(BIOSCOPE People) จอน วัตต์ส: ผกก.ที่ทำให้ Spider-Man เป็นฮีโร่แสนเกรียน จอมดราม่าและน่ารักที่ถล่มทุกบ็อกซ์ออฟฟิศ!

Home / bioscope / (BIOSCOPE People) จอน วัตต์ส: ผกก.ที่ทำให้ Spider-Man เป็นฮีโร่แสนเกรียน จอมดราม่าและน่ารักที่ถล่มทุกบ็อกซ์ออฟฟิศ!

“ใน Spider-Man: Homecoming ผมคิดแค่ว่า ตอนผมอายุ 15 ผมจะบ้าพลังมากแค่ไหน ยิ่งถ้ามีร่างกายแบบนั้นอีก มันคงจะโคตรเจ๋งเลยทีเดียว!” จอน วัตต์ส

เบื้องหลังความสำเร็จในระดับถล่มบ็อกซ์ออฟฟิศกระจุยของ Spider-Man: Homecoming (2017) คือผู้กำกับหนุ่มอย่าง จอน วัตต์ส ที่ขับเอาความเป็นเด็ก ความเกรียนและความน่ารักของ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ออกมาได้อย่างโดนใจผู้ชมทั่วโลกอย่างน่าชื่นชม

 

แต่ก่อนหน้านั้น งานสร้างชื่อที่ส่งให้วัตต์สมากุมบังเหียนหนังฟอร์มยักษ์แห่งค่ายมาร์เวล คือหนังเด็กซิ่งรถหนีอาชญากรจอมโฉดอย่าง Cop Car (2015)!-หนังที่มีจุดเริ่มต้นมาจากความฝันเพี้ยนๆ ของวัตต์สที่เห็นตัวเองในวัยเด็กกับเพื่อนรักขโมยรถแม่มาขับซิ่งไปทั่วเมือง-ถูกต่อยอดจนกลายเป็นเรื่องของ ทราวิส กับ แฮร์ริสัน สองเด็กแก่แดดที่บังเอิญไปเจอรถตำรวจจอดทิ้งไว้พร้อมกุญแจกลางทุ่งโล่ง เลยสตาร์ตรถแล้วขับเล่นโดยนึกไม่ถึงว่าต้องเผชิญหน้ากับเจ้าของรถสุดโฉดที่ทำทุกทางเพื่อให้ได้รถคืน

“ตอนเรายังเด็ก เราก็แค่เดินเตร่ไปเรื่อย หวังว่าจะเจอยานอวกาศของเอเลี่ยนไม่ก็สมบัติของโจรสลัดที่ถูกฝังอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่ก็เจอแค่เศษแก้วหรือเสื้อผ้าขาดวิ่น เคยเจอรถแทร็กเตอร์ครั้งหนึ่ง แต่ดันไม่มีกุญแจเสียบอยู่ด้วย” วัตต์สอธิบาย

วัตต์สเริ่มจากการกำกับหนังสั้นเรื่องแรกในปี 2001 และขยับมากำกับซีรีส์เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก่อนจะมาลองกำกับหนังยาวเรื่องแรกอย่างจริงจังใน Clown (2014) หนังธริลเลอร์พล็อตชวนกรี๊ดที่ว่าด้วยพ่อคนหนึ่งพบว่า ชุดตัวตลกที่เขาให้เป็นของขวัญวันเกิดลูกนั้น แท้จริงแล้วเปี่ยมไปด้วยอาถรรพ์และคำสาปที่พวกเขาสองพ่อลูกไม่มีวันลืม

จุดเด่นอย่างหนึ่งในหนังของวัตต์ส คือการที่มันพูดถึงความเป็นเด็ก (เกรียน) และการข้ามพ้นวัยอย่างจริงใจ ไม่เพียงเท่านั้น ทั้งสองเรื่องยังมีจุดร่วมเหมือนกันคือการมีกลิ่นอายความเป็นหนังแอ็คชั่น ความระทึกที่ชวนใจเต้นแรง อันมาจากการที่เขาผสมผสานโลกอันบริสุทธิ์ของเยาวชนผู้ไม่ประสาโลกที่แน่นไปด้วยมลทินของผู้ใหญ่ได้อย่างเหมาะเหม็ง

ใน Cop Car ที่เด็กทั้งสองต้องพบว่าความคะนองของพวกเขานั้นพาพวกเขาไปสู่โลกสีดำที่ข้ามเส้นความดีงามของเจ้าของรถอย่างน่าใจหายใจคว่ำ เช่นเดียวกับที่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ของเราก็พบว่าการก้าวเข้าสู่โลกของความรับผิดชอบแบบผู้ใหญ่นั้นไม่ง่าย ทั้งศัตรูที่เขาต้องต่อสู้ด้วยคือผู้ร้ายที่บอบช้ำจากโลกสีเทาและการถูกกระทำจากคนที่เขาเคารพด้วยซ้ำไป

“ใน Spider-Man ผมคิดถึงไอ้แมงมุมหนุ่มวัย 15 ที่วันหนึ่งถูกลากตัวออกมาต่อสู้โดย โทนี สตาร์ค, ต้องไปเผชิญหน้ากับการผจญภัยสุดระห่ำ, แถมจากนั้นก็ระเห็จกลับเมืองควีนส์แบบงงๆ” วัตต์สกล่าวติดตลก และนั่นเองคือภาพรวมของการข้ามพ้นวัยของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ท่ามกลางความสับสนสุดขีด

แม้แต่ในหนังยาวเรื่องแรกของวัตต์สอย่าง Clown-เราก็จะพบว่า ลูกชายวัยใสของพระเอกคือภาพสะท้อนจิตใจที่บิดเบี้ยวของตัวเอกเมื่อถูกปีศาจตัวตลกเข้าครอบงำ-ก็นับเป็นวิธีการสำรวจความสับสนใจจิตใจของตัวเอกแบบเดียวกับที่ไอ้แมงมุมรู้สึกสับสนระหว่างชุดความเชื่อที่ตัวเองยึดถือ (แต่กลับไม่ได้รับการยอมรับจากโทนี สตาร์คที่เขาชื่นชม) หรือใน Cop Car ที่เจ้าเด็กทั้งสองต้องเจอกับช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตาย (ที่ทำคนดูหายใจไม่ทั่วท้องนานนับสิบนาที) และจำต้องเลือกตัวเลือกท่ามกลางความสับสนสุดขีด

“ผมแค่ปล่อยให้ตัวละครของผม (ปีเตอร์ ปาร์กเกอร์) เจอเรื่องราวไปเรื่อยๆ ในแต่ละฉากแต่ละตอน และอย่าได้ลืมเลยว่าเขาเป็นแค่ไอ้หนุ่มอายุ 15 ปี เขาจะเรียนรู้เรื่องการเติบโตไปทีละขั้นๆ ผมพยายามหาสมดุลย์ระหว่างสองอย่างนี้ไปเรื่อยๆ นั่นคือ เขาเป็นเด็ก 15 และเขากำลังเติบโตอยู่ผ่านเหตุการณ์เหล่านี้”


ติดตามข่าวสารและเทรนด์หนังจากทั่วทุกมุมโลกได้ที่
facebook : BIOSCOPE Magazine