สามชุก หนังสนุก… ซึ้ง… กินใจ… ตัวเก็งภาพยนตร์ยอดเยี่ยมสุพรรณหงษ์ แน่นอน!

?สามชุก หนังไทยเรื่องแรกที่ กระทรวงวัฒนธรรมแนะนำให้คนไทยดู? ประโยคนี้แหละที่ทำให้คนส่วนใหญ่มีความคิดว่าหนังเรื่องนี้คงไม่สนุก แล้วทำให้ไม่อยากไปดู เพราะภาพพจน์ของกระทรวงวัฒนธรรมกับหนังไทย เป็นภาพของการควบคุมให้อยู่ในกฎระเบียบ เป็นภาพที่ต่อต้านความบันเทิง แล้วยิ่งมารวมกับการตอกย้ำทางการโฆษณาประชาสัมพันธ์ ที่เน้นว่าเป็นหนังเพื่อแก้ปัญหายาเสพติด รวมถึงการตั้งชื่อเรื่อง ?ขอโอกาสอีกครั้ง? มันยิ่งทำให้หนังถูกจัดวางตำแหน่งในความคิดของคนว่า เป็นหนังที่ทำมาเพื่อมุ่งหวัง การสะท้อนสังคม มุ่งหวังสั่งสอนคนดูซึ่งคงน่าเบื่อเหมือนแบบเรียน ทั้งๆที่จริงแล้วในตัวหนังเป็น ดรามา วัยรุ่นที่สนุก สนุกแบบดราม่า สนุกแบบซึ้งกินใจ หัวเราะทั้งน้ำตา แม้จะไม่ใช่ดราม่าชั้นครูแบบน้ำพุ แต่ก็เป็นดราม่าแบบไทยๆที่มีความโดดเด่นในเรื่องรายละเอียดของชีวิต บรรยากาศและอารมณ์หนัง ที่ใช้ความซื่อ ความเป็นชนบท ความเป็นวัยรุ่นต่างจังหวัดแบบไทยๆมาเสนอได้ดีที่สุดเรื่องนึงเลย

หนังเล่าเรื่องเด็ก 7 คน ที่เริ่มติดยาบ้าแล้วมีครูคนหนึ่งรู้เรื่องเข้า จึงพยายามซักถามถึงสาเหตุแล้วก็ได้รู้สาเหตุ ว่าส่วนใหญ่มาจากปัญหา ไม่ว่าปัญหากับทางบ้าน ปัญหาที่โรงเรียน ปัญหาความรักวัยรุ่น แต่มีบางส่วนที่ติดยาตามเพื่อน เมื่อเด็กบอกจนหมดก็ขอร้องครูว่าอย่าบอกพ่อแม่ แต่ด้วยความเป็นครูจึงพยายามจะช่วยเหลือแก้ไขปัญหา เอาเข้าที่ประชุมครูในที่สุดมีผลออกมาว่า ให้ทำทัณฑ์บน และ แจ้งผู้ปกครอง เด็กหลายๆคนสำนึกและรับปากจะไม่เล่นยาอีก แต่ก็มีปมไม่ไว้ใจครูที่ไม่รักษาสัญญา แต่หลังจากนั้นเรื่องก็เริ่มไปกันใหญ่ เพราะเรื่องการติดยาบ้าของเด็กกลุ่มนี้เป็นที่รู้กันไปทั้งตลาด เด็กบางคนถูกพ่อเกลียดมากขึ้น เด็กบางคนถูกแฟนเลิก เด็กบางคนถูกแม่ห้ามคบเพื่อนกลุ่มนี้อีก คนในตลาดและในโรงเรียนเริ่มมองเด็กพวกนี้เป็นตัวประหลาด ยิ่งสร้างความกดดันให้เด็กกลุ่มนี้ จนพวกเขาคิดจะกลับมาใช้ยาอีก เรื่องราวต่อไปจะเป็นอย่างไรให้ติดตามดูกันเอาเองเพราะไม่อยากเล่า plot หนังจนหมด

