พูดบทยาวเหยียดอย่างไรไม่ให้เจ๊ง! รวมเทคนิคเหลือเชื่อของเหล่านักแสดงกับไดอะล็อกสุดหิน

Home / bioscope / พูดบทยาวเหยียดอย่างไรไม่ให้เจ๊ง! รวมเทคนิคเหลือเชื่อของเหล่านักแสดงกับไดอะล็อกสุดหิน

เป็นนักแสดงใครว่าง่าย!

นอกเหนือจากจะต้องปรับเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาให้เข้ากับบท (ทั้งเพิ่มน้ำหนัก, ลดน้ำหนัก หรือเปลี่ยนโฉมไปเลย), แสดงอารมณ์ซับซ้อนโหดหิน, เดินทางข้ามเมืองไปถ่ายทำแต่ละฉาก ยังต้องเจอกับบทหนังยาวหลายหน้าให้ได้ท่องจำกัน แถมหลายคนยังต้องเหมาพูดคนเดียวนานหลายนาทีแบบไม่มีคัต

เริ่มจากนักแสดงจอมขโมยซีนในหนังซูเปอร์ฮีโร่อย่าง Ant-Man (2015) ที่ล่าสุด Ant-Man and the Wasp (2018, เพย์ตัน รีด) กำลังกวาดรายได้ถล่มทลาย ชื่อของ ไมเคิล พีนา นักแสดงผู้รับบท หลุยส์ เพื่อนคู่คิดจากเรือนจำของพระเอกก็กลายเป็นที่ถูกพูดถึงอย่างมาก เพราะไม่เพียงแต่จะเรียกเสียงฮาทุกครั้งที่โผล่มาเท่านั้น แต่เขายังมาพร้อมกับบทพูดยาวเหยียดแบบไม่รู้จบ ไม่มีต้นไม่มีปลายอีกต่างหากแน่ะ

“อย่างแรกเลยนะ หมอนี่เป็นตัวละครที่บ่นบ้าบ่นบอได้ทุกเรื่องจริง บ่นทั้งที่ยังยิ้มอยู่นั่นแหละ” พีนาเล่า ก่อนขยายความว่า บทยาวเหยียดที่แสนจะขโมยซีนในหนังนั้น เขามีเวลาเตรียมตัวกับมันเพียง 12 ชั่วโมงเท่านั้นเพราะเป็นไดอะล็อกที่ถูกขยายขึ้นมาภายหลัง “ผมใช้วิธีแต่งเรื่องขึ้นมาสดๆ ระหว่างแสดงเยอะมาก เพราะไม่มีทางเลยจริงๆ ที่จะจำบทหนาขนาดนั้นได้หมด

“มีอยู่ฉากหนึ่ง ทีมงานให้สคริปต์ผมมาแค่หนึ่งวันก่อนถ่ายทำ แล้วตอนนั้นผมติดถ่ายหนังเรื่องอื่นอยู่ด้วย อย่างวันพุธถ่ายเรื่องอื่น วันพฤหัสบดีก็มาเข้าฉากเรื่อง Ant-Man แล้วถ่ายในคืนนั้นเลย จากนั้นพอวันศุกร์ก็บินไปถ่ายอีกเรื่อง เลยไม่ค่อยได้มีเวลาให้บทมากนักหรอกครับ” เขายอมรับ และบอกว่าเคล็ดลับบางฉากคือการพากย์เสียงทับขณะที่ตัวละครหลุยส์กำลังเล่าเรื่องราวอะไรไม่รู้จบอยู่นั่นเอง

อีกรายที่ต้องรับบทเป็นตัวละครที่พูดรัวเร็วไม่หยุดปากคือ เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ จากซีรีส์ยอดฮิต Sherlock โดยเขารับบทเป็น เชอร์ล็อค นักสืบสมองเปรื่องที่ความคิดวิ่งแล่นรวดเร็วตลอดเวลาจนคนอื่นตามไม่ทัน และเพื่อจะถ่ายทอดความคิดที่ไหลบ่าออกมานั้น เชอร์ล็อคจึงต้องพูดรัวเร็วยาวเหยียดเพื่อสื่อสารให้คนอื่นฟัง (…แม้ว่าจะแทบไม่มีใครเข้าใจได้ตามทีเลยก็เหอะนะ)

“การถ่ายทำเรื่องนี้มันยากจริงๆ ครับ รายละเอียดเยอะแยะไปหมด” นักแสดงชาวอังกฤษเล่า “มันเหมือนการพรั่งพรูออกมาของกระแสสำนึก (stream of consciousness) เลยทีเดียว”

คัมเบอร์แบตช์เล่าว่าเขาหอบบทหนาหนักกลับไปซ้อมพูดคนเดียวที่บ้าน บางครั้งก็ลากยาวผ่านค่ำคืนเพื่อให้บทสนทนาของตัวละครติดตรึงในเนื้อตัวเขามากที่สุด เคล็ดลับคือการหัดท่องอย่างช้าๆ และแม่นยำ รวมถึงเลิกบุหรี่กับแอลกอฮอล์และออกกำลังกายให้มากขึ้น “เลือดไหลเวียนดี ทำให้สมองแล่นเร็วนะครับ” เขาว่า ก่อนพูดถึงนักแสดงร่วมที่รับบทเป็น หมอวัตสัน -เพื่อนสนิทที่คอยรับฟังเชอร์ล็อคตลอดเวลา- อย่าง มาร์ติน ฟรีแมน ว่า “คือเขาก็ไม่ได้ทำงานง่ายอะไรหรอก บทของเขาต้องอาศัยความแม่นยำในการแสดงมากเหมือนกัน แต่แหม เขาตื่นมาอ่านบทในตอนเช้าแล้วก็เดินฉิวไปเข้าฉากได้เลยนะ!”

ฝั่งนักแสดงหญิง เราขอนำเสนอ ซาราห์ พอลสัน กับไดอะล็อกทั้งยาวทั้งหลอนในซีรีส์ American Horror Story และ American Crime Story อย่างไรก็ดี พอลสันนั้นเติบโตมาจากวงการละครเวที การท่องจำบทยาวเหยียดเช่นนี้จึงเป็นเรื่องที่เธอคุ้นชินมาแต่ไหนแต่ไร “ฉันมักเขียนบทของฉันด้วยลายมืออีกทีหนึ่งค่ะ” เธอว่า ก่อนขยายความว่ามันช่วยให้บทหนังฝังในสมองของเธอและทำให้จำบทได้ง่ายมากขึ้น “นอกจากนี้ฉันยังอัดเสียงบทของตัวเองแล้วเอามาฟังซ้ำๆ ด้วยค่ะ กับพยายามขยับตัว เดินไปท่องบทไป เพราะแน่ใจได้เลยว่าตอนที่แสดงจริงๆ น้อยครั้งมากนะที่คุณจะได้นั่งแล้วพูดเฉยๆ ดังนั้น ทำร่างกายให้คุ้นเคยกับคำพูดของตัวละครไว้ก็เป็นสิ่งที่ดีนะคะ”