(BIOSCOPE People) มิลลิเซนต์ ซิมมอนด์ส สาวใบ้ในหนังไร้เสียง A Quiet Place

Home / bioscope / (BIOSCOPE People) มิลลิเซนต์ ซิมมอนด์ส สาวใบ้ในหนังไร้เสียง A Quiet Place

ความล้ำของ A Quiet Place ที่เรานิยมชมชอบอยู่ไม่น้อยคืออะไร อาจเพราะ ประการแรก มันเพียบไปด้วยเงื่อนไขชวนเหวออย่างเอเลี่ยนตาบอดแต่หูดี (แถมฆ่าให้ตายก็ยาก)

ประการที่สอง มันแทบจะฉีกกฎของการเป็นหนังฉายโรงด้วยการที่ครึ่งแรกแทบจะปราศจากเสียงจากตัวละครโดยสิ้นเชิง

ประการที่สาม หนังทั้งเรื่องถูกเล่าผ่านนักแสดงเพียงสี่คน-ซึ่งมอบการแสดงชั้นยอดให้เรา-เท่านั้น

และประการสุดท้าย อาจเพราะว่าหนึ่งในนักแสดงนำนั้น มีคนหนึ่งที่เป็นผู้พิการทางการได้ยินจริงๆ

เธอคือ มิลลิเซนต์ ซิมมอนด์ส สาวน้อยผู้รับบทเป็น เรแกน แอ็บบอตต์ พี่สาวคนโตของครอบครัวแอ็บบอตต์ที่หูของเธอไม่ได้ยินเสียงโดยสิ้นเชิง จนแม้โลกที่ถูกมนุษย์ต่างดาวตาบอดแต่หูดีเข้ายึดครองจนมนุษยชาติต้องทำตัวให้ไร้เสียงอย่างที่สุด ก็ไม่ใช่โลกที่เปลี่ยนไปเท่าไรนักสำหรับเธอ

จอห์น คราซินสกี ผู้กำกับและนักแสดงนำในเรื่อง (แถมยังให้ เอมิลี บลันต์ ภรรยาสาวในชีวิตจริงมาแสดงเป็นภรรยาในเรื่องด้วย-นี่มันอุตสาหกรรมครอบครัวหรือเปล่าฮึ) ยืนกรานกับสตูดิโอชนิดหัวเด็ดตีนขาดว่าไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็อยากได้ซิมมอนด์สมาแสดงในหนังของเขาให้ได้โดยไม่มีข้อแม้ “สำหรับผม ยังไงก็ต้องได้นักแสดงหูหนวกจริงๆ มาแสดงในหนังครับ” เขาว่า “แต่ตอนที่แคสติ้งซิมมอนด์สมา ผมไม่รู้เลยว่าตัวเองจะโชคดีขนาดที่ได้นักแสดงหญิงที่เป็นใบ้และงดงามได้ขนาดนี้ เธอสอนให้ผมรับรู้ถึงประสบการณ์ของผู้พิการทางการได้ยินอย่างซื่อตรงและซื่อสัตย์เหลือเกินครับ”

ซิมมอนด์สไม่อาจได้ยินเสียงใดๆ ในโลกนี้ตั้งแต่อายุเพียง 12 เดือนด้วยสาเหตุใช้ยาเกินขนาด แม่ของเธอและครอบครัวจึงหัดเรียนภาษามือเพื่อสื่อสารกับลูกสาวตัวน้อยและส่งเธอเข้าเรียนในโรงเรียนสำหรับผู้พิการทางการได้ยิน ซึ่งเปิดโอกาสให้เธอได้เรียนรู้วิชาการแสดงด้วย จนเธอมีโอกาสเข้าไปแคสติ้งในหนังเรื่อง Wonderstruck (2017, ท็อดด์ เฮย์เนส) และคว้าสำคัญในหนังมาได้เป็นเรื่องแรก

แต่ที่แจ้งเกิดเธอให้เป็นที่จดจำจริงๆ คือ A Quiet Place ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนาหูว่าเธอไม่เหมาะสมกับบทบ้าง หรือไม่น่าเอาใจช่วยเลยบ้าง แต่ความสำเร็จของหนังและการแสดงของเธอก็ยืนยันว่าคราซินสกีคิดไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกเธอ

“ตอนฉันอ่านบท A Quiet Place ครั้งแรก ก็รู้เลยว่าอยากจะเป็นส่วนหนึ่งของหนังเรื่องนี้จริงๆ” ซิมมอนด์สว่า “เนื้อเรื่องมันแปลกดีและตัวละครของฉันก็เจ๋งมากด้วย เรแกนเป็นคนซับซ้อนและมีหลากหลายอารมณ์มากๆ ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นๆ จะเข้าใจตัวละครนี้ได้มากแค่ไหนเพราะคิดว่า หลายคนคงไม่อาจเข้าใจได้ถึงการเป็นคนหูหนวกน่ะ

“โดยส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่าการที่ครอบครัวหนึ่งเรียนรู้จะสื่อสารกับสมาชิกในครอบครัวที่หูหนวกด้วยภาษามือ หลายครอบครัวที่มีลูกๆ ที่พิการทางการได้ยินไม่ยอมเรียนรู้วิธีที่จะสื่อสารกับพวกเขา ซึ่งฉันคิดว่ามันจำเป็นมากนะคะที่จะเรียนภาษามือ”

และนั่นก็เป็นเหตุผลหลักๆ ที่คราซินสกีมุ่งมั่นจะแคสติ้งเอาคนที่พิการทางการได้ยินมาแสดงนำในหนังยาวที่เขากำกับเป็นเรื่องที่สองนี้ ซิมมอนด์สเล่าติดตลกว่า ผู้กำกับของเธอต้องการจะเข้าใจประสบการณ์ของการเป็นคนหูหนวกและเอาแต่ถามเธอถึงเรื่องนี้แทบทั้งวัน พร้อมกันนั้นก็ยังให้เธอสอนภาษามือด้วยในกองถ่าย

“ตอนแรกฉันก็กลัวนะคะ ว่าเวลาเข้ากองถ่าย พวกเขาจะทิ้งฉันไว้คนเดียวไหมเพราะว่าฉันหูหนวกและเป็นใบ้ แต่เปล่าเลยค่ะ พวกเขาดูแลฉันดีมากๆ” ซิมมอนด์สเล่าอย่างอารมณ์ดี “อย่างครั้งแรกที่ฉันเจอจอห์นก็เช่นกัน ฉันเอาแต่ตะลึงว่าเขาตัวสูงชะมัด แถมฉันยังเอาแต่บอกตัวเองว่านี่คือจอห์น คราซินสกี จากเรื่อง The Office (ซีรีส์อเมริกันที่คราซินสกีนำแสดง) จริงๆ เหรอเนี่ย! เขาเจ๋งมากเลย และพยายามสื่อสารกับฉันตรงๆ ด้วยซึ่งทำให้ฉันรู้สึกสบายใจมากจริงๆ นะ

“ฉันคิดว่าต้องมีนักแสดงที่พิการทางการได้ยินมากกว่านี้ในฮอลลีวูดค่ะ” เธอว่า “แต่ขณะเดียวกัน ฉันก็คิดว่าไม่จำเป็นที่คนหูหนวกต้องรับบทแต่คนหูหนวกเสมอไป พวกเราเล่นบทบาทที่หลากหลายกว่านี้ได้ และสิ่งที่เราต้องการจริงๆ คือความหลากหลายต่างหาก คือสีผิวที่หลากหลาย ความบกพร่องที่หลากหลาย เพศที่หลากหลายนั่นเองค่ะ”