แคท อ่ะ แว้บ! #แบบว่ารักอ่ะ : คาเฟ่แมวที่ดี ต้องมีกาแฟอร่อยก่อน

Home / วิจารณ์หนัง / แคท อ่ะ แว้บ! #แบบว่ารักอ่ะ : คาเฟ่แมวที่ดี ต้องมีกาแฟอร่อยก่อน

JP141_resize

ท่ามกลางกระแส “ทาสแมว” ที่มาแรงในยุคนี้ จนผุดเกิดเป็นผลิตภัณฑ์และบริการที่เอาใจคนกลุ่มนี้เต็มบ้านเต็มเมือง ไล่มาตั้งแต่แฟนเพจในโซเชียลเน็ตเวิร์ค ที่แจ้งเกิดสัตว์เซเลปสปีชีส์เอาแต่ใจ ขึ้นมากมาย ไปจนถึงร้านกาแฟที่มีแมวเดินป้วนเปี้ยนให้ลูกค้าได้เล่นตามอัธยาศัย แต่เราก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่า คาเฟ่แมวพวกนี้ ก็มีอยู่ไม่น้อยเลย ที่ขายความน่ารักน่าฟัดของแมวเป็นหลัก แต่ละเลยที่จะใส่ใจในคุณภาพรสชาติคาเฟอีนที่ยังไม่เข้าขั้น ซึ่งในกรณีนี้ อาจต้องนับรวม แคท อ่ะ แว้บ! #แบบว่ารักอ่ะ เรื่องนี้เข้าไปด้วย

แคท อ่ะ แว้บ! #แบบว่ารักอ่ะ ถ่ายทอดเรื่องราวของ เมโย สาวนักศึกษา ที่มาสมัครฝึกงานในบริษัทถ่ายโฆษณา และได้ พี่มอร์ ผู้ช่วยผู้กำกับประจำกองมาเป็นพี่เทรนคอยดูแลให้ ก่อนจะต้องเจองานสุดหิน เมื่อลูกค้าชาวญี่ปุ่นอยากได้แมวจริงๆ มาถ่ายโฆษณา การเลือกเฟ้นและกำกับแมวจึงเริ่มต้นขึ้น พร้อมๆ กับความรู้สึกของ เมโย ที่แอบสปาร์คพี่เทรนเข้าอย่างจัง

ว่ากันว่า “แมว” เป็นสัตว์ที่ภายนอกน่ารัก แต่ก็ขึ้นชื่อเรื่องเอาแต่ใจ อยากทำอะไรก็ทำ แคท อ่ะ แว้บ! #แบบว่ารักอ่ะ ก็ลงเอยด้วยนิยามประมาณนั้นแหละครับคุณผู้อ่าน ในฉากหน้าที่เต็มไปด้วยสัตว์สี่ขาหน้าตาหน่อมแน้ม นำโดยเจ้าแมวศุภลักษณ์อ้วนลงพุงชื่อ จอนนี่ มาประเคนให้คนดูและทาสแมวได้ฟินวี๊ดว๊ายกันลืมโลก

.

หากเป็นคาเฟ่แมวสักที่

แมวที่นั่งๆนอนๆ อยู่ ก็ดูน่ารักดี

แต่กลับมีรสชาติกาแฟเจือจาง ไร้ซึ่งความเข้มข้นอร่อยลิ้น

.

ในขณะที่ส่วนของเรื่องราวหลักที่มีคนเป็นตัวขับเคลื่อน กลับดูเบาบาง ทั้งการแอบรักของ เมโย ต่อ พี่มอร์ ที่ดูจะเถรตรง ละเมอฟุ้งเฟ้อจนเกินพอดี พยายามสร้างสถานการณ์อันเอื้อให้เกิดความโรแมนติก แต่ขาดความกลมกล่อมจนดูเป็นส่วนเกิน แต่ที่หนักหนาเอาการคือการเล่นมุข (พยายาม) ตลก จากเท่งและโหน่ง ที่เหมือนหลุดมาจากรายการชิงร้อยชิงล้าน อยากพูดอะไรก็พูด อยากทำอะไรก็ทำ แซวเรื่องส่วนตัว เรื่องผู้หญิงอะไรไปเรื่อยเปื่อย ทั้งๆที่มันอาจไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตัวหนังเลยเสียด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นทำให้สิ่งที่ไม่จำเป็น ถูกแทรกมาในปริมาณล้นปริ ด้วยเป้าหมายเพียงเพื่อสร้างความตลก (ที่ไม่ค่อยจะได้ผล) เท่านั้นเอง

สิ่งที่พอจะชิ้นเป็นอัน และจับต้องได้ใน แคท อ่ะ แว้บ! #แบบว่ารักอ่ะ คือที่พึ่งทางใจของวัยรุ่นยุคสไลด์หน้าจอ ที่ผูกติดกับโซเชียลเน็ตเวิร์ค เขื่อความคิดเห็นจากคนที่ตนเห็นเป็นผู้เชี่ยวชาญในทางนั้นๆ ทั้งที่ไม่เคยรู้จักหน้าค่าตากัน ซึ่งส่งผลต่อการตัดสินใจของตัวละคร เมโย ที่วันๆ ก็สร้างจินตนาการเข้าข้างตัวเอง อย่างมากมายในหนัง แต่ประเด็นนี้กลับถูกขับเน้นเพียงสั้นๆ และไม่วายหันไปขายความน่ารักของแมวต่อเหมือนเดิม

เชื่อว่าทั้ง ใบเฟิร์น เป้ เท่ง และโหน่ง รวมไปถึง จอนนี่และแมวรับเชิญ (ที่ตัวผู้เขียนเองก็ไม่รู้จัก แต่ได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดชื่อในโรง เลยคิดว่าน่าจะเซเลปอยู่พอตัว) มีแฟนๆที่หลงรักพวกเขาอยู่ไม่น้อย และคงได้สนุกสนานกับความน่ารักรื่นเริงบันเทิงใจของทุกคน (และทุกตัว) แต่หากหนังเรื่องนี้เป็นคาเฟ่แมวสักที่ ก็คงต้องเรียนตามตรงว่า แมวที่นั่งๆนอนๆ อยู่ ก็ดูน่ารักดี จนน่าถ่ายรูปอัพลงอินสตาแกรมแบบวัฒนธรรมฮิปสเตอร์ แต่รสชาติกาแฟที่ร้านเสิร์ฟนั้น เจือจางไร้ซึ่งความเข้มข้นอร่อยลิ้น ทั้งที่นั่นเป็นจุดประสงค์หลัก กับการที่เรายอมจ่ายเงินเดินเข้าร้าน เพื่อดื่มคาเฟอีนในราคาแพงแท้ๆ สินะ

เรื่องนี้ให้ 6 / 10 ครับ

Lecter.

——————————