รื้อหิ้งหนังเก่า : I Killed My Mother การทำหนังเรื่องแรกตั้งแต่อายุ 20 ของ ซาวีเย โดลอง

Home / bioscope / รื้อหิ้งหนังเก่า : I Killed My Mother การทำหนังเรื่องแรกตั้งแต่อายุ 20 ของ ซาวีเย โดลอง
I Killed My Mother

“แม่กับลูกที่อยู่ด้วยกันแค่สองคน ก็เหมือนกับคู่รักที่อยู่ด้วยกันมานานนั่นล่ะครับ ถึงจุดๆ หนึ่งพวกเขาก็จะเริ่มเหม็นหน้ากัน แม้จะรักมากแต่ก็อดเกลียดกันไม่ได้ แถมยังแย่กว่าตรงที่ถ้าเป็นคู่รักพวกเขาก็แค่บอกเลิกแล้วเดินจากไป แต่กับแม่คุณทำแบบนั้นไม่ได้”

นั่นคือความรู้สึกของ ซาวีเย โดลอง ผู้กำกับที่ในตอนนั้นพึ่งเป็นหนุ่มวัย 20 ปีเท่านั้น ทว่าเรื่องแรกของเขาก็ประสบความสำเร็จเกินคาดด้วยการคว้า 3 รางวัลย่อยๆ จากเทศกาลหนังเมืองคานส์ ปี 2009  ได้แก่ Art Cinema Award ที่โปรแกรมเมอร์หนังอิสระจากหลายๆ ชาติช่วยกันตัดสิน, รางวัล SACD สำหรับหนังพูดฝรั่งเศสยอดเยี่ยม (แต่ที่จริงตัวหนังเรื่องนี้ถือสัญชาติแคนาดา) และ Regards Jeunes Prize ที่คนดูในเทศกาลมอบให้ผู้กับที่ทำหนังเรื่องแรกได้โดดเด่นน่าจับตา

สาเหตุที่ I Killed My Mother ถูกพูดถึงเยอะ (นอกจากชื่อเรื่องชวนช็อค) ก็คือเนื้อเรื่องที่ผู้กำกับดึงมาจากชีวิตตัวเอง ได้ยินอย่างนั้นอย่าเพิ่งตกใจว่าจะเป็นหนังฆาตกรรมสั่นสะเทือนศีลธรรมล่ะ เพราะจริงๆ แล้วมันเป็นหนังดราม่าที่สำรวจความสัมพันธ์ของแม่ลูกคู่หนึ่งอย่างละเอียดลออ โดยโดลองเอามาจากบทหนังที่เขาเคยเขียนไว้ตอนอายุ 16 แล้ววิ่งไปขอให้ แอนน์ ดอร์วอล นักแสดงแคนาดาชื่อดังมาช่วยเล่นให้ แม้สุดท้ายเขาต้องแก้บทใหม่อีกหลายเวอร์ชั่นและใช้เวลาถึง 3 ปีกับเงินเก็บอีก 150,000 เหรียญฯ เพื่อถ่ายทำ (ผสมกับเงินสนับสนุนค่าโพสต์โปรดักชั่นอีก 200,000 เหรียญฯ จากกระทรวงวัฒนธรรมของควิเบก) แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็คุ้มค่าเพราะมันกลายเป็นหนังที่ได้ชื่อว่าพูดถึงความสัมพันธ์ของแม่ลูกยุคปัจจุบันได้สมจริงสุดๆ

ตัวหนังเล่าถึงเด็กหนุ่มวัย 17 ที่เพิ่งพบว่าตัวเองเป็นศิลปินพร้อมๆ กับที่รู้ว่าตัวเองเป็นเกย์ แต่สิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิดที่สุดกลับเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่แม่ทำ ตั้งแต่อาชีพคนทำบัญชีอันต้อยต่ำ ถุงน่องลายเสือดาว นิสัยชอบทำผิวสีแทน เศษอาหารที่เลอะปากเวลากินอาหาร รายการทีวีห่วยๆ ที่เธอดู เกมไพ่ในคอมพิวเตอร์ที่เธอเล่น รวมไปถึงการที่เธอไม่รู้ว่า แจ็คสัน พอลล็อค คือใคร เขารู้สึกว่าเธอช่างน่าขยะแขยงและอับอายทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้ เขาจึงทำตัวเหมือนสามีแก่ๆ ที่ลงโทษภรรยาด้วยคำวิจารณ์แรงๆ ขณะเดียวกันแม่ก็ทำราวกับว่าลูกชายคือคู่ชีวิตที่เธอใช้ชีวิตด้วยมา 20 ปี

“ลูกเคยเล่าทุกอย่างให้แม่ฟัง” เธอตัดพ้อ …“ตอนนั้นผมอายุแค่ 4 ขวบและไม่มีใคร!” เขาตวาดกลับ

โดลองเล่าฉากเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ด้วยท่าทีขบขันบ้าง ตึงเครียดบ้าง ในบางฉากที่เหตุการณ์ดูเหมือนจะตึงเขม็งแล้วสุดขีดกลับคลี่คลายลงง่ายๆ ด้วยการที่ทั้งสองระเบิดหัวเราะใส่กันอย่างบ้าคลั่ง

แม้การอยู่ด้วยกันจะเป็นเรื่องชิงชังจนเกินทน แต่ในอีกแง่หนึ่งพวกเขาก็คงอยู่ไม่ได้ถ้าขาดอีกฝ่ายหนึ่งไป


ติดตามข่าวสารและเทรนด์หนังจากทั่วทุกมุมโลกได้ที่ BIOSCOPE Magazine
หรือสั่งซื้อนิตยสารไบโอสโคปฉบับล่าสุดและย้อนหลังได้ที่ store.mbookstore.com