เยือน”พิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์ฯ” แหล่งบันดาลใจ”ผกก.วุ้น”

Home / ข่าวหนัง / เยือน”พิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์ฯ” แหล่งบันดาลใจ”ผกก.วุ้น”

ยามว่าง
สุวัฒน์ ฉัตรสง่า เรื่อง/ภาพ

เป็นผู้กำกับฯ เลือดใหม่ที่ผ่านงานผู้ช่วยกำกับฯ หนังมาแล้วหลายต่อหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น “แก๊งค์ชะนี กับอีแอบ”, “วัยอลวน 4 ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น”, “พรางชมพู”, “เฮี้ยน” ฯลฯ

มาคราวนี้ “วุ้น”ทรงศักดิ์ มงคลทอง ขึ้นแท่นเป็นผู้กำกับฯ เต็มตัวกับ “ผีจ้างหนัง” ค่ายไฟว์สตาร์ ที่หนังเข้าโรงเรียบร้อย เจ้าตัวจึงพอมีเวลาพาไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์ไทย ณ หอภาพยนตร์แห่งชาติ ศาลายา จ.นครปฐม

ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์เป็นตัวตึกสีเหลืองสด ก้าวเข้าด้านใน “โดม สุขวงศ์” หัวหน้างานอนุรักษ์ภาพยนตร์ หอภาพยนตร์แห่งชาติ ให้การต้อนรับ

จากนั้นได้เวลาที่ “วุ้น” พาเราสำรวจภายใน ซึ่งจำลองเป็นโรงภาพยนตร์ในสมัยก่อนมีหุ่นปั้น “รัตน์ เปสตันยี” ผู้กำกับการแสดงคนแรกของไทยที่ได้รับรางวัลจากสกอตแลนด์

ได้เห็นสิ่งของมีค่าจากอดีตไม่ว่าจะเป็นเครื่องฉายหนัง, เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายตัวละครจากเรื่องต่างๆ, สภาพข้างในโรงหนังสมัยก่อนซึ่งที่นั่งเป็นม้านั่งยาว, ห้องล้างฟิล์มภ่ายภาพยนตร์, ห้องเก็บเครื่องล้างฟิล์มซึ่งสร้างความตื่นตาให้กับคนรักหนังอย่าง “วุ้น” ยิ่งนัก

รวมถึงยังมีห้องที่เก็บเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของตัวละครในภาพยนตร์เรื่องต่างๆ อย่าง มาดามยี่หุบ, บ้านผีปอบ ฯลฯ เดินชมจนทั่วแล้ว เจ้าตัวได้พูดคุยอย่างเป็นกันเองว่า

“ตอนนี้พอมีเวลาพักบ้าง ไม่หนักเท่าช่วงโปรโมต ผีจ้างหนัง สำหรับไลฟ์สไตล์ของผม อันดับแรกเลยคือชอบไปดูหนังสือเก่าที่สวนจตุจักร รวมถึงหอสมุดแห่งชาติเพื่อที่เราจะได้ใช้เป็นข้อมูลในการเขียนบทหนัง”

“ส่วนพิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์ไทย หอภาพยนตร์แห่งชาติ ผมชอบมากๆ เลย ผมว่าเป็นที่ทางที่เก็บประวัติศาสตร์ของภาพยนตร์ชาติไทย ผมมองว่าไม่ได้เป็นแค่สิ่งบันเทิง แต่เป็นสิ่งที่บันทึกเรื่องราวของสมัยนั้น โดยการบอกเล่าผ่านภาพยนตร์ ผมว่ามีคุณค่า”

“ผมไปพิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์ไทยฯ ครั้งแรกที่เทเวศร์สมัยเรียน ไปครั้งนั้น แล้วรู้สึกประทับใจเพราะมีโปสเตอร์หนังเกือบทุกเรื่องที่ถูกเก็บอย่างดีไม่ขาด ไม่กร่อนไม่กรอบ ที่ผมชอบคืออ่านคำโปรยในโปสเตอร์หนังจะเห็นพัฒนาการเขียนคำโปรยในแต่ละยุควิธีการใช้คำมันจะแตกต่างไป”

“พอเราไปแล้วเหมือนได้พักผ่อนเป็นอีกโลกหนึ่ง เป็นโลกส่วนตัวที่เราชอบ เป็นห้องส่วนตัวของเราเพราะเราเรียนมาด้านภาพยนตร์ ตรงไหนที่เกี่ยวกับภาพยนตร์จะสนใจเป็นพิเศษ เห็นของพรีเมียมต่างๆ ของภาพยนตร์แล้วรู้สึกมีความสุข ดูแล้วสุขใจ”

“สำหรับพิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์ไทย ที่ศาลายา ผมมาครั้งแรกเมื่อเกือบปีแล้ว ตอนนั้นผมเริ่มเขียนโปรเจ็กต์หนังเรื่อง ผีจ้างหนัง แรกๆ เลยเพราะแรงบันดาลใจของหนังเรื่องนี้มันว่าด้วยเรื่องฟิล์มหนังและหนังกลางแปลงและโรงหนังโบราณ ซึ่งตรงนี้สามารถช่วยเหลือข้อมูลเราได้ ตอนนั้นผมมายังไม่สมบูรณ์เท่าวันนี้”

“วันนี้ผมมาแล้วคิดว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มันมีชีวิต เราเห็นพร็อพที่โชว์ พร็อพบางชิ้นผ่านประสบการณ์ที่ผมยังจับต้องได้ เช่น ชุดหรือเสื้อผ้าตัวละครที่ผมเคยดูหนังของเขาตอนเด็กๆ อย่าง หนังของคุณกำธร ทัพคัลไลย ผมก็จำได้ว่าชุดนั้นจากหนังเรื่องอะไร เหมือนย้อนเวลาให้เรานึกถึงวันนั้นที่นั่งดูหนังในโรงใหญ่”

“ผมว่าพิพิธภัณฑ์นี้ไม่มีตัวหนังสือให้เราอ่านเยอะ แต่จะมีของแสดงที่มันตื่นตาตื่นใจและมีเจ้าหน้าที่คอยอธิบายและให้คำแนะนำ ผมว่าการให้คำแนะนำทำให้เราอินได้ เราสามารถมีคำถามไปยังผู้บรรยาย และผู้บรรยายมีการโต้ตอบกับเรา”

“ในฐานะคนทำงานโดยเฉพาะการทำโปรดักชั่นของเราเวลาส่วนตัวจะน้อยลง เพราะการทำงานของเราจะไม่เป็นเวลา มันไม่เหมือนกับพนักงานประจำ ถ้าเราว่างก็ควรพักผ่อนอยู่กับครอบครัว หาอะไรเพิ่มเติมในวิธีคิดและแรงบันดาลใจครับ”

ที่มาจากหนังสือพิมพ์