ทำหนังผี งัดพระมาสู้ “อ๊อฟ”เปิดกรุ “พระเครื่อง”

Home / ข่าวหนัง / ทำหนังผี งัดพระมาสู้ “อ๊อฟ”เปิดกรุ “พระเครื่อง”

คอลัมน์ ยามว่าง
จีรณัฐ จงประสพมงคล เรื่อง/ภาพ

กำกับฯ หนังผี ล่าสุด”ผีคนเป็น”ที่กำลังอาละวาดคนดูอยู่ทุกโรงภาพยนตร์ในขณะนี้ เห็นทีผู้กำกับฯ”อ๊อฟ”มณฑล อารยางกูร ต้องมีเครื่องรางของขลังเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ

สืบทราบมาว่าผู้กำกับฯคนนี้ มีงานอดิเรก คือ การสะสมพระ เลยต้องให้เจ้าตัวอวดเสียหน่อย รุดไปที่บริษัทอะลาดิน ลาดพร้าว 15 เพื่อดูของสะสมของเขา แล้วเจ้าตัวก็นำพระคู่กายมาอวด ก่อนเล่าถึงจุดเริ่มต้นในการสะสมพระเครื่องว่า

“คือว่ามีคนให้มาเรื่อยๆ เราก็รู้สึกว่าแปลกดีที่มีคนให้พระ เพราะเราไม่ใช่คนที่เริ่มหาเช่ามาเอง พอมีเยอะเราก็จะเอามาดูว่าองค์ไหนเป็นอย่างไรบ้าง และก็เริ่มที่จะสะสม”

เจ้าตัวยังบอกต่อว่า ก่อนหน้านี้ไม่เคยสนใจเรื่องพระเครื่องมาก่อน แต่เพราะที่บ้านคุณเค้ามีเบญจภาคีครบหมด มีพิมพ์ดีๆ ทั้งนั้น บังเอิญว่าเป็นคนที่ห้อยพระไม่ได้ เราจะแพ้พวกสร้อยทั้งหลาย เลยไม่เคยห้อยพระ เราจะถนัดเก็บไว้อย่างเดียว ไม่เคยเอามาใส่ ยกเว้นตอนถ่ายหนังเรื่อง”ผีคนเป็น” เสร็จก็มีเอาบางองค์มาห้อยบ้าง

ความสนใจในพระเครื่องอยู่ที่ตรงไหน? “ผมเชื่อว่าคนทำพระแต่ละองค์ออกมาเค้าตั้งใจ เราเลยสนใจความตั้งใจของเค้าว่าทำขึ้นเพื่ออะไร องค์แรกที่ได้มาเป็นพระหลวงปู่หมุน วัดที่พัทลุง เพื่อนเป็นคนให้มา เป็นพระที่หายากมาก ช่วงนั้นทางภาคใต้เค้าตัดถนน แล้วมีพวกก่อการร้ายเยอะ พอสร้างถนนเสร็จหลวงปู่หมุนเค้าเลยทำพระแจกเอาไว้เป็นสิริมงคล ตอนที่เพื่อนเค้าให้มาก็บอกเราว่าองค์นี้แจ๋วนะ เพราะทำขึ้นเพียง 400 องค์เอง”


“ผมเริ่มได้มาตั้งแต่ตอนม.6 และเริ่มสะสมมาตั้งแต่ตอนนั้น แต่ก่อนผมอยู่เชียงใหม่ก็มีพระรอดที่ดังๆ ตอนนั้นเราจะงงนะ เพราะยังเป็นเด็ก แต่ก็มักมีคนให้พระเราตลอด แต่หลังๆ พอเวลาคนจะให้เราจะบอกเลยว่าไม่เอาแล้ว เพราะเราดูแลไม่ได้ ตอนนี้ที่มีสะสมอยู่น่าจะ 50 กว่าองค์ได้”

