“เปลืองตัว”หรือ”สมบทบาท” หนทางที่ต้องเลือกของดาราสาว

Home / ข่าวหนัง / “เปลืองตัว”หรือ”สมบทบาท” หนทางที่ต้องเลือกของดาราสาว

ขึ้นชื่อว่าเป็นนักแสดงแล้ว ความรับผิดชอบเพื่อให้งานออกมาสมจริงมากที่สุดดูเหมือนจะเป็นหลักยึดสำคัญในการทำงาน ดังนั้น บางครั้งเราจึงได้เห็นนักแสดงยอมเล่นฉาก “เสี่ยงตาย” แบบไม่หวั่นอันตรายที่อาจเกิดขึ้น และบ่อยครั้ง โดยเฉพาะในช่วงหลังจึงมักจะเห็นนักแสดงหญิงยอมเล่นฉากเลิฟซีนอย่างทุ่มเท

ทุ่มเทชนิดที่หลายคนอดไม่ได้ เลยตั้งข้อสงสัยฉากเหล่านั้นว่าความสมจริงและสมบทบาทมันจำเป็นขนาดไหน

จำเป็นหรือไม่ที่พอเลิฟซีนแล้วปากต้องประกบปาก ต้องกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนเสื้อผ้าหลุดลุ่ย

จำเป็นแค่ไหนที่พอบทกำหนดให้เป็น “สาวเซ็กซี่” แล้วต้องเน้นใส่กระโปรงสั้นกุดมากกว่าการแสดงอาการเพื่อแสดงออกถึงความเซ็กซี่

และจำเป็นแค่ไหนกับการต้องโป๊ในบางฉากที่ เอ,ถ้าไม่โป๊เรื่องก็ไม่เสียหายนี่นา…

ในเรื่องนี้ สุวนันท์ คงยิ่ง ที่เป็นนางเอกมากว่า 15 ปี บอกว่าสำหรับเธอแล้วเรื่องเหล่านี้ไม่จำเป็น เพราะวัฒนธรรมไทยถือว่าไม่เหมาะที่จะต้องให้เล่นถึงเนื้อถึงตัว

“เราต้องรับผิดชอบต่อสังคม วัฒนธรรม เราเป็นนักแสดงก็จริง แต่ต้องเป็นห่วงสังคมที่กำลังมองเราอยู่ด้วย”

เลิฟซีนสำหรับสุวนันท์จึงอาศัยมุมกล้องเข้าช่วยเป็นหลัก

อย่างไรก็ตาม เรื่องเหล่านี้ใครจะคิดและตัดสินใจปฏิบัติอย่างไรก็แล้วแต่ละคน

“แต่กบมาจากนักแสดงเด็กๆ ทำงานตั้งแต่ยังเป็นเด็กและทำแบบนี้มาตลอด จะดูแลตัวเองทั้งร่างกาย จิตใจ”

“อีกอย่างคนที่ชอบกบแบบนี้ก็ยังมี จึงจะไม่ขอเปลี่ยนแปลง ไม่อย่างนั้นคนที่ชอบกบอยู่ตอนนี้จะรู้สึกอย่างไร”

หากแต่ ณหทัย เล็กบำรุง หรือ “เจนจิรา” ผู้สวมกระโปรงสั้นแค่คืบระหว่างหนีเอาตัวรอดจากสิ่งเร้นลับ จนกลายเป็นภาพโปรโมตสุดสยิวให้หนัง “เดอะ เล็ตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย” คิดต่าง เพราะเธอบอกว่า เมื่อคาแรคเตอร์ระบุให้เป็นอย่างนี้เธอก็เต็มใจจะทำเช่นนั้น และหากทำๆ ไปแล้วมีภาพหลุดออกมาบ้าง ก็ถือเสียว่า “มันเป็นการแสดง”

“เราเต็มที่อยู่แล้ว เพราะถือว่าคนที่เข้ามาดูไม่ได้มาเพื่อดูว่าฉากนี้เราโป๊แค่ไหน อย่างในเรื่องเราเป็นผู้หญิงมั่นใจ เซ็กซี่ เขาก็สรุปว่าต้องใส่กระโปรงสั้น และงานที่น่าสนใจถ้าจ้างเรา 10 เราเล่นให้ 200 เลย โดยไม่ได้ห่วงโป๊ ไม่มาคอยกังวลว่าถ้าหกล้มแล้วจะต้องเห็นอะไรแน่เลย เพราะในหนังคนดูจะต้องอินกับเนื้อเรื่อง และเราจะต้องทำให้เขาอินไปกับเราให้ได้” เนยกล่าว

