มองดูปรากฏการณ์หนังไทยในบ้านเรา ไม่ค่อยได้พบเห็นหนังที่พูดถึงเรื่องราวการสืบสวนสอบสวนมากนัก โดยเฉพาะหนังแนวทริลเลอร์หนักๆ แบบเรื่อง เฉือน เพราะอาจจะด้วยความยากในการสาวไปให้ถึงจุดเคลียร์ปัญหาหรือเคลียร์คดีของเรื่อง ซึ่งอาจจะไปกระทบกับกลุ่มคนที่มีอิทธิพลบางกลุ่มจนอาจเกิดอันตรายกับตัวเอง แต่สำหรับหนังไทยเรื่องนี้…กล้า…ที่จะนำเสนอมุมมองนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่เข้มข้นเท่าหนังฝรั่ง แต่ก็ถือได้ว่าผู้กำกับ “ก้องเกียรติ โขมศิริ” กล้า ที่จะยืนหยัด และพาตัวหนังไปสู่บทสรุปสุดท้ายที่ค่อนข้างกลมกล่อม

เรื่องราวของเฉือน เป็นเรื่องของนักโทษคนหนึ่งที่กลับตัวมาช่วยตำรวจนายหนึ่งสืบสาวคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง เพื่อแลกกับชีวิตนอกตะราง และอนาคต ดูจากพล็อตเรื่องสั้นๆ (สั้นจริง) หลายคนที่เป็นคอหนังแนวสืบสวนสอบสวน อาจจะถึงกับส่ายหน้าปรามาสว่า “หนังไทย จะไปรอดเร้อ????” ก็คงต้องบอกว่า เฉือน เป็นตัวอย่างหนังไทยที่ฉีกขนบแบบเดิมๆ ให้คอหนังได้สะใจกันมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นบทหนังที่กลม ตัวละครที่ส่งบทได้ถึง ทำให้หนัง เฉือน เป็นการเฉือนคมกันอย่างแท้จริงสำหรับหนังไทยที่เข้าฉายในโอกาสไล่เลี่ยกันแบบนี้

เมื่อพูดถึงตัวละคร คงต้องยกความเก่งกล้าสามารถให้กับตัวละครหลักที่ค่ายหนังนำเสนอ ไม่ว่าจะเป็น นก-ฉัตรชัย? เป้-อารักษ์ รวมไปถึง เจสสิก้า ดาราน้องใหม่ คงไม่ต้องบอกถึงความเป็นมืออาชีพของ นก-ฉัตรชัย ที่สอบผ่านการแสดงหนังในแนวนี้ได้เนียนอยู่แล้ว (จากที่เราเคยรู้จักกันดีในบท ตี๋ใหญ่ และละครอีกหลายๆเรื่อง)

แต่สำหรับ เป้-อารักษ์ คงต้องบอกว่าพลิกบทบาทอย่างสิ้นเชิง โดยในเรื่อง เป้ จะเป็นเหมือนตัวแปรในการไขปริศนาฆาตกรรมต่อเนื่อง และสาวไปจนถึงตัวฆาตกร โดยในการรับบทของเป้ ครั้งนี้ เขาถือได้ว่าสอบผ่าน (ถึงแม้ว่าคำพูดจะทะแม่งๆ ไปบ้าง) รวมถึงน้องใหม่อย่าง เจสสิก้า ที่มาชิมลางหนังใหญ่เรื่องแรก ก็โดนบทโหดเลยทีเดียว เธอต้องเข้าฉากเร่าร้อนครั้งแรกกับเป้ แต่ก็ถือว่าเจอของยากก่อนก็เป็นบทเรียนให้ทำงานชิ้นต่อๆไปได้ง่ายขึ้น

