Sinister 2 : รับย้อมผ้า

Home / วิจารณ์หนัง / Sinister 2 : รับย้อมผ้า

sinister2 วิจารณ์หนัง

ท่ามกลางเหล่าผู้กำกับคลื่นลูกใหม่ ที่ล้วนมีมุขฉลาดๆ มาปล่อยในผลงานหนังสยองขวัญของตัวเองทั้ง เจมส์ วาน (The Conjuring), เจนนิเฟอร์ เคนท์ (The Babadook), เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ (It Follows) ส่งผลโดยตรงให้มาตรฐานความหวาดผวาของคนดูนั้นสูงขึ้นตามไปด้วย ซึ่งหนทางที่จะรับประกันผลตอบรับของสตูดิโอไม่ให้สุ่มเสี่ยงเกินไปนัก คงหนีไม่พ้นหนังภาคต่อทั้งหลายแหล่ แต่คอหนังตระกูลนี้ก็คงทราบกันดีอว่า โดยส่วนใหญ่ปมปริศนาทุกอย่าง อันนำมาซึ่งเรื่องลี้ลับเหนือธรรมชาติ มักจะถูกแบไต๋ในตอนจบตั้งแต่ภาคแรก ซึ่งจุดนั้นเป็นปัญหาใหญ่เบ้อเริ่มสำหรับภาคต่อทีเราๆ ก็รู้อยู่แก่ใจแล้วว่าสิ่งใดจะบังเกิดขึ้นอยู่แล้ว จนทำเอาหมดความน่าสนใจไปเสียดื้อๆ และหายนะดังกล่าวก็เกาะกิน Sinister 2 เรื่องนี้อย่างหนีไม่พ้น

หลังเหตุการณ์ฆ่ายกครอบครัวนักเขียนในภาคแรก วงจรอุบาทว์ของปีศาจบากูลก็ยังคงดำเนินต่อไป โดย Sinister 2 พาไปติดตาม คอร์ทนีย์ (แชนนิน ซอสซามอน) แม่ของลูกแฝด แซ็คและดีแลน ที่หอบข้าวของหนีสามี ย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่ แต่ไม่วายสามแม่ลูกค่อยๆ พบเจอเหตุไม่ชอบมาพากล ก่อนที่จะได้รับการช่วยเหลือจาก อดีตปลัดอำเภอที่เคยทำงานร่วมกับเอลลิสัน นักเขียนนิยายฆาตกรรมในภาคแรก (เจมส์ แรนสัน) แต่สมาคมรักเด็กของปีศาจตนเดิมก็ยังไม่หยุดภารกิจคุกคามเด็กแฝด จนนำไปสู่เหตุการณ์รุนแรงเกินคาดคิด

การพยายามย่ำตามรอยความสำเร็จเดิม ทำให้ Sinister 2 ราวกับย่ำอยู่กับที่ เทเหล้าเดิมเปลี่ยนใส่ขวดใหม่ ที่ไม่ได้ทำให้ดูไฉไลไฮโซขึ้นแต่ประการใด ในขณะที่ภาคแรกนั้นหนังมีชั้นเชิงเขย่าขวัญคนดูได้อย่างน่าชื่นชม ทั้งจากความพร่าเลือน และความรุนแรงสุดขีดคลั่งของฟิล์มหนัง 8 มม. ที่ถูกถ่ายในรูปแบบ “เล่นจริงเจ็บจริง” โยนปริศนาใส่คนดูตั้งแต่ฉากแรก และให้ เอลลิสัน ทำหน้าที่ขุดคุ้ยเชื่่อมโยงความจริงให้เราได้เห็น ในขณะเดียวกัน เมื่อรู้ถึงตัวตนของบากูลมากขึ้นเรื่อยๆ เอลลิสันและคนดูก็ค่อยๆ ประสาทเสียไปพร้อมกัน แต่ในภาคสองนี้ คลื่นลมกลับดูสงบเงียบ บากูลหัวหน้าสมาคมปรากฏกายชัดแจ้งตั้งแต่ฉากแรกๆ การรักษาบรรยากาศสยองขวัญถูกลดทอนลง ความคมคายหดหาย จนเหลือแค่เพียงลูกสะดุ้งบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น แต่ที่ดูจะเป็นแผลร้ายที่สุด คือความสัมพันธ์เชิงกุ๊กกิ๊กของคุณปลัดและคุณแม่ ที่กลายเป็นมาเป็นส่วนเกิน ไม่เข้ากับใครเลยเสียอย่างนั้น

