รีวิว มิสเตอร์เฮิร์ท มือวางอันดับเจ็บ : เจ็บ แต่ ไม่จบ !

Home / วิจารณ์หนัง / รีวิว มิสเตอร์เฮิร์ท มือวางอันดับเจ็บ : เจ็บ แต่ ไม่จบ !

เปิดตัวเรียกกระแสหนังไทยกันตั้งแต่ต้นปี สำหรับค่าย M Picture กับภาพยนตร์อกหักรักดราม่าน้ำตาเล็ด เรื่องล่าสุด มิสเตอร์เฮิร์ท มือวางอันดับเจ็บ ผลงานการกำกับของ นิว อิทธิศักดิ์ เอื้อสุนทรวัฒนา ที่ดึงเอานักแสดงตัวท็อปหลาย ๆ คนมาร่วมแสดงในครั้งนี้

มิสเตอร์เฮิร์ท มือวางอันดับเจ็บ เป็นเรื่องราวของนักเทนนิสมือวางอันดับโลก ดอน สีชัง (รับบทโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) ที่เผชิญโชคร้ายสองชั้น เริ่มจากถูกแฟนสาว แอนนา (รับบทโดย มารี เบิร์นเนอร์) บอกเลิกและหนีไปคบหากับนักร้องหนุ่มสายร็อก จิมมี่ เดอะ ร็อกเก็ต (รับบทโดย เผือก พงศธร จงวิลาส) หลังจากนั้นเจ้าตัวก็ไปมีเรื่องชกต่อยกับพวกนักเลงจนแขนหัก และพลาดการแข่งขันสำคัญหลายนัด ทำให้อันดับของเขาตกลงเรื่อย ๆ ภายใต้ความระทมทุกข์ เขาก็ได้พบกับ ดิว (รับบทโดย หลิน มชณต สุวรรณมาศ) เพื่อนสมัยเด็กที่อาสาเป็นที่ปรึกษาช่วยหาวิธีง้อแฟนเก่าให้กลับมาคืนดี

ภาพรวมของภาพยนตร์ มิสเตอร์เฮิร์ท มือวางอันดับเจ็บ ก็คือหนังคอมเมดี้ที่มีมุกตลกเป็นแกนกลาง (ทั้งตลกธรรมชาติและตลกแบบประดิษฐ์) แล้วห่อทับด้วยพล็อตเรื่องง่าย ๆ ทำนองว่า ‘ฉันอกหักจากคนนี้ แล้วไปปรึกษาเพื่อนสนิทคนนั้น สุดท้ายก็ตกหลุมรักเพื่อนสนิทซะเอง’ ซึ่งความง่ายที่กล่าวมานี้เองทำให้ผู้ชมสามารถทำความเข้าใจเนื้อเรื่องและได้รับสุนทรียรสไปพร้อม ๆ กันโดยไม่ต้องคิดตีความอะไรมากมาย

ทว่าภายใต้ความตลกขบขันของเนื้อเรื่อง ตัวภาพยนตร์ก็ได้สอดแทรกแนวคิดเรื่องการยึดติดและการปล่อยวางอันกระบวนการทางความคิดที่คนเราทำได้ค่อนข้างยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสิ่งที่เรายึดติดนั้นเป็นสิ่งที่ผูกพันกับเรามานานจนรู้สึกว่าเราขาดสิ่ง ๆ นั้นไม่ได้ แต่หากวันใดที่เราสามารถปล่อยวางมันลง เราก็จะพบว่าชีวิตเรายังคงสามารถก้าวต่อไปข้างหน้าได้ และอาจจะพบกันสิ่งใหม่ ๆ ที่เข้ามาทดแทนหรือให้คุณประโยชน์มากกว่า

จุดเด่น

– ภาพยนตร์เลือกใช้นักแสดงระดับท็อปด้านคอมเมดี้เป็นนักแสดงนำ ดังนั้นจึงการันตีได้แน่นอนว่ามุกตลกที่สอดแทรกอยู่ในเรื่องจะสร้างความประทับใจแก่ผู้ชมได้ (เมื่อแยกพิจารณาเป็นมุก ๆ ไป)

– มีดาราที่มีชื่อเสียงหลายคนมาแจมในฐานะนักแสดงรับเชิญ ทั้งแบบที่มาสวย ๆ และมาแบบตลก ๆ

– ด้วยความที่หนังไม่ฝักใฝ่ค่ายเพลงใดเป็นพิเศษ ทำให้มีการนำเพลงจากหลาย ๆ ค่ายมาประกอบภาพยนตร์ ไม่ว่าจะเป็นอโศก หรือลาดพร้าว (โดยเฉพาะเพลงหลงทาง ของเต๋า สมชาย !)

จุดอ่อน

– เนื้อเรื่องจริง ๆ มีรายละเอียดไม่มาก (ออกจะคลิเช่ด้วย) ส่วนใหญ่เป็นมุกตลกที่แทรกเข้ามาแบบถี่ ๆ จนบางครั้งก็ให้ความรู้สึกว่าแต่ละมุกนั้นตลกก็จริงแต่ขาดความต่อเนื่องภายในฉากเดียวกัน

– บางฉากที่ใส่เข้ามานั้นแทบไม่มีความจำเป็นสำหรับเรื่อง ผู้กำกับสามารถตัดทิ้งได้ หรือไม่ก็ต้องนำกลับมาขยี้ให้เป็นประเด็นที่ละเอียดและลึกซึ้งมากกว่านี้

จุดสังเกต

– ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเพราะความบังเอิญ ที่หนังพยายามใส่นัยยะให้กับตัวละคร จิมมี่ เดอะ ร็อกเก็ต โดยเล่นกับคำว่า Rock Rocker และ Rockest (Rocket) ซึ่งแปลว่า ร็อก ร็อกกว่า และร็อกโคตร ๆ

สุดท้ายนี้ ขอมอบคะแนนให้กับภาพยนตร์เศร้าสุดฮาอย่าง มิสเตอร์เฮิร์ท มือวางอันดับเจ็บ ไว้ที่ 3.5/5 ก็แล้วกันครับ ^^

บทความโดย NuTTi3 แลกเปลี่ยนประสบการณ์ได้ที่คอมเมนต์ด้านล่างครับ