จากภาพยนตร์ถึงฆาตกรรมหมู่ โลกโหดร้ายหรือหนังเลว?!

Home / ข่าวหนัง / จากภาพยนตร์ถึงฆาตกรรมหมู่ โลกโหดร้ายหรือหนังเลว?!

เมื่อ พอล แฮร์ริส ศาสตราจารย์ของเวอร์จิเนีย เทค ได้เห็นภาพของ โช ซึง ฮุย ถือค้อนทำหน้าตาถมึงทึงในสื่อ เขาบอกกับเจ้าหน้าที่ตำรวจว่ามันเหมือนกับภาพหนึ่งของโปสเตอร์ภาพยนตร์ชื่อดังจากเกาหลีใต้ “โอลด์ บอย”

ข้อสังเกตของศาสตราจารย์ผู้นี้ส่งผลให้เกิดการถกกันอย่างหนักอีกครั้งถึงความรุนแรงในภาพยนตร์และวัฒนธรรมร่วมสมัยอื่นๆ ว่ามีอิทธิพลมากน้อยแค่ไหนต่อการก่ออาชญากรรม

พูดกันว่า โช ซึง ฮุย ได้รับแรงบันดาลใจให้ก่อเหตุที่เวอร์จิเนีย เทค มาจากภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่องนี้ ที่โปสเตอร์โฆษณาหนังชิ้นหนึ่งเป็นภาพตัวเอกของเรื่องถือค้อนจ้องหน้าเขม็งออกมา

“โอลด์บอย” เป็นหนังเรื่องที่สองในภาพยนตร์ชุดไตรภาค “เวนเจนซ์-การล้างแค้น” ของผู้กำกับฯปาร์ก ชานวู บอกเล่าเรื่องราวของชายผู้ที่ถูกจำคุกด้วยสาเหตุลึกลับนานถึง 15 ปี เมื่อหลบหนีออกมาได้ เขาลงมือไล่ล่าล้างแค้น ฉากหนึ่งเป็นฉากของการจัดการกับแก๊งอาชญากรนับสิบด้วย “ค้อน”

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลกรังด์ปรีซ์ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์เมื่อปี 2004 โด่งดังมากในเกาหลีใต้ มีผู้ชมไม่น้อยกว่า 3 ล้านคน ตาร์ตัน ฟิล์ม นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อปีหรือ 2 ปีที่ผ่านมานี่เอง

เรื่องแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์หรือวัฒนธรรมร่วมสมัยที่มีต่อฆาตกรผู้ก่อฆาตกรรมโด่งดังทั้งหลายไม่ใช่เรื่องแปลก กรณีคลาสสิคที่พูดถึงกันมากได้แก่เรื่องของ ชาร์ลส์ แมนสัน ฆาตกรต่อเนื่องชื่อดังในสังคมอเมริกัน กับเพลงของ เดอะ บีตเทิลส์ ชื่อ “เฮลเทอร์ สเกลเตอร์”

อย่างกรณีของ อีริค แฮร์ริส และ ดิแลน เคลโบลด์ สองนักเรียนมือสังหารแห่งมัธยมโคลัมไบน์ ก็ถูกระบุว่า เลือกสวมเสื้อโอเวอร์โค้ตยาวสีดำในวันเกิดเหตุเพราะได้รับอิทธิพลจาก “เดอะ แมททริกซ์” เป็นอาทิ

อีริคและดิแลนนี่เองที่ โช ซึง ฮุย ยึดถือเป็นแบบอย่างในการ “พลีชีพ”

คำถามก็คือ ภาพยนตร์รุนแรงบันดาลให้เกิดการสังหารหมู่ได้หรือ? ลอเรน โคลแมน นักเขียน นักจิตวิทยาบอกว่า ในกรณีของโช ซึง ฮุย นั้นน่าจะเป็นการลอกแบบมาจากหลากหลายอย่างมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีการสังหารหมู่นักเรียนที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ ที่เขาอ้างอิงถึงไว้ในเอกสารและวิดีโอคลิปที่ส่งถึง เอ็นบีซี

แต่บ๊อบ เคสซา ผู้สร้างภาพยนตร์และเจ้าของคอลัมน์ให้ ฮัฟฟิงตัน โพสต์ ไม่เห็นด้วย เขาบอกว่านี่เป็นเพียงวิธีง่ายๆ ลวกๆ ที่นำมาใช้อธิบายโศกนาฏกรรมที่เวอร์จิเนีย เทค เท่านั้น มันอาจจะเป็นเพียงแค่ส่วนเสี้ยวเล็กๆ หลายๆ ส่วนที่กอปรกันขึ้นเป็นเหตุร้ายครั้งนี้ แต่ปฐมเหตุหลักก็คือ อาการป่วยทางจิต ของ โช ซึง ฮุย มากกว่า

คนที่ไม่เห็นด้วยอย่างร้ายแรงก็คือ เวส คราเฟ่น เจ้าของฉายา “กอดฟาเธอร์ ออฟ เฮอร์เรอร์” ราชาภาพยนตร์เขย่าขวัญรุนแรงทั้งหลาย เอ่ยชื่อขึ้นมาต้องร้องอ๋อ อาทิ “ไนท์แมร์ ออน เอล์ม สตรีท” หรือ “เดอะ ฮิลส์ แฮฟ อายส์”

“ถ้าใครสักคนจะคิดอะไรไปในทางรุนแรง คนพวกนี้ก็มักจะดึงเอาอะไรๆ ที่รุนแรงทุกๆ อย่างเข้ามาหาตัวเอง แต่ถ้าจะถามว่าหนังหรือเพลงหรืออะไรก็แล้วแต่เป็นต้นเหตุให้เกิดความคิดรุนแรงขึ้นหรือไม่ ผมไม่คิดว่าใช่

“คุณต้องกลับไปตั้งแต่แรกเริ่ม กลับไปมองอดีตของคนคนนั้นเอา มองดูว่าคลื่นสมองของพวกเขาบอกอะไรกับตัวเขา ก่อนที่จะมาสรุปอะไรทำนองนั้น

“หนังสยองขวัญหรือหนังที่มีความรุนแรงไม่ได้เป็นต้นเหตุของความรุนแรงด้วยตัวมันเองแน่” คราเฟ่นวัย 67 ระบุ พร้อมกับชี้ว่า ความรุนแรงในโลกแห่งความเป็นจริงบนหน้าหนังสือพิมพ์จริงๆ แล้วรุนแรงมากกว่าในภาพยนตร์เป็นไหนๆ

“อย่างเช่นการเริ่มสงครามที่วันเดียวทำให้มีคนตายมากกว่า 150 คน นั่นน่ะรุนแรงกว่า นั่นน่ะศพจริงๆ นะ”

“นั่นคือความเป็นจริง…ความเป็นจริงที่คืบคลานเข้ามาสู่โลกของภาพยนตร์”

ที่มาจากหนังสือพิมพ์