นอกจากนักแสดงหลักที่เป็นผู้ใหญ่ของเรื่องนี้แล้ว นักแสดงนำเด็กที่สวมบทบาทเป้และเพื่อนในวัยเด็กแสดงได้ดีจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นแค่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นสีหน้า ท่าทาง แววตา ทำให้คนดูมีอารมณ์ร่วม และรู้สึกสงสารพวกเขาซะเหลือเกิน ทำให้คนเรารู้ว่าไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัย คน ก็อยากให้ตัวเองเป็นคนที่ยอมรับ ถึงแม้จะต้องทำร้ายคนที่เขาไว้ใจเราก็ตาม ถือเป็นช่วงที่สะท้อนให้เราได้เห็นความจริงในข้อนี้ได้เป็นอย่างดี

เรื่องราวของ เฉือน คงไม่เข้มข้น ถ้าขาดสีสันของสเปเชี่ยลเอฟเฟกซ์ อันนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่เราไม่พูดถึงไม่ได้ เพราะถือว่าเป็นหนังไทยที่ทำแอ๊คชั่นเลือดสาดกระจุยได้น่ากลัว สมจริง

มาพูดถึงเรื่องการนำเสนอกันบ้าง หนังเรื่อง เฉือน เปิดตัวมาคล้ายๆ ด้วยการขึ้นเครดิตทีมงานคลอไปกับเสียงดนตรีนุ่มลึกทว่าแอบแฝงความน่ากลัวไว้ในที จากนั้นเป็นการติดตามดูความเป็นไปของตัวละครหลัก ซึ่งก็คือ “ไท” ตำรวจสายสืบที่ต้องกลับกลายมาเป็นนักโทษอุกฉกรรจ์ จนกระทั่งเมื่อ ไท สามารถที่จะนำพาตัวเองกลับไปเป็นสายสืบได้อีกครั้ง ความตื่นเต้นของเรื่องก็เริ่มบรรเลง

การนำเสนอเรื่องราวตอนที่ไทต้องออกมาสืบหาฆาตกรต่อเนื่อง เป็นการร้อยเรียงเรื่องราวแบบแฟลชแบ็คกลับไปกลับมาระหว่างปัจจุบันกับอดีตในมุมการนำเสนอแบบนี้ต้องยอมรับเลยว่าทำได้ดี เพราะนอกจากจะทำให้คนดูได้รู้ที่มาที่ไปของ ไท ว่าเป็นอย่างไร ยังทำให้คนดูลุ้นตามต่อว่า ไท จะสามารถสืบหาร่องรอยฆาตกรต่อเนื่องได้หรือไม่

ในส่วนของภาพที่นำเสนอสู่สายตา ก็ต้องถือว่าผสมผสานกันลงตัว เพราะด้วยแนวหนังทำให้ภาพที่นำเสนอออกมาเป็นในเชิงนัวร์ๆ แรงๆ ดิบๆ ตอนที่ตัวละครเด็กเดินไปสู่วังวนในโลกสีสันเริงโลกีย์แถบพัทยา การต่อสู้เอาชีวิตรอด การแตกคอ การสำนึกผิด รวมอยู่ในตัวหนังเรื่องนี้

สรุปว่าหนัง เฉือน น่าดูตรงที่ความกล้าที่จะนำเสนอ ความสามารถของทีมนักแสดงทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ สเปเชี่ยลเอฟเฟกซ์ที่สมจริง ดิบได้ใจ คงต้องบอกว่าเป็นหนังไทยทริลเลอร์ที่มีคุณภาพเรื่องหนึ่งของไทยเลยทีเดียว เพราะหนังเรื่องนี้สะท้อนความจริงที่คนในสังคมรู้ๆ กัน แต่ไม่มีใครพูดถึง ถ้าตัดจุดด้อยออกไปบ้าง เอาจุดดีมาเสริมบ้าง รวมๆ แล้วให้ใจไปเลย 3.5 ดวง

บทวิจารณ์โดย ซายากะ โฮมส์-ดอยล์

แท็ก: วิจารณ์หนัง, เฉือน ฆาตกรรมรำลึก