Million Dollar Arm : หนังสร้างแรงบันดาลใจ รสชาติแฮมเบอร์เกอร์ไก่โรตี

Home / วิจารณ์หนัง / Million Dollar Arm : หนังสร้างแรงบันดาลใจ รสชาติแฮมเบอร์เกอร์ไก่โรตี

million-dollar-arm-jon-hamm-636-380

เป็นหนังกีฬาที่มาเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ เพราะเห็นได้ตั้งแต่ตัวอย่าง สำหรับหนังเรื่องล่าสุดของค่าย ดิสนี่ย์ ที่กลับมาทำแนวกีฬาสร้างจากเรื่องจริงอีกครั้งกับ Million Dollar Arm หรือในชื่อไทยว่า คว้าฝันข้ามโลก ที่ในไทยนั่นเปิดรอบพิเศษตั้งแต่วันนี้ ก่อนเข้าฉายจริง 3 กรกฏาคมครับ

ภารกิจนำนักเบสบอลชาวอินเดียมือดี ที่มูลค่าของวงแขนในการหวดลูกคริกเก็ตของเขาตีค่าแล้วเป็นเงินกว่าล้าน ดอลลาร์ กับนักแสดงชาวอินเดียฝีมือระดับโลกอย่าง สุราช ชาร์มา หรือพาย ในหนังฟอร์ม ยักษ์เรื่อง Life of Pi นั่นเอง กลับมาคราวนี้เขาต้องรับบทเป็นนักคริกเก็ตมือดีจากอินเดีย ที่ต้องจับพลัดจับผลูมาเป็นนักเบสบอลระดับโลก จะมันส์ และประทับใจแค่ไหน เตรียมพบกันในกรกฏาคมนี้

หนังกำกับการแสดงโดย เครก กิลเลสปี้ ที่เราคงรู้จักเขาดีจากหนังแวมไพร์ รีเมคสุดกวนอย่าง Fright Night และ Lars and the Real Girl ที่มาคราวนี้กลับมาพร้อมกับหนังที่สร้างจากเรื่องจริง ที่ก็มีตัวจริงอย่าง เจบี เบิร์นสตีน และ 2 นักเบสบอลอินเดียอย่าง รินคุ และ ดีเนช เข้ามาช่วยเรื่องบทหนัง และ นักแสดงอีกด้วย ซึ่งเอาเข้าจริงๆดูจากตัวอย่างและพล็อตเรื่อง ก็คงไม่ต้องบอกเลยว่าตัวหนังมาตามสไตล์หนังสูตร ฟีลกู้ด อย่างแน่นอน แต่ส่วนตัวแล้วคือก็ไม่ได้มีปัญหากับหนังแนวนี้มากนัก ถ้าหากมันสามารถตอบจุดประสงค์ของตัวเองได้ดี และ ประคับประครองหนังให้ประทับใจได้อย่างตลอดรอดฝั่ง แต่น่าเสียดายสำหรับ Million Dollar Arm ที่มันก็ทำสำเร็จแหละ เพียงแต่อาจจะยังไม่ประทับใจเท่าที่ควร

ซึ่งสิ่งที่ว่าหนังทำสำเร็จเลยก็หนีไม่พ้นกับเรื่องของความฟีลกู้ด สร้างแรงบันดาลใจ ที่ตัวหนังก็เล่าเรื่องออกมาไม่ต่างจากหนังแนวๆนี้เท่าไหร่นัก กับการค่อยๆยกระดับตัวละครใจแคบ ก่อนที่จะมาเจอหนทางที่ให้เขากลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง ซึ่งในทางด้านลูกเล่นหนังผกก. กิลเลสปี้ ไม่ได้มีสิ่งใหม่ๆมาเสนอให้กับคนดูมากนัก จะมีก็แต่ทางด้านนักแสดง โดยเฉพาะทั้งตัวของ สุราช ชาร์มา และ แมเดอร์ มิททัล ในบท 2 นักเบสบอลจากอินเดีย ที่สามารถสร้างสรรค์คาแรกเตอร์ของตนเองได้อย่างเป็นกันเองกับคนดู จนไม่ยากถ้าหากคนดูจะเอาใจช่วย 2 ตัวละครนี้จนตลอดรอดฝั่ง ซึ่งสิ่งที่ตัวหนังค่อนข้างทำได้โอเคประสานไปกับตัวเรื่อง คงหนีไม่พ้นการให้ค่าน้ำหนักของ วัฒนธรรม ของชาวอินเดียพอสมควร

แต่ในขณะเดียวกัน ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันก็มีความเป็นดาบ 2 คมอยู่พอสมควร เพราะในอีกด้าน หนังก็ค่อนข้างจะหยิบเอาเรื่องราวของความเป็นอินเดียในหนังเรื่องนี้ มาเพื่อโปรโมทความเป็น อเมริกันป๋าใหญ่ อยู่พอสมควร แถมการแบ่งเรื่องราวออกมาเช่นนี้ทำให้ในขณะที่ตัวละครรองอย่าง 2 นักเบสบอลอินเดียกำลังให้คนดูส่งแรงใจไปให้ ตัวละครหลักของเรื่องที่ควรจะเป็น คาแรกเตอร์ ที่โดดเด่นไม่แพ้กันอย่าง เจบี เบิร์นสตีน กลับถูกลดความโดดเด่น และ น่าสนใจลง จนทำให้ช่วงดราม่าของตัวละคร เจบี และ แบรนด้า ซึ่งควรจะเป็นส่วนที่คนดูมีความรู้สึกอิน และ ค่อยๆพัฒนาไปกับตัวละคร กลายเป็นส่วนที่เข้ามขัดแย้งความพัฒนาของ 2 นักเบสบอลอินเดีย ที่โดดเด่นเสียกว่า

โดยในด้านองค์ประกอบอื่นๆทั้งงานภาพ และ ดนตรีประกอบ ที่เลือก เอ อา ราเมน จาก Slumdog มาคุมหน้าที่ให้ก็สามารถดึงกลิ่นไอของความเป็นอินเดีย และ โทนความเป็นอเมริกันออกมาได้ไม่แพ้ผลงานก่อนๆ รวมถึงนักแสดงสมทบรายอื่นอย่าง อลัน อาร์กินส์ นี่ก็ยังคงเป็นนักแสดงเก๋าเกมส์ที่ดูจะบารมีขึ้นเรื่อยๆนับจาก Argo

เพราะฉะนั้นผมคิดว่าถ้าหากใครต้องการแรงบันดาลใจ สำหรับหนังที่กินง่าย คลายคล่อง Million Dollar Arm ก็ตอบจุดประสงค์นั่นให้คุณได้ แต่อาจจะอย่าเพิ่งเอาไปเทียบกับหนังฟีลกู้ดรุ่นพี่อย่างพวก เจอร์รี่ แม็คไกว์ หรือ มันนี่บอล แล้วกัน

เรื่องนี้ผมให้ 6.5/10 ครับ