สุข เศร้า เหงาและ(ยัง)รักกับ BIOSCOPE Camp: Episode 2 ตอน ‘หนังเรื่องนี้เพื่อเธอ’ รวมหนังสั้นเพื่อใครสักคนของคงเดช, กอล์ฟ – ธัญญ์วาริน, เสือ – พิชย ฯลฯ

Home / bioscope / สุข เศร้า เหงาและ(ยัง)รักกับ BIOSCOPE Camp: Episode 2 ตอน ‘หนังเรื่องนี้เพื่อเธอ’ รวมหนังสั้นเพื่อใครสักคนของคงเดช, กอล์ฟ – ธัญญ์วาริน, เสือ – พิชย ฯลฯ

ทั้งซึ้งทั้งเศร้าเคล้าน้ำตาไปกับบรรยากาศงาน BIOSCOPE Camp : Episode 2 ตอน หนังเรื่องนี้เพื่อเธอ ที่ให้คนทุกเพศทุกวัยนำสื่อเคลื่อนไหวที่ทำขึ้นเพื่อ “ใครสักคน” มาฉายและพูดคุยอย่างเป็นกันเองเมื่อ วันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม 2560 ณ TK Park เซ็นทรัลเวิลด์

ความที่เป็นหนังที่ทำขึ้นเพื่อ “เธอ” ก็ทำให้บรรยากาศงานอวลด้วยความรัก ความซึ้ง รวมถึงความฮา (และความเซอร์) ได้อย่างไม่น่าเชื่อ โดยเฉพาะการเปิดตัวด้วยหนังสั้น (ที่เวียร์ดตั้งแต่ชื่อ) ของ วัชรพล สายสงเคราะห์ นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ กับชื่อเรื่อง ‘ถ้าหนังเรื่องนี้ได้ฉายเราจะตัดใจจากเธอ’ (!!) โดยเจ้าตัวทำหนังเรื่องนี้ขึ้นเพื่อมอเตอร์ไซค์ที่หายไป (!!!) ว่าด้วยความในใจของเจ้าของรถมอเตอร์ไซค์สุดรักสุดหวงที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยและจับมือใครดมไม่ได้ จนเขากลั่นความรู้สึกออกมาเป็นหนังเรื่องนี้-ซึ่งก็กระตุ้นความรู้สึกสนุกสนานและสดใหม่ของคนดูตั้งแต่เริ่มงานเลยทีเดียว

วัชรพล สายสงเคราะห์
บรรยากาศอบอุ่นท่ามกลางแอร์หนาวๆ ในงาน

ต่อกันที่ ‘MIND’ หนังจาก บิ๊ง – กิตติพัฒน์ กนกนาค ที่เป็นทั้งผู้กำกับหนังสั้น, คนทำ ‘สารคดีก(ล)างเมือง’, นักดนตรีวง Afternoon และเจ้าของร้านโชว์ห่วยสุดเก๋ ที่ทำหนังเรื่องนี้เพื่อแม่ ที่แทนความรัก ความผูกพันที่เขามีต่อแม่ผู้จากไปอย่างงดงามและชวนน้ำตาซึม

เรายังได้ซึ้งกันจนน้ำตาร่วง (จริงๆ) กับงานอันแสนละเมียดของ แอน – นภัสสร ลิ้มไชยาวัฒน์ อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และผู้กำกับหนังสั้น-สารคดี-มิวสิกวิดีโอ ที่นำ ‘Time to Blossom of Youth’ หนังที่เธอทำเพื่ออาม่า และเป็นบทบันทึกความสัมพันธ์อันล้ำค่าระหว่างเธอ คนในครอบครัวและคนรอบตัว ที่เจ้าตัวเองอดน้ำตาซึมไม่ได้เมื่อดูหนังจบลง-เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ในห้อง

แอน – นภัสสร ลิ้มไชยาวัฒน์

ต่อกันที่ นวพล พืชผลทรัพย์ นักศึกษาคณะดิจิทัลมีเดียและศิลปะภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ที่ทำหนัง ‘กับข้าวปีใหม่’ เพื่อคุณย่าของเขา หนังความยาว 15 นาที ที่บันทึกการทำอาหารเพื่อเลี้ยงฉลองคนในครอบครัวในวาระวันสำคัญทั้งสงกรานต์และวันปีใหม่ ที่ทำเอาผู้เข้าร่วมกิจกรรมบ่นหิวไปตามๆ กันเมื่อได้เห็นอาหารทั้งไทยทั้งจีนที่ปรากฏในหนัง (ซึ่งนวพลเผยว่า ขนมเข่งฝีมือคุณย่าของเขานั้นแน่นด้วยเครื่องเคียงสารพัดชนิดแบบที่ไม่มีโอกาสได้กินที่ไหน แถมที่เด็ดกว่าคือฉากปั่นน้ำพริกน้ำปลาที่ทำเอาคนเปรี้ยวปากขึ้นมาทั้งห้อง)