เมื่อฟังเรื่องแล้วตัว plot อาจไม่ใช่อะไรที่ใหม่ แล้วมันจะสนุกตรงไหน หนังสนุกตรงรายละเอียด ปัญหาชีวิตของเด็กแต่ละคน ซึ่งเขียนบทในส่วนของปัญหาและกำกับการแสดงได้ดีมาก ความรักแม่ของวาล การรักเพื่อนของยอด ความรักของแฟนสาวที่มีต่อปอด และแง่มุมชีวิตวัยรุ่นหลายๆอย่างถูกถ่ายทอดออกมาอย่างงดงาม ใสซื่อ ไม่มีกลิ่น เกาหลี ญี่ปุ่น การทำเท่ห์ใดๆมาปะปน มีแต่ชีวิตวัยรุ่นพูดเหน่อๆ แบบสามชุก สุพรรณที่จริงใจ ตรงไป ตรงมา แต่ก็ไม่ได้ดูเชยเลย มันดูจริงจนน่าทึ่ง และด้วยความใสซื่อจริงใจตรงนี้แหละที่ทำให้หนังสนุก มันทำให้เราเชื่อในตัวละครและชีวิตของพวกเขา พอเราเชื่อเราก็จะคล้อยตามจนมีอารมณ์ร่วมไปในหลากอารมณ์ ทั้ง ยิ้ม, หัวเราะ, เศร้า, น้ำตาซึม, จุกอก, ประทับใจ เป็นเพราะเราได้เห็นความงดงามของความเป็นมนุษย์ ความรักที่มีต่อพ่อแม่ ความรักที่มีต่อเพื่อน ความรักที่มีต่อแฟน ความรักของครูที่มีต่อลูกศิษย์ มันเป็นความอิ่มเอมใจซาบซึ้ง แบบที่เราหาไม่ค่อยได้ในหนังไทยอีกแล้ว ถ้าถามความรู้สึกตัวผมเองหนังที่ทำให้รู้สึกอิ่มเอมใจแบบนี้ก็ O negative หรือ แฟนฉัน นั่นเลย

แต่ต้องบอกก่อนว่าหนังไม่ได้มีไวยากรณ์ภาพยนตร์ชั้นครู หรือ มุมมองเท่ห์ ช่างคิด แปลก หรือ โดดเด่นในการเล่าเรื่องในแนวทางใหม่ เพราะบอกแล้วว่าเป็นหนังดราม่าไทยๆ ทั้ยไทย แต่ในความเป็นทั้ยไทยนั้นมีความงดงามอยู่เพียงพอ

ความโดดเด่นที่สุดคงเป็นการแสดงของ 7 หนุ่มที่ติดยา กับ 3 สาว ที่เป็นแฟนพวกเขา วัยรุ่นเหล่านี้พาให้หนังขึ้นมาอยู่ในระดับหนังดี การแสดงที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังของพวกเขา ไม่แพ้การแสดงของเหล่าเพื่อนๆ กรุ๊ป O ใน O Negative หรือ เพื่อนเด็กๆในแฟนฉันเลย น่าเสียดายที่การแสดงในบรรดาผู้ใหญ่บางคน ที่ไม่ดีแต่ก็ไม่ถึงทำลายหนัง สิ่งที่กระพร่องกระแพร่งที่สุดกลับเป็น Sequence Climax ซึ่งน่าจะหาทางจบแบบนำเสนอให้รู้ว่าอะไรที่ทำให้เด็กพวกนี้ตัดสินใจเลิกยาได้ แต่หนังกลับเลือกบอกอารมณ์ดราม่าอยากให้ซึ้ง ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการเอาใจคนดูหมู่ Mass ตัวหนังก็เลยไม่ยอดเยี่ยมในเชิง Plot และ Theme แต่ก็คิดว่าถ้าดูมาตั้งแต่ต้นปีถึงตอนนี้ หนังเรื่องนี้ผมคิดว่าเป็นหนังที่ได้เป็น 5 เรื่องสุดท้ายเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมปีนี้ของหลายๆสถาบัน โดยเฉพาะ สุพรรณหงษ์ของสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์ แน่นอน

น่าเสียดายที่สุดก็คือ การโปรโมทที่ผิดที่ผิดทาง การเลือกเอากระทรวงวัฒนธรรมมาเกี่ยวข้องเพื่อผลในการประชาสัมพันธ์อย่างเปลือกผิว เลยทำให้หนังสนุกเรื่องนี้คนไทยส่วนใหญ่ไม่อยากดู ขอแนะนำว่า ถ้ากระทรวงวัฒนธรรมจะสนับสนุนหนังไทยเรื่องนี้ ทำไมไม่หาทางเอาเงิน สสส. มาช่วยเขาสัก 10-20 ล้าน แล้วพิมพ์เป็น VCD, DVD แจกทั่วประเทศ จัดฉายให้เด็กทุกโรงเรียนมาดู รวมทั้งฉายเร่กับหนังกลางแปลง มันน่าจะทำให้คนไทยตระหนักถึงภัยยาเสพติดได้ดีกว่าเอาเงินไปละลายในการโฆษณาทีวี ?จน เครียด กินเหล้า? เยอะเลย เยอะมากๆ

โดย Filmotopia

แท็ก: ชิงรางวัล, ดูหนังสามชุก, ตัวเก็ง, บทวิจารณ์, บทวิจารณ์สามชุก, วิจารณ์สามชุก, วิจารณ์หนัง, สามชุก