หนังโลกที่เราอยากดู : The Wolfpack (2015) – ก๊วนบ้า (หนัง) …ขังข้าไม่ได้

Home / ข่าวหนัง, ข่าวหนัง arthouse สารคดี / หนังโลกที่เราอยากดู : The Wolfpack (2015) – ก๊วนบ้า (หนัง) …ขังข้าไม่ได้

The Wolfpack (2015)

ก๊วนบ้า (หนัง) …ขังข้าไม่ได้

The Wolfpack - poster

…ใครจะไปเชื่อว่า มีครอบครัวในแมนฮัตตัน ที่แทบไม่ให้ลูกๆ ของพวกเขาออกนอกบ้านเลยเป็นเวลา 14 ปี ใช้ชีวิตและเรียนโฮมสคูลอยู่ในห้อง โดยมีการ ‘ดูหนัง’ เป็นความบันเทิงเพียงหนึ่ง ซึ่งนั่นทำให้ทั้งหกพี่น้อง มีภาพจำเกี่ยวกับโลกภายนอกผ่านภาพยนตร์จำนวนมหาศาลเหล่านั้น… เท่านั้น!

แค่เรื่องย่อของหนังยังชวนอึ้งขนาดนี้ ซึ่งคงไม่มีใครคิดว่า นี่มันคือเรื่องจริง! จนถึงขนาด คริสตัล มอเซลล์ (Crystal Moselle) ผู้กำกับหนังเจ้าของรางวัล Grand Jury Prize: Documentary (หนังสารคดียอดเยี่ยม) จาก Sundance Film Festival 2015 เรื่องนี้ โดนกล่าวหาว่าเอาเงินไปจ้างทีมนักแสดงโนเนมมาเล่นและตู่หลอกคนทั้งโลกว่าตัวเองทำสารคดี!

The Wolfpack 01

ย้อนไปเมื่อปี 2010 “เด็กหนุ่มผมยาวหกคนวิ่งผ่านฉันแถวๆ อีสต์วิลเลจ แล้วเหมือนสัญชาตญาณกดสวิตช์ในหัวฉัน ให้วิ่งไล่จนทันแล้วถามว่าพวกเขาเป็นใครมาจากไหน ตอนนั้นฉันรู้แค่ว่าเด็กพวกนี้มีอะไรไม่เหมือนใครมากๆ” ผู้กำกับหญิงเล่าถึง

การพบกันครั้งแรก “ฉันบอกเขาว่าเป็นคนทำหนัง พี่ชายคนโตตอบว่า ‘เหมือนกันเลย!’ จากนั้นเราไปนั่งสุมหัวกันที่สวน หยิบกล้องมาพลิกดู คุยเรื่องหนังยาวเหยียด และฉันก็รู้ตัวว่าต้องทำหนังเรื่องนี้ให้ได้” เธอหยิบกล้องออกมา ‘สัมภาษณ์เล็กๆ’ ก่อนที่หกพี่น้องจะชวนไปบ้าน และหลังจากมื้ออาหารวันอีสเตอร์ที่เธอได้เห็นครอบครัวชาวเปรูนี้ (ที่ตั้งชื่อลูกทุกคนเป็นภาษาสันสกฤต) อย่างพร้อมหน้า มอเซลล์ก็ตระหนักทันทีว่ามีอะไรให้เธอค้นหาอีกมากมายนัก… แล้วการเดินทางยาวนานห้าปีของสารคดีเรื่องนี้ในบ้านตระกูลแองกูโลก็เริ่มขึ้น

Director, Crystal Moselle, poses  for a portrait with the cast of, "The Wolf Pack", at the Eddie Bauer Adventure House during the Sundance Film Festival on Friday, Jan. 23, 2015, in Park City, Utah. (Photo by Victoria Will/Invision/AP)
ผู้กำกับ คริสตอล มอเซลล์ (Crystal Moselle) กับหนุ่มๆ แก๊งหมาป่า (Photo by Victoria Will/Invision/AP)

