รีวิว สยามสแควร์ : Siam Square

Home / วิจารณ์หนัง / รีวิว สยามสแควร์ : Siam Square

เป็นเวลาหลายสิบปีแล้วที่ปะเทศไทยมีแหล่งศูนย์รวมแฟชั่นที่ชื่อ สยามสแควร์ จากแหล่งซื้อ-ขายสินค้าค่อย ๆ พัฒนาตัวเองเพื่อตอบความสนองของวัยรุ่นแต่ละยุคแต่ละสมัย จนในปัจจุบันสยามฯ มีทั้งห้างสรรพสินค้า ร้านอาหาร โรงภาพยนตร์ สถาบันสอนพิเศษ ฯลฯ ว่าแต่…อยู่มาหลายสิบปีแบบนี้ ที่สยามฯ จะมีผีบ้างหรือเปล่านะ !?!! งานผู้กำกับหนุ่ม ไพรัช คุ้มวัน จึงได้หยิบยก สยามสแควร์ มาสร้างเป็นภาพยนตร์ภายใต้บริบทใหม่ ซึ่งก็คือหนังวัยรุ่น-สยองขวัญ ซึ่งเป็นมุมที่ไม่มีใครเคยนึกถึงมาก่อน

สยามสแควร์ เป็นเรื่องราวของกลุ่มเด็ก ม.6 กลุ่มหนึ่งที่มารู้จักกัน (และสนิทสนมกัน ?) ณ สถานที่เรียนพิเศษแห่งหนึ่งภายในสยามสแควร์ ภายในกลุ่ม เมย์ (รับบทโดย อุ้ม อิษยา ฮอสุวรรณ) กับ จุ๊บเล็ก (รับบทโดย ต้นหลิว มรกต หลิว) กำลังมีปัญหาไม่ลงรอยกัน เพื่อนคนอื่น ๆ ในกลุ่มจึงต้องทำตัวเป็นกาวใจเชื่อมความสัมพันธ์ให้พวกเธอ พร้อม ๆ กับหาทางรับมือการถูกวิญญาณหญิงสาวที่เคยหายตัวไปในสยามฯ ตามรังควาน โดยเรื่องราวทั้งหมดถูกเชื่อมโยงผ่านนักเรียนสาวลึกลับที่ชื่อ นิด (รับบทโดย พลอย ศรนรินทร์)

อาจจะดูซ้ำซากไปซะแล้วสำหรับพล็อตหนังผีในโรงเรียน ที่มีเหล่าตัวละครสืบหาความจริงและวิ่งหนีผีควบคู่กันไป ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงย้ายโลเกชั่นจับเหล่าพระเอกนางเอกมาเจอผีที่สถาบันสอนพิเศษ…ซึ่งสยามฯ ก็เป็นย่านเก่าแก่แถมขึ้นชื่อเรื่องสถาบันสอนพิเศษ ทุกอย่างจึงมาลงล็อกควรค่าแก่การสร้างวาทกรรมสยองขวัญ โดยมีเหล่าวัยรุ่นเป็นตัวเดินเรื่องตามความถนัดของตัวผู้กำกับ

ในแง่ของการเป็นหนังวัยรุ่น ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือว่าทำได้ดีทีเดียว ด้วยกลวิธีการเล่าเรื่องที่สะท้อนให้เห็นถึงมิตรภาพที่เด็กแต่ละคนมีให้แก่กัน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรึกษาปัญหาชีวิต (ซึ่งแต่ละคนล้วนก็มีปัญหาของตนเอง) สอดคล้องกับค่านิยมของวัยรุ่นที่มักติดเพื่อน และมีเพื่อนที่เป็นปรึกษามากกว่าสถาบันครอบครัว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นนอกจากการปรึกษาปัญหาชีวิต หนังยังนำเอามุมอื่น ๆ ของวัยรุ่น เช่น ความรัก ความเกลียด ความตลกโปกฮา ฯลฯ มาสอดแทรกไว้ระหว่างตัวละครแต่ละกลุ่มย่อย ทำให้ตัวละครมีมิติสมกับความเป็นวัยรุ่นมากยิ่งขึ้น

กลับกัน…ในแง่ของการเป็นหนังผี หนังยังค่อนข้างอยู่กับสูตรสำเร็จของหนังผี คือมีเงื่อนไขที่ทำให้ถูกผีหลอก เมื่อมีผีตามราวีทุกคนก็ต้องหาทางแก้ไข โดยการสืบเรื่องราวในอดีตจนรู้ความจริง และมาช่วยแก้ปมปัญหาให้ผี ก่อนจะขมวดเข้าฉากหักมุมช่วงโค้งสุดท้ายใกล้จบเรื่อง ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า…หน้าที่ของตัวละครผีในเรื่องก็คือการเป็นตัวเร้าให้เหล่าตัวละครเอก (ที่เป็นคน) มีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน มากกว่าการสร้างทำให้ผู้ชมตกใจกลัว

ประเด็นหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการแสดงให้เห็นว่า…ผีไม่น่ากลัวคำนินทาของคน เพราะคำนินทาสามารถสร้างให้เรากลายเป็นใครหรือยังไงก็ได้ และคนอื่นก็จะจดจำตัวเราตามคำนินทานั้น ตามคำกล่าวในเรื่องที่สื่อว่า…เวลาเรามองตัวเอง เราเห็นตัวเองในแบบที่คนอื่นเห็นหรือไม่

จุดเด่น

– หนังเล่าถึงชีวิตวัยรุ่นได้อย่างคุ้มค่า ผ่านอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครต่าง ๆ นอกจากนี้ยังฉลาดในการนำกิจวัตรประจำวันในชีวิตวัยรุ่นมาใส่ไว้ในเรื่อง เช่น การถ่ายคลิปเรียกยอดไลค์ (และได้เงิน) การแชทกับคนไม่รู้จักผ่านโทรศัพท์มือถือ การเข้าโรงเรียนสอนพิเศษเป็นประจำทุกวัน

– ตัวละครมีเสน่ห์และมีคาแรกเตอร์เฉพาะตัวที่น่าสนใจ ทั้งที่เรื่องนี้เป็นผลงานการแสดงของนักแสดงหลาย ๆ คน

จุดอ่อน

– หนังใช้วิธีตัดต่อเรื่องสลับฉากไปมา ผู้ชมต้องมีสมาธิในการรับประมาณหนึ่ง มิเช่นนั้นอาจะสับสนกับเนื้อเรื่องได้

– หนังใช้โลเกชั่น สยามสแควร์ ไม่คุ้มค่าเท่าไหร่ เพราะสถานที่หลักที่ตัวละครผีปรากฏตัวนั้นอยู่ในสถาบันกวดวิชาแห่งหนึ่งเท่านั้น

– การมีตัวละครที่มากเกินไปทำให้การกระจายบทไม่สมดุลเท่าที่ควร และยากต่อการจำชื่อตัวละครให้ครบถ้วน

ท้ายที่สุดนี้ขอให้คะแนนภาพยนตร์ สยามสแควร์ ไว้ที่ 3.5/5 นะครับ

บทความโดย NuTTi3 แลกเปลี่ยนประสบการณ์ได้ที่คอมเมนต์ด้านล่างครับ