303 กลัว กล้า อาฆาต กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม พริกขี้หนูกับหมูแฮม รักแรกอุ้ม สมจริง ศรีสุภาพ แม่เบี้ย ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์

คิง – สมจริง ศรีสุภาพ รำลึกถึง 6 งานกำกับหนังค่าย ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์

Home / bioscope / คิง – สมจริง ศรีสุภาพ รำลึกถึง 6 งานกำกับหนังค่าย ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์

เราเคยบอกเล่ากันไปหลายครั้งหลายคราว่า คิง – สมจริง ศรีสุภาพ คือหนึ่งในผู้กำกับคนสำคัญในช่วงปลายยุค 80-90 ของค่ายหนัง ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และผลงานหลายเรื่องของเขาจาก ‘รักแรกอุ้ม’ (2531), ‘กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้’ (2534) จนถึง ‘แม่เบี้ย’ (2544) ก็ล้วนเป็นผลงานที่ยังคงอยู่ในความทรงจำของแฟนๆ หนังไทยมาจนถึงทุกวันนี้ แม้ว่าผู้ชมในปัจจุบันอาจเห็นภาพของเขาในฐานะผู้กำกับละครมือฉมัง และผู้จัดละครเรื่องดังหลายต่อหลายเรื่องให้กับช่อง 3 ก็ตามที

…ว่าแต่ผู้กำกับมากฝีมือคนนี้พูดถึงผลงานหนังในยุคไทฯ แต่ละเรื่องของเขาเอาไว้ว่ายังไงบ้าง ลองไปฟังกัน!

รักแรกอุ้ม
(2531 – ชีวิตรักของคนหนุ่มสาวระหว่างการมีลูกคนแรก)

“สมัยก่อนไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็เหมือนบริษัทหนังอินดี้ ใช้ดาราที่เรียลจริงๆ อย่าง ‘รักแรกอุ้ม’ เราก็รับอิทธิพลความเป็นอินดี้นี้มา อย่างพี่ ตุ๊ก (จันทร์จิรา จูแจ้ง) เขาเป็นผู้หญิงเซอร์ๆ ผมยุ่งๆ เขาถ่ายแบบแค่เล่มเดียว แล้วอยู่ในเล่มด้วย เขาถ่ายที่ทะเล คอนเซ็ปต์เป็นแบบยิปซี ผมเห็นเลยชวนเขามาแคสติ้ง พอเลือกแล้ว ก็ต้องเอาทั้งพี่ตุ๊กกับพี่ โอ๋ (ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย) ไปเรียนแอ็กติ้งกับพี่ หง่าว (ยุทธนา มุกดาสนิท) […] พอ ‘รักแรกอุ้ม’ ฉาย ก็ได้เงินประมาณ 5 ล้าน ตอนนั้นหนังฉายสี่โรงเอง เช่น สยาม เฉลิมไทย แต่ต่างจังหวัด สายหนังไม่ค่อยดี เพราะเรื่องอาจจะทันสมัยไป”

พริกขี้หนูกับหมูแฮม
(2532 – เรื่องวุ่นๆ ของชายหนุ่มหญิงสาวที่จำใจต้องอยู่ร่วมห้องกันในซานฟรานซิสโก)

“ตอนนั้นมีเรื่องของพี่ วาณิช จรุงกิจอนันต์ อย่าง ‘จดหมายถึงเพื่อน’ ที่เล่าเรื่อง ‘โรบินฮู้ด’ ในอเมริกา (คนที่ไปลักลอบอยู่อาศัยในอเมริกา) ซึ่งมันก็สนุกดี ก็เลยทำให้สนใจในประเด็นนี้ เพราะเวลาคนทำหนังที่ไปถ่ายต่างประเทศ มันจะทำเป็นโรแมนซ์ แต่ยังไม่เคยมีใครนำเรื่องของคนจริงๆ ที่นั่นมาเขียน อย่างเช่น มีร้านอาหาร วัดไทย ที่เหมือนสังคมในเมืองไทย มีอิจฉา ริษยาใส่ร้าย เม้าธ์มอยหอยสังข์ […] และตอนนั้นคอนเซ็ปต์มันคือ Little story in the romantic city ก็เลยเลือกเป็นซานฟรานฯ …ทำรายได้ตั้ง 7 ล้าน ต่างจังหวัดก็ได้เงิน อาจเพราะมันดูง่ายด้วย ภาพสวย”

กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้
(2534 – นักเรียนชั้น ม.6 กลุ่ม ‘หินกลิ้ง’ ที่พยายามถ่ายทอดความห้าวและความฝันให้รุ่นน้อง)