ด้าน เมจิ-พิมพ์อักษิพร วินโกมินทร์ เลือดใหม่ของช่อง 3 ที่มักจะได้รับบทแนวเซ็กซี่ และเกี่ยวข้องเลิฟซีนอยู่เสมอ บอกว่าสำหรับเธอแล้ว “เมื่อเป็นนักแสดงก็ต้องเล่นได้”

อย่างไรก็ตาม เป็นการ “เล่นได้” แบบมี “ลิมิต” ซึ่งแต่ละคนขีดขั้นดังกล่าวจะแตกต่างกัน โดยสำหรับเธอนั้นจะเล่นเฉพาะกับพระเอกและพระรองเท่านั้น และยิ่งถ้าคบหาเป็นเพื่อนกันมาก่อนก็ยิ่งดี

“ในปัจจุบันคนดูชอบความสมจริง และถ้านักแสดงมีความพร้อมที่จะทำผู้กำกับฯก็จะยิ่งชอบ เพราะภาพที่ออกมาจะสวย แล้วทำงานง่าย” เธอให้เหตุผล

“แต่คนเราความรู้สึกมันต่างกัน กับเพื่อนเมก็เล่นจริง เพราะเรารู้สึกว่าเรารับได้ แต่กับคนอื่นๆ มันไม่สนิท การคอนโทรลการแสดงเลยลำบาก ซึ่งเคยเจอมาแล้ว”

ดังนั้น เลยตัดสินใจว่าถ้าไม่ใช่คนสนิทขอใช้มุมกล้องจะดีกว่า

เอ,ไม่กลัวเปลืองตัวกันเลยหรือไร

“คนที่ไม่เข้าใจอาจจะวิจารณ์ในด้านลบ” ณหทัยบอก

ก่อนจะบอกต่อพร้อมอาการหัวเราะนิดๆ ว่า “จะถือว่าเป็นคำชมก็แล้วกันค่ะ”

“เพราะถ้าคิดมากก็เครียด แต่ละคนความคิดเห็นไม่เหมือนกันอยู่แล้ว แล้วตอนรับเล่นก็รู้อยู่แล้วว่าบทของเราเซ็กซี่ ถ้ามีข้อจำกัด อันนั้นก็ไม่ได้ อันนี้ก็ไม่ได้ ก็ไม่รับดีกว่า”

ในขณะที่ ตั๊ก-บงกช คงมาลัย ที่เพิ่งจะมีโชว์กางเกงใน ในหนัง “อำมหิต พิศวาส” ก็ว่า คำว่า “เปลืองตัว” นั้นนำมาใช้กับอาชีพนักแสดงไม่ได้

“มันต้องทำให้คนดูรู้สึกว่าเขาอิน แล้วสิ่งที่เห็นคือความเป็นจริง”

ในเรื่องนั้นเธอเล่นเป็นผู้หญิงที่ถูกโจรบ้ากามพยายามข่มขืน

“เวลาไปเจอเหตุการณ์ที่ต้องหนี คงไม่มีการเซ็ตสวย แล้วในเรื่องตั๊กใส่กระโปรงอยู่ ในความเป็นจริงคงไม่มีใครมานั่งปิด เพราะต้องหนีแล้วต้องสู้ไปด้วย ก็มีการยกขา อ้าขาถีบ แล้วบางทีเขาก็มาจับกระโปรงเรา ถ้าคิดจะหนีเราก็ต้องถอดกระโปรงวิ่งอย่างเดียวเลย คือต้องเอาชีวิตให้รอด”

คิดเสียอย่างนั้น “มันจึงไม่ใช่การเปลืองตัว” เธอบอก

“ตั๊กเล่นหนังไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้ คนที่คิดเรื่องการเปลืองตัว ตั๊กไม่รู้ว่าเขารักในการแสดงได้อย่างไร”

“บางคนคิดกับตั๊กว่า ตั๊กต้องจูบจริงเปลืองตัวไปหรือเปล่า แก้ผ้า (ในหนัง “ไอ้ฟัก”)อยากดังหรือเปล่า แต่ตั๊กถูกสอนมาว่าเรื่องเปลืองตัวมันไม่มีในเคสของการแสดง สำหรับตั๊กแล้วคำว่าเปลืองตัวถ้าจะใช้ตั๊กใช้ในตอน เช่น เขามาจีบแล้วเราไปยุ่งกับเขา แต่ถ้าใช้ในการแสดงหรือในงานของตั๊ก ใช้ไม่ได้”

เส้นคั่นของคำว่า “เปลืองตัว” หรือ “สมบทบาท” จริงๆ แล้วจึงอาจอยู่ที่ “เจตนา” ของผู้สร้าง รวมไปถึงความรู้สึกของนักแสดงและคนดูอย่างเราต่างหาก

ที่มาจากหนังสือพิมพ์