ฮอง เชา สาวเวียดนามผู้เกิดในค่ายอพยพในประเทศไทยจอมขโมยซีนจาก Downsizing

Home / bioscope / ฮอง เชา สาวเวียดนามผู้เกิดในค่ายอพยพในประเทศไทยจอมขโมยซีนจาก Downsizing

เธอคือสาวเวียดนามที่ขโมยซีนสุดๆ ใน Downsizing (2017, อเล็กซานเดอร์ เพย์น) ถึงขั้นถูกเสนอชื่อเข้าชิงสาขาสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากสารพัดเวที โดยเฉพาะจากสองเวทีใหญ่อย่างลูกโลกทองคำและ SAG แต่ออสการ์กลับเมินเธอไปอย่างน่าเสียดาย

อย่างไรก็ตาม Downsizing คือหนังยาวเรื่องที่สองของเชาต่อจาก Inherent Vice (2014, พอล โทมัส แอนเดอร์สัน) ก่อนหน้านั้นเธอปรากฏตัวในซีรีส์ฟอร์มเล็กมาตั้งแต่ปี 2006 ก่อนจะมาเป็นที่จดจำจากบทสาวเวียดนามในหนังเรื่องล่าสุดของเพย์น ซึ่งชีวิตจริงของเชาเองไม่ต่างจาก ตราน ตัวละครสาวที่เธอรับบทนัก ไม่ว่าจะในประเด็นที่เธอ-ทั้งเชาและตัวละคร-เป็นสาวเวียดนาม หรือกระทั่งเป็นผู้พลัดถิ่น

Image result for hong chau downsizing

พ่อแม่ของเชานั้นเป็นผู้ลี้ภัยชาวเวียดนาม แม่ของเธอข้ามน้ำข้ามทะเลมาขณะตั้งครรภ์ของเขาได้หกเดือนและให้กำเนิดลูกสาวที่ค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศไทยราวปี 1979 “พ่อแม่ฉันหลบหนีสงครามมาจากเวียดนามค่ะ” เธอเล่า “พวกเขาล่องเรือมาในยุค 70 และลงเอยที่ค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศไทย-ที่ซึ่งฉันเกิดมานั่นเองค่ะ

“แม่มักจะเล่าถึงเรื่องร้ายๆ ที่ผ่านไปแล้วในอดีตว่า ‘เพราะว่าตอนนั้นพ่อของลูกน่ะเลือดท่วมไปทั้งตัว โจรสลัดที่มาปล้นเรือเราในเวลานั้นก็เลยไม่ได้ตรวจดูกระเป๋าเงินอาบเลือดของเขา นั่นทำให้เราพอจะมีเงินติดตัวไว้ซื้อนมผงสำหรับเด็กไว้ให้ลูกตอนอยู่ที่ค่ายนะ'”

Image result for hong chau downsizing

เชาใช้ชีวิตอยู่ที่ค่ายพักหนึ่ง ก่อนที่เธอและครอบครัวจะอพยพมาอยู่นิว ออร์ลีนส์ รัฐหลุยส์เซียน่าจากการสนับสนุนของโบสถ์คาทอลิกเวียดนาม (และทำให้เธอพูดทั้งภาษาเวียดนามและอังกฤษ-อเมริกันอย่างคล่องแคล่ว) ซึ่งการย้ายมาอยู่ในฐานะ ‘ผู้อพยพ’ อย่างเต็มตัวก็ทำให้เธอต้องเผชิญกับการถูกเหยียดหยามอย่างหนักจากชาวอเมริกัน โดยเฉพาะพ่อแม่ของเธอที่เป็นแรงงานเล็กๆ “ตลอดทั้งชีวิต ฉันรู้สึกว่าฉันได้รับการยอมรับมากกว่าพ่อแม่ฉันเสมอ” เชาว่า “พวกเขาเป็นเหมือนคนที่ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างลับๆ เป็นฉากหลังอยู่เสมอเลย”

และด้วยฉากหลังชีวิตที่ต้องดิ้นรนเช่นเดียวกับตรานในหนัง ทำให้เชาดึงเอาประสบการณ์ส่วนตัวมาใช้ใน Downsizing อย่างชาญฉลาด “(ในหนัง)มันเหมือนชุมชนและสิ่งแวดล้อมที่ฉันเคยอยู่ที่นิว ออร์ลีนส์มากๆ แต่ตัวหนังไม่ได้เล่าถึงผู้อพยพแบบที่หนังเรื่องอื่นๆ เล่าหรอกนะคะ

“ในบท มันมีอยู่ท่อนหนึ่งที่เขียนว่า ‘พอล (แม็ตต์ เดมอน) หันกลับไปมองสัตว์ประหลาดเป็นครั้งสุดท้าย’ เธอ (ตราน) คือสัตว์ประหลาด และแวบหนึ่งที่ฉันคิดถึง E.T. ว่าเจ้าสัตว์ประหลาดนี้เข้าไปอยู่ในเนื้อตัวและหัวใจของผู้คนได้อย่างไร คือ ฉันหมายความว่าใครบ้างล่ะจะไม่รักเจ้า E.T.” เชาเล่าอย่างอารมณ์ดี