แฝด

แฝด

คอลัมน์ หนังเด่น
กฤษดา

สิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของ “แฝด” คือการที่มีผู้แสดงนำชื่อ มาช่า วัฒนพานิช

และสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของการเขียนวิจารณ์หนังเรื่อง “แฝด” ก็คือ ผู้แสดงที่ชื่อ มาช่า วัฒนพานิช เช่นกัน

ในฐานะที่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของหนัง มาช่า วัฒนพานิช น่าจะเป็นดารานักแสดงหนึ่งในจำนวนไม่กี่คนที่มารับบทนำ โดยหนึ่ง ไม่ใช่ดาราหน้าใหม่ สอง ไม่ใช่พวกวัยต้นยี่สิบ สาม มีความสามารถทางการแสดง และสี่ มีพลังดารา ที่สามารถนำ (หรือแบก) หนังทั้งเรื่องได้

และในฐานะที่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของการเขียนวิจารณ์เรื่องนี้ มาช่า วัฒนพานิช และการแสดงหนังเรื่องล่าสุดถือเป็น “หลักเขต” หนึ่งในการเขียนวิจารณ์หนังของผม

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเขียนวิจารณ์หนังที่หนังสือพิมพ์ข่าวสด

เหตุผลก็คือหนังเรื่อง “มาห์” ที่ มาช่า วัฒนพานิช เป็นผู้แสดงนำนั้น นับว่าเป็นหนังที่ผมเขียนวิจารณ์ตั้งแต่เริ่มเขียนวิจารณ์ใน “ข่าวสด” ในยุคเริ่มแรก


ที่ผมจำหนังเรื่อง “มาห์” ได้ดีก็เพราะว่าเป็นหนังที่มีเนื้อหาแปลกเพียงแต่ว่าความแปลกนั้นอาจจะไม่เข้ากับความเป็นสังคมไทย และหนังต้องการความก้าวหน้าทางด้านการสร้างภาพพิเศษมากกว่าที่มีอยู่ในตอนนั้น (และอีกอย่างก็คือ ชื่อหนังนั้นสั้น จำง่ายและใกล้เคียงกับชื่อผู้แสดง)

หลังจาก “มาห์” ถ้าจำไม่ผิด ผมไม่เคยเห็น มาช่า วัฒนพานิช แสดงหนังอีกเลย จนกระทั่งมาถึงเรื่อง “แฝด”

และอย่างที่กล่าวไปตั้งแต่บรรทัดแรกว่า มาช่า วัฒนพานิช คือ สิ่งสำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของหนังเรื่องนี้

นอกจากนั้น ถ้าหากไม่ใช่นักแสดงคนนี้ ผมคิดว่าคงยากอยู่เหมือนกันที่จะหาคนอื่นที่เหมาะสม (ทั้งในด้านฝีมือและการดึงดูดคนดู) มาแสดง

ที่กล่าวถึง ผู้แสดงนำค่อนข้างมากก็เพราะว่า “แฝด” เป็นหนังที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นหนังที่ขับเคลื่อนด้วยตัวละคร ไม่ใช่หนังที่ขับเคลื่อนด้วยโครงเรื่อง (หรือขับเคลื่อนด้วยพล็อต)


หรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นหนังที่เน้นการศึกษาเจาะลึกบุคลิกลักษณะและจิตใจของตัวละครมากกว่าจะไปเน้นที่การกระทำหรือความคืบหน้าของเรื่อง

ซึ่งลักษณะแบบนี้ ผู้แสดงผู้รับบทตัวละครเอกต้องปรากฏตัวอยู่แทบทุกฉาก ต้องแสดงออกอย่างหลากหลาย (และแสดงออกทั้งอารมณ์ภายในและภายนอก)

ผู้แสดงนำจึงเป็นสิ่งที่สำคัญและจำเป็นอย่างยิ่ง และผู้แสดงนำอย่าง มาช่า วัฒนพานิช ก็สามารถทำหน้าที่ได้ดี ทั้งการนำหนังทั้งเรื่องและการแสดงโดยรวม

อย่างไรก็ตาม ไม่ได้หมายความว่า “แฝด” เป็นหนังเน้นศึกษาตัวละครที่หนักและไร้สีสัน ในทางตรงข้าม หนังมีความตื่นเต้นระทึกขวัญสั่นประสาทอย่างที่สุด ในขณะเดียวกัน ก็มีฉากที่ทำให้คนดูต้องแปลกใจ (เล็กน้อยถึงปานกลาง)

อาจจะไม่ถึงขั้นอย่างที่เห็นใน “ชัตเตอร์ฯ” แต่ก็ถือว่ามีและอยู่ในระดับที่ใกล้เคียง

เมื่อกล่าวถึงความตื่นเต้นระทึกขวัญ ผมอยากถ่ายทอดบรรยากาศขณะดูเล็กน้อย ขณะที่ดูนั้น คนดูหลายคน (เท่าที่สังเกตจากเสียง น่าจะเป็นวัยรุ่นหญิง) แสดงอาการกลัวสุดขีดหลายครั้ง (จนผมเกรงว่าพวกเธอจะขาดใจก่อนที่จะทราบตอนจบ) ซึ่งถือว่าเป็นบรรยากาศที่พบได้ไม่บ่อยนัก

ส่วนผมนั้น มีหลายฉากเหมือนกันที่ทำให้ผมถึงกับสะดุ้งและรู้สึกหนาวเย็นขึ้นมา

ตรงส่วนนี้คงต้องยกให้เป็นความสามารถของสองผู้กำกับฯ ผู้ซึ่งกำหนดและควบคุมจังหวะของหนังได้ดีมาก ทำให้ทุกอย่างสอดคล้องลงตัวและมีพลัง

อีกส่วนที่ต้องชมเชยก็คืองานด้านภาพ การใช้ขนาดภาพ มุมกล้องและมุมมองของกล้อง เป็นส่วนสำคัญที่ช่วยสร้างบรรยากาศและสนับสนุนงานกำกับฯ

ส่วนฉากที่ผมชอบที่สุดเป็นฉากที่ตัวละครเอกเดินอยู่ชายทะเล ตามความเห็นและความชอบส่วนตัว ภาพ “ทะเล เกลียวคลื่น ผืนทราย สายลม และสตรี” เป็นภาพที่สวยและมีเสน่ห์ที่สุด

ผู้กำกับฯ – ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ, บรรจง ปิสัญธนะกูล
ผู้แสดง – มาช่า วัฒนพานิช, วิทยา วสุไกรไพศาล, รัชนู บุญชูดวง

ที่มาจากหนังสือพิมพ์

ติดตาม ! หนังใหม่ เช็ครอบหนัง ข่าวหนัง บน Facebook คลิกเลยที่นี่
แสดงความคิดเห็น

  1. (#197898) :

    แฝด

    เยี่ยมมาก

    โดย : peugeot405 , เขียนเมื่อ July 27, 2011 เวลา 17:05 IP : 124.121.148.x| Permalink
ข้อมูลหนังเพิ่มเติม
poster Alone

Alone
บทวิจารณ์
ตัวอย่างหนัง