ออสการ์ผู้พ่อมองโลกภายนอกเสมือนคุก เขาจึงปกป้องตัวเองและครอบครัวจากโลกที่ว่านั้น ภาพยนตร์กลายเป็นตัวเชื่อมเพียงหนึ่งเดียวของพี่น้องทั้งหก นอกจากบทเรียนของแม่อดีตฮิปปี้ที่ทำหน้าที่ครู พวกเขาไม่เพียงดูหนังอย่างจริงจัง แต่ยังลอกบทคำต่อคำด้วยเครื่องพิมพ์ดีดรุ่นโบราณ ออกแบบเสื้อผ้าและอุปกรณ์เลียนแบบหนังจากกล่องซีเรียลและเสื่อโยคะ ปืนปลอมของพวกเขาเหมือนจริงจนหน่วยสวาทบุกบ้าน และวันหนึ่งที่พวกเขาได้ออกจากบ้านพร้อมหน้ากาก ‘เจสัน ศุกร์ 13’ ก็ถูกตำรวจรวบตัว “มันไม่ใช่แค่โลกภายนอกธรรมดา แต่ที่นี่คือนิวยอร์ค” มอเซลล์กล่าว “พวกเขารู้สึกว่าความเป็นจริงนั้นเหนือจริง แต่สิ่งที่น่าสนใจมากในหนังเรื่องนี้คือ เราได้เห็นว่าพวกเขาปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ได้รวดเร็วแค่ไหน ภายใต้ความกลัวที่จำกัดพวกเขาไว้อย่างมิดชิด – นี่คือประสบการณ์สุดพิเศษสำหรับผู้ชมอย่างเราที่จะได้เห็นช่วงเวลา ‘ก่อน’ และ ‘หลัง’ ของชีวิตอันเหนือจริงนี้”

The Wolfpack 02

เราอาจนึกถึงหนังกรีซอย่าง Dogtooth ที่มีพ่อแม่ขังลูกไว้ในคฤหาสน์พร้อมสอนบทเรียนประหลาดโลก แต่นั่นอาจเป็นการตีกรอบสารคดีเรื่องนี้จนผิดเพี้ยนไป เพราะใช่ว่าลูกๆ ทั้งหกจะไม่ได้ออกจากบ้านเลย เพียงแต่มันขึ้นอยู่กับพ่อผู้ถือกุญแจเท่านั้น (“บางปีเราได้ออกมา 9 ครั้ง บางปีได้ออกมาครั้งเดียว บางปีก็ไม่ได้ออกมาเลย”) มอเซลล์ได้พบหกพี่น้องในช่วงที่เริ่มขบถ และเริ่มหาที่ทางของตัวเองในโลกนอกบ้านเป็นครั้งแรก “นี่คือจิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์ที่แสดงให้เห็นพลังของการยึดจับปรับเปลี่ยนตัวเองต่อสถานการณ์รอบข้าง ไม่ว่ามันจะพิเศษหรือแปลกแยกเพียงใดก็ตาม รวมถึงสปิริตของภาพยนตร์ในฐานะดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันเป็นที่พึ่งพิงของใครหลายคน”

ห้าปีผ่านไป พวกเขาเติบโตและเปลี่ยนแปลง ยังมีสายสัมพันธ์เหนียวแน่นกับอพาร์ตเมนต์ที่เหมือนที่คุมขัง แต่ก็ปรารถนาแรงกล้าที่จะก้าวออกมาและเดินตามฝัน “นี่คือการเรียนรู้ตลอดชีวิต มันจะไม่มีวันจบ มีแต่จะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ฉันยินดีมากที่ได้เป็นผู้บันทึกช่วงเวลานี้ไว้ ในฐานะพยานของการกระโจนสู่การเรียนรู้ชีวิตอันงดงามและเปี่ยมไปด้วยศักดิ์ศรีของพวกเขา”

***เรียบเรียงจาก BIOSCOPE ฉบับ 158 (มีนาคม 2558)