Once in a Summer ฤดูรัก

Home / หนังใหม่ / Once in a Summer ฤดูรัก
Once in a Summer ฤดูรัก

Once in a Summer ฤดูรัก

2007-11-01




 ความรักของคนบางคนอาจเหมือนสายลมที่จับต้องไม่ได้แต่รู้สึกถึงมันได้  ……
…แต่ความรักของผม  คือความรู้สึกที่ติดอยู่ในหัวใจ ไปจนวันสุดท้ายของชีวิต

ยุนซุกยอง (ลีบุงฮุน) นักเขียนหนุ่มใหญ่ชื่อดังผู้ชอบเก็บตัว  งานเขียนของเขาสร้างแรงบันดาลใจให้กับหนุ่มสาวรุ่นใหม่หลายคน  หนึ่งในนั้นก็คือ  บ็อกอา สาวนักจัดรายการ ที่สนใจเรื่องราวอันเป็นแรงบันดาลใจที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาเป็นพิเศษ  จนวันหนึ่ง  เธอได้พบกับเขา และได้พบว่า  ผู้ชายคนหนึ่งสามารถมีชีวิตอยู่ด้วยหัวใจที่แหลกสลายได้อย่างไร

ยุนซุกยอง ใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบันเพียงเพื่อรอคอยที่พูดคำว่าขอโทษต่อหญิงสาวที่เป็นรักแรกของเขาเพียงเท่านั้น   หลังจากที่ บ็อกอา รู้เรื่องราวความรักที่แสนเศร้าของ  ซุกยอง เธอได้ตัดสินใจกลับไปยังเมืองที่เขาได้พบกับรักแรกอีกครั้ง

ในฤดูร้อนปี 1969  ยุนซุกยอง (ลีบุงฮุน) นักศึกษาหนุ่มเดินทางไปยังชนบทเพื่อทำกิจกรรมอาสาสมัคร ยุนซุกยองมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย แต่เข้มงวดมาก เหตุผลที่แท้จริงที่เขาตัดสินใจเดินทางจากเมืองกรุงมาไกลขนาดนี้ ก็เพื่อหลีกหนีความน่าเบื่อที่บ้านนั่นเอง ที่ชนบทแห่งนี้ เขาได้สัมผัสวิถีชีวิตอันเรียบง่ายของชาวบ้าน ที่สำคัญ เขาได้พบกับบรรณารักษ์สาวหน้าตาน่ารักประจำหมู่บ้านชื่อ จุงอิน (ปาร์ค ซูเอ) และตกหลุมรักเธอทันที ทั้งคู่สานสัมพันธ์อันงดงามขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆของฤดูร้อนนั้น   แม้ภายนอกจุงอินจะดูร่าเริง แต่เธอเก็บซ่อนอดีตอันปวดร้าวเกี่ยวพ่อแม่เอาไว้  ด้วยความสงสารจุงอิน  ที่ถูกคนในหมู่บ้านทำร้ายเพราะสิ่งที่พ่อแม่เธอทำ  ซุกยอง จึงตัดสินใจ  ชวน จุงอิน มาอยู่ด้วยกันที่โซล

ที่โซล ซุกยอง และ จุงอิน ถูกตำรวจจับเพราะเข้าไปอยู่กลางขบวนประท้วงของนักศึกษา  จุงอินถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพวกเกาหลีเหนือเนื่องจากพ่อแม่ของเธออาศัยอยู่ที่นั่น  ซุกยอง  และ จุงอินถูกทรมาน เพื่อให้ยอมรับในความผิดที่พวกเขาไม่ได้ทำ  พ่อของ ซุกยอง  ยื่นข้อเสนอที่จะช่วยเขาและเธอออกมาจากห้องขัง  แต่ ซุกยองจะต้องยอมพูดต่อหน้า จุงอิน  ว่าเขาไม่รู้จักเธอและไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธอเลย

…………..  ซุกยอง ถูกกดดันอย่างหนัก จนสุดท้าย เขาก็พูดต่อหน้า จุงอินว่า  เราไม่เคยรู้จักกัน “

หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ซุกยอง ถูกปล่อยตัวออกมา แต่จุงอิน ถูกย้ายไปขังที่อื่น  ในวันที่ จุงอิน ถูกปล่อยตัว  ซุกยอง มาดักรอรับเธอ  และประโยคแรกที่เธอพูดเมื่อเห็นหน้าเขาก็คือ  อย่าร้องไห้ไปเลย ซุกยอง ฉันไม่เป็นไร   ซุกยอง  ตัดสินใจ ที่จะหนีไปอยู่กับจุงอินในชนบทที่ห่างไกลเพื่อที่จะได้ไม่มีใครหาพวกเขาเจอ  แต่ที่สถานีรถไฟ  จุงอิน  กลับหนีเขาไปและนั่นเป็นวันสุดท้ายที่เขาได้เห็นหน้าเธอ

ครั้งสุดท้ายที่จุงอิน  มองหน้าซุกยองที่สถานีรถไฟ เธอไม่ต้องการให้เขาทิ้งอนาคตทั้งหมดเพื่อมาอยู่กับเธอ  เธอจึงตัดสินใจหนีเขาไป  โดยขอเก็บเขาไว้เป็นความทรงจำที่งดงามในหัวใจก็เพียงพอ

โดยทุกวันเธอจะเขียนจดหมายถึงเขาเพื่อที่ว่าสักวันหนึ่งถ้าเธอจากโลกใบนี้ไป  จดหมายพวกนี้จะได้ถูกส่งไปให้ผู้ชายที่เธอรักมากที่สุดได้อ่านมัน