ก่อนเจ้าตัวจะอวดและบอกถึงองค์ที่ชอบมากที่สุด “เป็นหลวงพ่อสุด วัดกาหลง เป็นอาจารย์ของตี๋ใหญ่ เราชอบเพราะว่าดูมีเรื่องราวความเป็นมา หลวงพ่อสุดจะเป็นเจ้าของยันต์อะไรสักอย่างที่ให้ตี๋ใหญ่ เลยเชื่อว่ายิงแทงฟันไม่เข้า แต่เราไม่ได้เชื่อว่ายิงแทงไม่เข้าแล้วเราจะเอามาห้อยนะ แต่พระส่วนมากที่จะได้มาไม่ค่อยมีเรื่องราวอะไรแบบนี้”


สะสมพระแล้วถึงขั้นส่องพระมั้ย? “ไม่เลย อย่างที่บอกว่าเราชอบตรงประวัติของพระแต่ละองค์มากกว่า ที่จะมาดูว่าแท้หรือไม่แท้ เคยไปบ้างตามท่าพระจันทร์ไปเดินเล่น เราเชื่อว่าคนเราชอบพระก็ชอบเพราะความเป็นพระในองค์นั้น ต่อให้เราได้ของปลอมมา แต่ถ้าเราเชื่อว่าเป็นของจริง เราก็รู้สึกดี ทุกอย่างอยู่ที่ความศรัทธา ผมยังดูไม่เป็นเลยว่าองค์นี้แท้หรือไม่แท้ เราไม่ใช่คนเล่นพระไง แต่สะสมเพราะคนอื่นให้มา”

เจ้าตัวให้ทรรศนะต่อในเรื่องคนเล่นพระต้องใช้เงินสูงว่า “ไม่จริงเสมอไป มันอยู่ที่ว่าเราเล่นพระแบบไหน ถ้าคนที่นิยมพระดังๆ แน่นอนว่าจำนวนเงินจะสูง แต่ของเราจะเป็นคนที่สะสม ไม่ใช่นักเล่นพระตัวยง เราเป็นคนสะสม อะไรที่ได้มาเราจะเก็บสะสมหมด เราไม่จำเป็นต้องไปหาของใหม่ ไม่ใช่คนที่ไปขวนขวายหา ฉะนั้นก็ไม่ต้องใช้เงินเยอะ”

สิ่งสำคัญในการสะสมพระ คือ การให้คุณค่าทางใจ…”อย่างน้อยๆ เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจเราได้ อย่างมีองค์หนึ่งที่เพื่อนให้มา เป็นพระวัดดอน สาทร เป็นวัดที่อยู่ใกล้บ้านเรา วัดนี้ขึ้นชื่อว่าผีดุ เค้าเลยทำเหรียญนี้ขึ้นมาแล้วปลุกเสกในวันเสาร์ห้า บอกว่ากันผีได้ ปกติเราเป็นคนไม่เชื่อเรื่องผี แต่เชื่อว่ามีวิญญาณ ถึงมาทำหนังผีก็ยังไม่เชื่อ พอเริ่มรู้สึกหลอนๆ และมีคนทักว่ามีผีตาม การทำงานปั่นป่วน เราเริ่มนึกถึงพระวัดดอนแล้วที่เพื่อนบอกว่ากันผีได้ เลยเอามาห้อยมาบ้างนิดหน่อย เพราะเราเป็นคนไม่ห้อยพระอยู่แล้ว”

สะสมพระแล้วมาทำหนังผี เจ้าตัวบอกเข้ากัน “ผมว่าไปทางเดียวกันได้เลย ผมเชื่อว่าการห้อยพระผียิ่งชอบ ในมุมเรา คือ ผีเวลาเจอพระอยากไหว้พระ เพราะเค้ายิ่งอยากได้บุญ เหมือนพี่ปรัช(ปรัชญา ปิ่นแก้ว) เค้าจะไม่มีพระอยู่ในบ้าน เพราะเค้าเชื่อว่ามีพระเมื่อไรผีจะมาเมื่อนั้น คนเราชอบคิดว่าเข้าวัดแล้วผีไม่หลอก ซึ่งไม่จริง ในวัดมีวิญญาณเยอะมาก เพราะมีคนไปทำบุญเยอะ แล้วพวกวิญญาณเค้าต้องการส่วนบุญอยู่แล้ว”

ที่มาจากหนังสือพิมพ์