยู่ ถ้าจะมีใครที่คิดไว ทำไว ก็ต้องนึกถึงพจน์ อานนท์ คนหนึ่งละ แต่หนังนี่พจน์ไม่ได้เป็นคนกำกับเองนะครับ มีทีมผู้กำกับสามคนเป็นคนกำกับ และไม่ใช่หนังที่ทำกับพระนครฟิล์มด้วย หนังฉายแบบจอกว้างยาวสุด 2.35:1 เหมาะที่จะดูในโรงหนังใหญ่ๆ แต่ภาพก็ไม่ได้คมชัดคมกริบอะไรนัก ความน่าสนใจของหนังคือ เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงน้ำท่วมใหญ่ปลายปี 54 ที่ท่วมเข้ามาถึงขอบเมืองหลวงกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จะมีหนังกี่เรื่องที่บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ครั้งนี้เอาไว้ได้ ก็รักเอาอยู่ นี่แหละครับ
ถุง (ฟิล์ม รัฐภูมิ) ก็เป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้ น้ำท่วมแต่ก็ยังต้องเดินทางออกไปทำงาน ลุยน้ำท่วมออกไป หลายต่อ ทางเรือ เดินลุย ขึ้นรถทหาร โอ๊ยย ถึงที่ทำงานเที่ยงกันพอดี หลายๆคนที่อยู่ในพื้นที่น้ำท่วมคงอินกับเหตุการณ์นี้บ้าง ท่วมจนถึงจุดหนึ่งก็ไปร่วมเป็นจิตอาสา ช่วยแพ็คของ กรอกกระสอบทราย ขนของแถมศูนย์ช่วยเหลือต่างๆ โดยมีอีกเหตุผลคือไปเหล่หญิง เหมือนที่เราแซวๆกันว่า อยากเจอคนดีให้ไปหาที่ศูนย์ช่วยเหลือ คนจิตใจดีๆที่มีจิตอาสาอยากช่วยเหลือคนอื่นอยู่นั่นหมด หน้าตาดีจิตใจดี บางคนก็ไปพบรักกันที่นู่นก็มี แต่คนที่ตั้งใจช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ก็เยอะนะครับ
หนังพยายามไม่ลงลึกเรื่องความเครียดในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงจนเกินไป ปัญหาต่างๆ ดราม่าแรงๆจากที่เราเสพย์ข่าว รุนแรงกว่านั้นมาก ทั้งการบริหารที่ผิดพลาดของทางการ, การสร้างความขัดแย้งให้เกิดชาวบ้าน, ความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ในช่วงวิกฤต ข้าวของราคาแพง การกักตุนสินค้า ฯลฯ หนังก็เลี่ยงไปไม่พูดถึงซะ เพราะนี่หนังตลกฟีลกู๊ด ชีวิตกุ๊กกิ๊กของหนุ่มสาวในสถานการณ์น้ำท่วม กัดกันก่อนแล้วก็ตกหลุมรักกัน ในแง่ที่ตลกขบขัน พ่อแง่แม่งอน อย่างเช่นฉากพายเรือบนถนนไปหาบ้านสาว โห ฉากแบบนี้หนังเมื่อสามสิบปีที่แล้วเลยมั้ง พายเรือ อีกอย่างตัวละครของฟิล์ม ก็มุ่งไปทางขำอย่างจริงจัง ไม่กลัวหมดหล่อ ฟิล์มเหมาะกับบทตลกหรือนี่ ส่วนนางเอกอย่างน้องก๊อปปี้ (เมื่อก่อนชื่อกอล์ฟ เฉยๆนี่หน่า บุศริน หยกพรายพันธ์) ก็หมวยแบ๊วน่ารักอยู่ดูเพลินดี มีเสน่ห์ทั้งตอนใส่แว่นและถอดแว่น เพราะแก่นของหนังหลักๆคือ โรแมนติคตลก ครึ่งแรกหนักไปทางตลก ครึ่งหลังนี่ โรแมนติคอย่างน่ารักกันเลยทีเดียว กุ๊กกิ๊ก งอนกัน เข้าใจผิด ตามสเต็ป เป็นอะไรที่น่าจะเห็นบ่อยๆ แต่หนังก็ทำออกมาได้น่ารักอ่ะอยู่ดี หนังมีอะไรดีๆกว่าที่คิดไว้ครับ
หนังเก็บเรื่องที่เกิดขึ้นมาฉายซ้ำทวนให้เรานึกออก เช่น จิตอาสาของวัยรุ่น, การช่วยเหลือที่ไปไม่ทั่วถึง, การหาประโยชน์เอาหน้าในช่วงที่คนอื่นเดือดร้อน, ความห่วงบ้านเลยไม่อพยพ, ขโมยขโจรที่ชุกชุม, ความช่วยเหลือของทหาร, พื้นที่แห้งที่น้ำไม่ท่วม แต่รวมๆแล้วหนังพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในละแวกของเมืองหลวงเป็นหลัก โลเกชั่นที่คุ้นๆก็คงเป็นแยกเกษตร, ถนนพหลโยธิน, พุทธมณฑล อันนี้ไปแว้บเดียว บ้านใครบ้างเห็นในจอเดี๋ยวก็นึกออกเอง ภาพถ่ายออกมาได้สวยดี แม้จะไม่คมกริบ
สิ่งที่ได้จากหนังเรื่องนี้คงเป็นว่า ไม่ว่าเราจะเจอเหตุการณ์เลวร้ายขนาดไหน ถึงเวลาหนึ่งมันก็จะผ่านเลยไป เราก็จะยังอยู่ได้อยู่ดี อย่างมีรอยแผล เหมือนตอนนี้ที่เรารู้สึกว่า เฮ้ย ปลายปีที่แล้วมีน้ำท่วมเหรอ คือตอนนี้เราใช้ชีวิตแบบเดิมกันได้แล้ว ทั้งๆที่ตอนนั้นเราก็วิตกไปว่าชีวิตคงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แต่สุดท้ายเราก็อยู่กันได้อยู่ดี
ให้ 7/10 ภาพน้ำท่วมที่ถ่ายทอดออกมาได้อย่างแปลกตาแบบนี้ เราคงไม่อยากเห็นซ้ำอีกแล้วในปีต่อๆไป หนังมีอารมณ์โรแมนติคตลกๆด้วยเสน่ห์ของกลุ่มนักแสดงนำและสมทบทำให้ดูเพลินได้ครับ
โดย Tyler Movie.Mthai
แท็ก: ก๊อปปี้-บุศริน หยกพรายพันธ์, จิ๊บ-ทิวา เมยไธสง, ดูแล้วมาคุยกัน, น้ำท่วม, น้ำท่วมกรุงเทพ, ประวัติศาสตร์, ปิง-ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม, พจน์ อานนท์, ฟิล์ม รัฐภูมิ โตคงทรัพย์, รักเอาอยู่, รีวิว, วิจารณ์, อัตตพงษ์ อัตตกิจกุล, อ้นAF8, เจมส์ - ธนดล นวลสุทธิ์, เบลล์-เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ
