Mad Hot Ballroom

Home / หนังใหม่ / Mad Hot Ballroom
Mad Hot Ballroom

Mad Hot Ballroom

2007-11-08




 คุณอาจจะเคยดูหนังที่สร้างกำลังใจมามากมาย แต่จะไม่มีเรื่องไหนเหมือนกับ Mad Hot Ballroom แน่ๆ

 Mad Hot Ballroom จะนำคุณไปพบกับกลุ่มเด็กๆ วัย 11 ขวบ ซึ่งเรียนอยู่ชั้นประถม 5 โรงเรียนเทศบาลนิวยอร์ก ที่ตัดสินใจเดินเข้าสู่โลกของการเต้นรำ และค่อยๆ ค้นพบความสามารถที่เร้นอยู่ในที่สุด

 ผู้กำกับ มาริลีน อาเกรโล จับภาพชีวิตประจำวันของเด็กๆ เหล่านี้ ทั้งการแอบถ่ายในช่วงเวลาครื้นเครงสนุกสนาน และช่วงเวลาที่พวกเขาต้องก้าวจะสภาวะเด็กไปเป็น ท่านสุภาพสตรีและท่านสุภาพบุรุษ จัดระเบียบสมาธิด้วยการฝึกฝน เพื่อที่จะเข้าร่วมแข่งขันในการเต้นรำนานาชาติปี 2004

 ตัวละครหลักในเรื่องมาจาก 3 โรงเรียนด้วยกัน นอกจากต่างโรงเรียน ก็ยังต่างเชื้อชาติ ต่างฐานะ พร้อมๆ กับที่เราได้เห็นเด็กๆ มุ่งมั่น หนังก็เผยให้เห็นความเป็นไปของเมืองนิวยอร์กอย่างถึงแก่นแท้

 โรงเรียนโทนี ทริบีกา มีนักเรียน 150 คน พวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ ฉลาดเฉลียวปีที่แล้วเด็กๆ ไปได้ไกลที่สุดแค่รอบคัดเลือก ปีนี้จุดหมายจะอยู่ไกลกว่านั้น

 โรงเรียนวอชิงตัน ไฮต์  นักเรียน 115 คนที่อยู่ในระเบียบ มีชุดนักเรียนดูสะอาดตา แม้นักเรียนส่วนใหญ่จะเป็นลูกหลานของชนชั้นแรงงาน (โดยเฉพาะชาวโดมินิกัน) ปีที่แล้วพวกเขาได้เข้าชิงเหรียญทอง แต่พลาดรางวัลที่ 1 ไปอย่างน่าเสียดาย

 เบนซอนเฮิร์ต – โรงเรียนอีกแห่งหนึ่งมีนักเรียน 112 คน เด็กส่วนใหญ่เต็มไปด้วยลูกครึ่งเอเชีย ลูกครึ่งอิตาเลียน มีความหลากหลายทางเชื้อชาติมากที่สุด และเต็มไปด้วยบรรยากาศอันร่าเริง เนื่องมาจากเด็กๆ เปิดหัวใจให้กับการเต้นอย่างแท้จริง โดยปราศจากความหวังที่จะคว้ารางวัล

 อย่างที่ทราบกันดีว่าทุกการแข่งขันไม่ได้เป็นหนทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ และสำหรับเด็กอายุเพียง 11 ขวบกลุ่มนี้จะฝ่าฟันไปได้อย่างไร คุณจะจำภาพการต่อสู้ของพวกเขาได้ไม่ลืมใน Mad Hot Ballroom


FAST FACTS

– Mad Hot Ballroom เปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์สารคดี สแลมแดนซ์  และ 2 วันต่อมา นิเคลโลเดียน บริษัททำสื่อสำหรับเด็ก และ พาราเมาท์ วินเทจ แผนกหนังอาร์ตของพาราเมาท์ ก็ติดต่อขอซื้อหนังไปจัดจำหน่าย

– Mad Hot Ballroom ติด 1 ใน 10 สารคดียอดเยี่ยมที่สุดในปี 2005 จากสถาบันนักวิจารณ์ทั่วโลก รวมถึงได้เข้าชิงและกวาดรางวัลมากว่า 10 สถาบัน

– เรื่องราวในหนังได้รับแรงบันดาลใจจากบทความของ
เอมี สเวลล์ ซึ่งเธอได้คลุกคลีกับสมาคมเต้นรำท้องถิ่นที่มีเด็กๆ มาร่วมกิจกรรมมากมาย ผู้กำกับ มาริลีน อาเกรโล ใช้เวลา 1 ปีเก็บภาพความเป็นไปในสมาคมแห่งนั้น

– การจัดกิจกรรมเต้นรำของชุมชนนั้น สนับสนุนโดย สมาคมเต้นรำแห่งอเมริกา (American Ballroom Theatre – AbrT)

– เด็กที่เข้ามาเรียน จะต้องศึกษาการเต้นบอลรูมทุกประเภท อันได้แก่ เมอเรนกิว, ฟ็อกซ์ทรอต, รุมบ้า, แทงโก้, สวิง ทั้งแบบเดี่ยวและคู่

– เด็กส่วนใหญ่ในชุมชนทั้งใกล้และไกล มีฐานะยากจน พ่อแม่ทำงานใช้แรงงาน มาริลีน อาเกรโล ตั้งใจจะบอกว่ายังเหลือชนกลุ่มน้อยนี้ในนิวยอร์ก

– ผู้กำกับภาพ คลอเดีย ราชเก้ จำเป็นต้องผูกกล้องไว้กับเอวของตัวเธอเอง เพราะเป็นระดับที่จับหน้าเด็กๆ ได้พอดี

– มาริลีน อาเกรโล ผู้กำกับของเรื่องเล่าว่า เธอเกิดในประเทศคิวบา ตอนยังเด็กเพื่อนๆ ของเธอก็เป็นเด็กโดมินีกันและชนพื้นเมืองต่างๆ ฉันหลงรักพวกเขาเหล่านั้น ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้เติบโตมาอย่างแร้นแค้นเหมือนพวกเขาก็ตาม

Exclusive at house RCA October 11, 2007


เจอกันที่เฮาส์ 8 พ.ย. จ้า