“‘กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้’ (2534) มาจากพี่ เติม (ชนินทร ประเสริฐประศาสน์) ซึ่งเรียนมัธยมที่เดียวกับพี่ เราคุยโทรศัพท์กันบ่อยเพื่อหา story ส่วนใหญ่เราชอบคุยกันสมัยวัยเรียน เลยคิดว่าน่าจะเอาตรงนั้นมาทำ แล้วตอนนั้นมันก็คือมีหนังแนว coming of age มาหลายเรื่อง เช่น Stand by Me (1986, ร็อบ ไรเนอร์) เวลาเราดู เราจะเกิดอารมณ์ nostalgia ‘กลิ้งฯ’ มันก็เป็นแบบนั้น ซึ่งเป็นอารมณ์ที่เรานึกถึงเวลาอยู่โรงเรียนว่ามันสนุกแค่ไหน มีเพื่อนที่เรารักแค่ไหน […] ตอนนั้นชื่อของไทฯ เขาก็ขึ้นหิ้ง แต่มันเกิดเหตุคือวันแรกที่หนังฉาย คนมาต่อคิวซื้อตั๋วกันตั้งแต่เช้าและมันไม่ใช่แค่ที่โรงหนังเอเธนส์นะ แต่เป็นทั้งประเทศ เราตื่นเต้นกันมากเมื่อคนมาซื้อตั๋วตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า”

ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม
(2536 – เรื่องราวสุดประทับใจของน้องชายที่ถูกพี่ชายที่ตายไปแล้วคอยดูแล)

“สายหนังอยากให้ทำภาคสอง แต่เรื่องมันจบแล้ว ถ้าทำมันก็จะได้เงินแหละ แต่อยากเก็บให้เป็นความประทับใจ ก็เลยอัพเลเวลไปเล่าเรื่องมหาวิทยาลัย ทีนี้มันเป็นเรื่องของพี่น้อง ที่คนพี่ที่เป็นผียังห่วงน้อง […] กระแสดี ทำรายได้ 22 ล้านบาท จริงๆ ช่วงที่ถ่าย ‘ปีหนึ่งฯ’ มอส (ปฏิภาณ ปฐวีกานต์) ก็เข้าแกรมมี่แล้ว ในหนังก็ยังใช้เพลงของแกรมมี่ที่เขาร้องกับพี่ แท่ง (ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง) มาประกอบเลย”

 

303 กลัว/กล้า/อาฆาต
(2541 – เด็กหนุ่มโรงเรียนประจำรวมตัวกันสืบคดีฆาตกรรมที่เริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ)

“ตอนที่ทำ ‘303 กลัว/กล้า/อาฆาต’ เป็นช่วงเศรษฐกิจไม่ดี แต่หนังก็ได้เงิน 30 ล้านในสมัยนั้นนะ ผมเป็นคนชอบอ่านเรื่องสยองขวัญและชอบดูหนังแนวนี้ ก็บอกคุณ วิสูตร (พูลวรลักษณ์ – ผู้บริหารค่าย) ว่าลองทำหนัง slasher ไหมครับ คุณวิสูตรก็สนใจ คนเขียนบทคือ แอ๊นท์ ปราณประมูล …ตอนนั้นก็มี อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม ซึ่งเพิ่งเล่นหนัง ‘อันดากับฟ้าใส’ (2540) ของ หม่อมน้อย มี ริว – อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ ที่กำลังดัง มี ชาย – ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ มี เวย์ ไทเทเนี่ยม มี อ้น ทรงวุฒิ (ศรีเชิดชูธรรม) เรามีแผนกแคสติ้งแล้วในเวลานั้น ทำให้ไม่ต้องแคสต์กันเองเหมือนในสมัยก่อน ก็ได้พี่ น้อย – ภาสิรี ปัญญา มาช่วยแคสต์ให้ […] สมัยก่อนเรามีหนังไทย suspense แบบนี้อยู่สองเรื่อง เช่น ‘คนกินเมีย’ (2517) ของ อาดอกดิน แต่ในช่วงที่ทำ เทรนด์หนังแบบนี้กำลังมาแรง”

แม่เบี้ย
(2544 – ดัดแปลงจากงานเขียนของ วาณิช จรุงกิจอนันต์ ว่าด้วยชายหนุ่มผู้ต้องเสน่ห์ของหญิงสาว…ที่เกี่ยวพันกับงู)

“ผมชอบเรื่องนี้นะ อ่านตั้งแต่ตอนที่ลง ‘ลลนา’ แต่เขาทำหนังทำละครไปแล้ว ก็เลยไม่ได้ปิ๊งมาก แต่คุณวิสูตรไปคุยกับสายหนัง สายหนังบอกว่าคนไทยชอบเรื่องงู อยากให้ทำแนวนี้ เขา(คุณวิสูตร)ก็เลยมาทำ ‘แม่เบี้ย’ แล้วใจเราเองมีให้ ‘แม่เบี้ย’ อยู่แล้ว มันไม่ใช่เพราะใบสั่งนะ แล้วมันก็จริงนะ มันก็พิสูจน์มาทุกยุคทุกสมัยว่าคนไทยชอบงู สังเกตสิหนังอะไรที่เกี่ยวกับงู อย่าง ‘นาคี ๒’ (2561) ได้เงินหมดเลย […] ทุกคนคิดว่า ดีวีดี(เถื่อน)น่าจะโป๊กว่า ถ้ามันเป็นหนังอีโรติก รายได้หนังในโรงก็เลยร่วง มันออกมาหลังจากหนังฉายไปสามวันเท่านั้นเอง”

 

ตัดทอนและเรียบเรียงมาจากส่วนหนึ่งของบทความในนิตยสาร BIOSCOPE ฉบับที่ 190 / อ่านเต็มๆ ได้ ที่นี่