(ที่เด็ดคือ คงเดช จาตุรันต์รัศมี ผู้กำกับดังจาก ‘Snap แค่..ได้คิดถึง’, ‘แต่เพียงผู้เดียว’ ที่นำหนังสั้นเข้ามาฉายด้วย เกิดรู้จักญาติของนวพลขึ้นมาด้วยความบังเอิญ จนทักทายกันอย่างอบอุ่นแกมขบขันในแคมป์นั่นเอง ให้บรรยากาศงานรวมญาติมากๆ)

นวพล พืชผลทรัพย์ กับหนังสั้นของเขาที่ทำทุกคนหิวจนแสบท้อง

ราวกับนัดหมายกันมา เมื่อหนังเรื่องต่อไปที่เราฉายก็ยังมีชื่อที่เกี่ยวข้องกับอาหารอย่าง ‘ผง-ชู-รส’ โดย กังฟู – นิติวัฒน์ ชลวณิชสิริ คนเขียนบทและผู้กำกับเรื่อง ‘กะปิ ลิงจ๋อไม่หลอกจ้าว’ (2010) โดยเขาทำหนังเรื่องนี้เพื่อความรักในช่วงวัยหนึ่ง ทั้งยังเป็นหนังทิ้งทวนช่วงกำลังเรียนจบมหาวิทยาลัย (ซึ่งเขาเล่าว่า ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าจะได้ทำงานหนังเป็นเรื่องเป็นราวไหม หรือจะออกมาทำงานอื่น เลยตัดสินใจทำหนังทิ้งท้ายมันเสียเลย-แต่ก็ปรากฏว่าเขายังได้ทำงานในวงการหนังอยู่จนถึงตอนนี้) โดย ‘ผง-ชู-รส’ นั้นเล่าเรื่องด้วยภาพ สีและมุมกล้องราวกับหนังเก่า ถึงคู่รักคู่หนึ่งที่ดูราวกับชีวิตคู่ถูกกำหนดไว้โดยใครคนหนึ่งแล้ว

“ผมเคยคิดว่าตอนเขียนบทหนัง มันเหมือนเรากำลังเล่นกับโชคชะตาตัวละครเหมือนกัน เลยออกมาเป็นหนังเรื่องนี้ครับ” นิติวัฒน์เล่าอย่างเรียบง่ายท่ามกลางเสียงปรบมือเมื่อหนังจบลง

กังฟู – นิติวัฒน์ ชลวณิชสิริ

ต่อกันที่ ‘เรื่องสุดท้าย(ฯลฯ)ในวันสิ้นปี’ จาก กลุ่ม ‘สุดปลายเลนล์’ นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ที่พวกเขาเล่าว่าทำหนังเรื่องนี้เพื่อเพื่อน โดยหนังเล่าเรื่อง บัว และ น้ำ ที่ฝ่ายแรกเริ่มสับสนในความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเพื่อนสาวคนสนิท ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังได้รู้ความลับบางอย่างของพ่อและแม่เธอในวันสิ้นปี

ไม่เพียงแต่เป็นหนังที่ทำเพื่อเพื่อน เพราะพวกเขาเล่าว่า หนังยังเป็นการบำบัดความรู้สึกหลากหลายที่พวกเขาเผชิญในชีวิตจริงด้วย จนกลั่นมันออกมาเป็นหนังสั้นเรื่องนี้ที่เนิบช้าและงดงาม

ตามด้วยหนังเรื่อง ‘โบ้’ ของ คงเดช จาตุรันต์รัศมี ที่เคยนำไปฉายในคอนเสิร์ตวันเลี้ยงรุ่นของโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยซึ่งเขาเคยศึกษา ว่าด้วยบทสนทนาออนไลน์ของกลุ่มเพื่อนที่กระจัดกระจายตัวไปหลังเรียนจบและดูจะมีชีวิตดีๆ กระทั่งเมื่อเพื่อนคนหนึ่งทักถึง โบ้ ชายหนุ่มที่มีข่าวลือว่าเสียชีวิตไปแล้วด้วยอาการ ‘โอเวอร์โดส’

คงเดช จาตุรันต์รัศมี และ โบ้ หนังสั้นเพื่อเพื่อนของเขา

คงเดชเล่าติดตลกว่าตอนนำโบ้ไปฉายนั้น งานเลี้ยงเต็มไปด้วยคนที่กำลังคึกจากคอนเสิร์ต “เราเลยกังวลว่า มันจะดูหนังเรากันไหมเพราะมันเป็นหนังอ่าน มีแต่ข้อความบนจอให้อ่านกัน ปรากฏว่าพอหนังฉาย คนก็เงียบกันหมดเลย แต่พอถึงจุดไคลแม็กซ์คนก็ตะโกนโวยวายเพราะลุ้นตามหนัง” เขาเล่ากลั้วเสียงหัวเราะ (แถมเผยว่า ภาพนักเรียนเก่าๆ ที่ปรากฏในหนังนั้นไม่มีรูปเขา จะมีก็แต่รูปของ ป๊อด-ธนชัย อุชชิน หรือ ป๊อด โมเดิร์นด็อก เพื่อนร่วมรุ่นจากสวนกุหลาบ)

