Cooties : ครูเป็นดังเรือหางยาว

Home / วิจารณ์หนัง / Cooties : ครูเป็นดังเรือหางยาว

Cooties คุณครูฮะ! พวกผมเป็นซอมบี้

โดยลำพังแล้ว ด้วยพล็อตเรื่องของ Cooties อันว่าด้วยซอมบี้วัยประถมนั้น ไม่ได้มีส่วนเร้าความสนใจสักเท่าไหร่ เมื่อรวมกับชื่อของผู้กำกับแพ็คคู่ โจนาธาน มิล็อตต์ และแครี่ เมอร์เนียน ก็ยิ่งดูระโหยโรยแรง แต่สิ่งที่โน้มน้าวให้ตัดสินใจไปรับชมความฉิบหายวายป่วงในหนังเรื่องนี้ เห็นทีจะเป็นการนั่งตำแหน่งเขียนบทของ ลีห์ แวนเนลล์ (มือขวาคู่บารมี เจมส์ วาน) ซึ่งน่าลุ้นกันว่าจะสามารถหยิบจับความเฮี้ยน มาปรุงรสใส่ในโครงเรื่องที่ดูตลกโปกฮานี้ได้อย่างไร และผลที่ออกมาก็กลายเป็นอาหารหน้าตาสะพรึง สภาพใกล้เคียงกับนักเก็ตไก่ต้นเหตุปัญหาอย่างไงอย่างงั้น

Cooties ถ่ายทอดเรื่องราวของ คลินท์ (เอไลเจาห์ วู้ด) ชายผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียน แต่ดันตกอับต้องผันตัวมาเป็นครูประถม ในโรงเรียนที่เต็มไปด้วยเด็กพฤติกรรมเหลือขอ อีกทั้งยังมีคณาจารย์ไม่เต็มเต็งคอยกำกับดูแลอีกต่างหาก ในขณะที่ คลินท์ กำลังปรับสภาพกับอาชีพใหม่ นักเก็ตไก่อาหารกลางวันก็ถูกส่งใส่จานให้เด็กหญิงดวงซวย ทำให้เธอค่อยๆ ออกอาการประหลาด จนกลายเป็นซอมบี้กระหายเลือด ที่แพร่เชื้อสู่เพื่อนร่วมโรงเรียนอย่างรวดเร็ว และร่วมตัวกันสวาปามผู้ใหญ่อย่างเมามัน ทำให้ คลินท์และเพื่อนครู ต้องหาทางเอาชีวิตรอดจากหายนะแบบตามบุญตามกรรม

อาจด้วยความมันส์มือของผู้สร้างหรืออย่างไรเราไม่อาจทราบ Cooties ออกจะล้นด้วยปริมาณที่มากเกินอิ่ม เพราะหนังได้ทำการยำใหญ่หลากหลายแนวไว้ด้วยกัน โทนโดยรวมกระโดดไปมาระหว่างความเป็นหนังตลก สยองขวัญ แอ็คชั่น ดราม่า บางครั้งก็หนักหนาจนเลยเถิดไปแนวทางหนังคัลท์ สิ่งเหล่านี้ถูกแยกออกจากกันเป็นฉากๆ และเข้ากันไม่ค่อยได้อย่างเห็นได้ชัด ความสัมพันธ์ที่ถูกยกเมฆขึ้นมาเฉยๆ เหตุการณ์ต่างๆ ถูกดำเนินไปอย่างไร้ตรรกะ จับแพะชนแกะอลเวง และพร้อมที่จะละเลงเลือด ฉากชิ้นเนื้อกระจุยกระจายถูกมาโยนใส่คนดูเป็นระยะ ด้วยวิธีการชวนคลื่นเหียนมากกว่าเปี่ยมรสนิยม และไม่เหลือปมใดๆ ให้คนดูติดตาม เพราะเฉลยราบคาบไปตั้งแต่ฉากแรกๆ เสียจนเกลี้ยง ก่อนที่ตัวละครจะเข้าใจสรรพคุณซอมบี้ ผ่านปากของครูด็อจ (รับบทโดย แวนเนลล์) ด้วยท่าทีราวกับมีคนเขียนบทมาอธิบายให้ฟังละเอียดยิบ

อย่างที่เกริ่นไปตั้งแต่บรรทัดแรกๆ แวนเนลล์ ยังคงทำหน้าที่ถ่ายทอดความสยองขวัญของเขาได้ดี และสร้างฉากสั้นๆ แต่น่าจดจำอย่างสองครูในท่อแอร์ ใต้พื้นฝ่าเท้าของซอมบี้จักรยานน้อยๆ พร้อมเพลงของเด็กเล่นบรรเลงอยู่ใกล้ๆ ในอารมณ์ชวนหยุดหายใจใกล้เคียงกับ Insidious ผสมกับ Saw แต่นอกเหนือจากนี้แล้ว ดูเหมือน แวนเนลล์ จะเก็บกดหนักจากผลงานหนังผีแท้ๆ และทำการปล่อยของตัวตนอีกด้าน ด้วยคาแร็คเตอร์เพี้ยนเต็มเหนี่ยว เมื่อรวมกับเพื่อนครูบ้าๆบวมๆ แล้ว คนดูอย่างเราๆ ก็อยากจะถีบส่งไปให้เหล่าซอมบี้น้อยกินสมองเสียจริงๆ

ไม่ว่าซอมบี้ฟันน้ำนมเหล่านี้ อาจดูบ้าคลั่งเพียงใด แต่นั่นก็ยังเทียบไม่ได้เลยกับพฤติกรรมและความคิดเหนือโลกของเหล่าครูบาอาจารย์ทั้งหลาย  ทั้งภาวะแปลกแยกจากสังคม พูดไม่เป็นภาษา หมกมุ่นอยู่กับเรื่องเฉพาะทางเสียจนไม่ดูเวล่ำเวลา หรือแม้แต่หลงตัวเองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า จนไม่หลงเหลือความน่าเคารพในฐานะผู้ใหญ่แต่ประการใด คลินท์และเพื่อนครูคล้ายจะทำหน้าที่เป็นมาสคอตแห่งความสติแตกอย่างแท้จริง พวกเขาได้แต่วิ่งหนีไปมา กรีดร้องเสียงดังหลายต่อหลายครั้งจนชวนรำคาญ พร้อมใบหน้าที่ถูกขยายตามการเล่นใหญ่เต็มที พ่นมุขกันแบบกลัวไม่คุ้มค่าตัว และแทบจะควบคุมสถานการณ์ใดๆ ไม่ได้เลย จนชวนสงสัยว่าในสภาวะก่อนหายนะซอมบี้ โรงเรียนนี้คงอยู่รอดมาได้อย่างไระ

หากครูในชีวิตจริง ผู้ทำหน้าที่ส่งศิษย์ให้ถึงฝั่งฝัน ถูกเปรียบเปรยให้เป็นดังเรือจ้าง แต่สำหรับเหล่าคณาจารย์สมองบวมใน Cooties ที่ดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องยั้งคิดอะไรนักหนา ส่งเสียงดังลั่นตลอดเวลา และสาดของเหลวชวนสยองหลังแล่นผ่าน ให้เปรอะเปื้อนตามใบหน้าคนดูแบบนี้ ว่าเป็นดัง เรือหางยาว แทนละกันนะ

6 / 10 ครับ

lecterLecter.

————————————————-