sinister2 วิจารณ์หนัง

แน่นอนหากวัดกันตัวต่อตัว เรื่องต่อเรื่อง Sinister 2 ระโหยโรยแรงในชั้นเชิงไปหลายขั้น แต่หากภาคแรกคิอการแนะนำประวัติและความเป็นมาของตัวปีศาจบากูล ในภาคต่อนี้ สิ่งที่น่าสนใจน่าจะเทียบเคียงได้กับขั้นตอนดำเนินงานอะไรทำนองนั้น คนดูจะได้รับรู้อย่างชัดเจนว่า สมาคมรักเด็กนี้เขาทำงานกันอย่างไร ด้วยการที่แฝดน้อง ดีแลน ถูกแก๊งวิญญาณเด็กรังควาญ ชี้ชวนแกมบังคับขู่เข็ญให้เขาไปเสพหนังบันทึกเหตุการณ์ฆ่าล้างยกครัว ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อนึ่งจะเป็นการปลูกฝังความคิดในทางลบ อารมณ์รุนแรง ให้แก่เด็กทีละน้อยๆ ในขณะที่คนเป็นแม่ คนเป็นผู้ใหญ่ทั้งวัยวุฒิและคุณวุฒิ ที่ต้องสาละวนอยู่กับกระบวนการทางกฎหมาย และตกอยู่ในสภาพช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยตลอดเวลา ดีแลนก็ค่อยๆ ถูกล้างสมอง ให้กลายเป็นเครื่องมือของบากูลอย่างเบ็ดเสร็จ

หลังออกอาการคุมไม่อยู่มาครึ่งค่อนเรื่อง Sinister 2 ก็เอาตัวรอดได้ดีขึ้นมาก เมื่อความลี้ลับและปัญหาครอบครัวมาบรรจบกัน บีบคั้นอารมณ์ของเด็กทั้งสองผ่านการกระทำของ แซ็ค ที่ตกเป็นรองในทุกๆ เรื่อง เกิดทนไม่ได้ที่จะเห็น ดีแลน ได้รับการยอมรับจากชาววิญญาณเด็ก ประกอบกับความกลัวผู้เป็นพ่อ จนระบายออกทางกายและวาจาอย่างรุนแรง พฤติกรรมแข็งกร้าวดังกร้าวนั้นเป็นจุดเปลี่ยนเรื่องราวครั้งสำคัญ และนำไปสู่บทสรุปที่ต้องไปหาคำตอบกันเองในโรงภาพยนตร์

ดูๆ ไปแล้ว Sinister 2 ก็ต้องอาถรรพ์หนังภาคต่อเข้าอย่างจัง กับการไม่สามารถก้าวพ้นเงาของตัวเองในภาคแรกไปได้ อีกทั้งยังทำท่าถอยหลังเข้าคลองอีกต่างหาก แต่สิ่งที่น่าตั้งคำถามต่อไปคือ ตามที่หนังอธิบายไว้ว่า ปีศาจบากูลอาจเป็นภูตผีวิญญาณร้าย ที่กระทำการล้างสมองเด็ก และเข่นฆ่าผู้ใหญ่ด้วยความสะใจไร้เหตุผล แต่อีกนัยหนึ่ง เด็กน้อยไร้เดียงสาที่ภายนอกดูจะอยู่ในโอวาทของผู้ปกครอง ภายในอาจบอบช้ำกว่าที่เห็น สิ่งที่ผู้ใหญ่อยากให้เด็กเป็นตามที่ตนเองต้องการ บังคับขู่เข็ญให้เดินตามเส้นทางที่วางไว้ อาจเป็นพิษร้ายเกาะกินจิตใจ และปลูกฝังความคิดเผด็จการโหดร้ายในสถาบันที่ปลอดภัยที่สุดอย่างครอบครัวไปอย่างไม่ทันได้ตริตรอง กว่าจะหันมาดูอีกที ผ้าขาวบริสุทธิ์ผืนนี้ ก็ถูกละเลงสี ย้อมความคิดเด็กเสียเละเทะไปแล้ว

และผู้ใหญ่อย่างเรานั่นแหละ อาจเป็นบากูล โดยไม่รู้ตัว

6.5 / 10 ครับ

lecter Lecter.

——————————–