ต่อกันที่มิวสิควิดีโอแนวทดลองของ ณัฐวุฒิ นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ในชื่อผลงาน ‘X รัฐมนตรี’ ที่เขาทำเพื่อทุกๆ คน หนังเล่าเสียดสีถึงวงการการเมืองและการเลือกตั้งอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์ขันแบบหยิกแก้มหยอก ซึ่งเจ้าตัวเล่าว่า ทีมงานมีเพียงสามคนเท่านั้น ได้แก่ผู้กำกับ ช่างกล้องและนักแสดงนำ

ขณะที่ เสือ – พิชย จรัสบุญประชา ผู้กำกับ ‘โปรเจ็กต์ เอส’ (Project S) ตอน Spike! นำเรื่อง ‘ดงผีป่า (Part 1)’ มาฉาย และบอกกับเราว่า เขาทำหนังเรื่องนี้เพื่อเธอ จนเราต้องตั้งคำถามว่า เธอคนนั้นเป็นใครกันเขาถึงทำหนังดิบๆ แบบนี้-อันว่าด้วยเรื่องเด็กหนุ่มสองคนที่ปลดปล่อยชีวิตวัยรุ่นในป่าแห่งหนึ่งแต่กลับถูกตามล่าหัวซุกหัวซุน-มอบให้

เสือเผยทีหลังอย่างน่ารักว่า เธอที่ว่าไม่ได้หมายถึงหญิงสาวหรือชายหนุ่มเพียงคนเดียว แต่หมายถึงเธอทุกๆ คน ไม่ว่าจะใครก็ตามที่ได้ดูหนังเรื่องนี้ และมอบมันให้กับความเป็นวัยรุ่นของทุกช่วงชีวิต

เสือ – พิชย จรัสบุญประชา

ผู้กำกับคนเก่งจาก Insects in the Backyard (2010) อย่าง กอล์ฟ – ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ นำฉากหนึ่งในหนังเรื่อง ‘ปั๊มน้ำมัน’ (2016) มาฉาย โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้ผู้ชายหลายคนในชีวิต (ย้ำว่าหลายคน!) และการนำหนังที่คว้ารางวัลมากมายมาฉายเช่นนี้ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน เพราะมันเล่าถึงเบื้องหลังการกำกับและการทำงานอันแสนละเมียดของเธอแม้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ กับฉากที่หญิงสาวอ้อนวอนขอจูบจากชายหนุ่มผู้ไม่อาจมอบความรักให้เธอได้มากไปกว่าการเป็นพี่น้องกัน (ฮือ) และที่มาของฉากนี้นั้น กลั่่นออกมาจากชายที่เธอรักหลายต่อหลายคน ทั้งสุขสมทั้งเศร้า จนมันออกมาเป็นหนึ่งในฉากที่ทรงพลังและน่าสะเทือนใจที่สุดฉากหนึ่งในหนังของเธอ

กอล์ฟ – ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์

ปิดท้ายกันที่ Pieces of Light หนังสั้นเพื่อแฟนเก่าโดย เฟรม – ธีพิสิฐ มหานีรานนท์ บรรณาธิการนิตยสาร BIOSCOPE และนักแสดง ‘แต่เพียงผู้เดียว’(2011), Gay OK Bangkok ซีซั่น 1-2 ว่าด้วยฟุตเทจสั้นๆ ของหญิงสาวคนหนึ่งระหว่างเดินอยู่ท่ามกลางแสงไฟสีส้มริมถนน พร้อมเสียงบรรยายของชายหนุ่มที่พูดถึงความรักกับแสงไฟ

แม้หญิงสาวในเรื่องจะไม่ได้ปรากฏตัวในงาน แต่เธอส่งคลิปเสียงซึ้งๆ มาขอบคุณเจ้าของเรื่องพร้อมเล่าเรื่องราวในอดีตที่ชวนให้น้ำตาซึมสั้นๆ ก่อนที่คงเดชจะคอมเมนต์หนังจนทำให้เจ้าของผลงานออกอาการเขินๆ ด้วยประโยคว่า “รู้สึกได้ว่า กล้องรักผู้หญิงในหนังมากเลย” ซึ่งสำหรับธีพิสิฐซึ่งเป็นคนถือกล้องในวันวาน ก็ไม่ปฏิเสธประโยคนั้นแต่อย่างใด ทั้งยังยิ้มรับด้วยรอยยิ้มเขินๆ

เฟรม – ธีพิสิฐ มหานีรานนท์

BIOSCOPE ไม่พลาดนำเอาภาพความสนุก ความเศร้า ความซึ้งและความเป็นกันเองในงานมาฝากกันด้วยจ้า

อย่าลืมติดตามกิจกรรมดีๆ จาก BIOSCOPE Camp ครั้งต่อๆ ไปกันด้วยนะจ๊ะ

ป๊อป-มโนธรรม เทียมเทียบรัตน์ นักวิจารณ์ภาพยนตร์ก็มาร่วมงานกับเรานะ!
กลุ่ม ‘สุดปลายเลนล์’