“ลีน่า จัง” ประเดิม “แต๋วเตะตีนระเบิด” ยอมเจ็บตัวโดนฟุตบอลอัดหน้า

Home / ข่าวหนัง / “ลีน่า จัง” ประเดิม “แต๋วเตะตีนระเบิด” ยอมเจ็บตัวโดนฟุตบอลอัดหน้า


ลีน่า จัง ใน แต๋วเตะตีนระเบิด

เคยลงรับสมัครเลือกตั้งมาแล้วหลายสมัยหลายเวที แต่ ลีน่า จัง ก็ยังไม่สมหวังในวงการการเมืองสักที แต่ถ้าเป็นเรื่องการแสดงละก็ ลีน่า จัง ได้สมหวังแล้ว เมื่อผู้กำกับ พจน์ อานนท์ ชวนมาประเดิมภาพยนตร์ แต๋วเตะตีนระเบิด เป็นครั้งแรกในชีวิต ซึ่งงานนี้กว่าจะจบเล่นเอาเจ็บตัวไปไม่น้อยเหมือนกัน

ลีน่า จัง เปิดเผยว่า ตอนที่คุณพจน์ อานนท์ ติดต่อมาตื่นเต้นมาก เรียกได้เลยว่าดีใจจนเนื้อเต้น เพราะรู้สึกว่าเขาเป็นคนหนุ่มที่เก่งมาก เราศรัทธาในตัวเขาอยู่แล้ว แล้วตัวลีน่าเองก็มีความใฝ่ฝันมานานแล้วด้วยว่าอยากจะเป็นนักแสดง เพราะคิดว่าถ้าเราเป็นนักแสดง เรามีชื่อเสียง ทุกอย่างของเราก็จะดีไปหมด พอคุณพจน์ติดต่อมาก็ตัดสินใจรับเล่นเลย


ลีน่า จัง ใน แต๋วเตะตีนระเบิด

ในเรื่องรับบทเป็นอาจารย์เจ้าระเบียบของโรงเรียนสตรี ที่มีดรัมเมเยอร์ดังที่สุดในประเทศ แล้วก็เกลียดกะเทยมาก ซึ่งตัวบทที่รับเองก็ขัดกับ คาแรกเตอร์ตัวเอง เพราะต้องมาใส่ชุดเรียบร้อย ชุดแก่ๆ อึดอัดมากปกติจะใส่แต่ชุดเซ็กซี่ มีสีสัน คุณพจน์เขาก็มีดุนะ เพราะบางทีนักแสดงก็เล่นไม่ได้ มันก็เสียเวลา ค่าใช้จ่ายในการถ่ายทำก็เปลืองมากขึ้น ก็เห็นใจเค้า คิดตลอดว่าเวลาเขาดุ เขาก็เหมือนครู

ตอนแรก ๆ ลีน่าจะมีปัญหาเรื่องชอบมองกล้อง ถ่ายไปก็มองไป จนโดนคุณพจน์ว่าตลอด เธอดุเลย บอกว่า พี่ลีน่าจะมองอะไรก็มอง แต่อย่ามองกล้องได้ไหม แต่ก็เข้าใจว่าเวลาทำงานถ้าเราทำไม่ดี ก็ต้องโดนดุแบบนี้ พอดุเราเขาก็ให้คนอื่นโทรฯมาบอกว่าอย่าคิดมาก แต่เราไม่คิดหรอก เข้าใจเขา

ฉากที่รู้สึกว่ายากที่สุดก็คือฉากที่ต้องกินแมลงวันสเปน เป็นเหมือนยาปลุกเซ็กซ์ พอกินเข้าไปก็ต้องทำท่าทางเซ็กซี่ เราก็ไม่รู้จะทำยังไงให้มันออกมาดูดี บางทีทำท่าไม่ดีออกไป คุณพจน์เขาก็กลัวเราเสียภาพลักษณ์ ฉากนี้ก็เลยยากมาก


ลีน่า จัง ใน แต๋วเตะตีนระเบิด

แล้วก็มีอีกฉากที่เจ็บมาก ๆ แต่ไม่กล้าบอกใคร คือฉากที่ต้องโดนคนเตะฟุตบอลมาโดนหน้า แล้วตอนถ่ายต้องมีคนคอยปาลูกฟุตบอลมาที่ตัว ก็ไม่มีใครกล้าปา เขาคงเกรงใจกลัวเราเจ็บ คุณพจน์เลยปาแทน พอปาโดนหน้านะ เจ็บมาก กระแทกตาเจ็บสุด ๆ แต่ไม่กล้าแสดงออกให้เขาเห็นว่าเจ็บ กลัวเขาไม่ให้เล่น แล้วตอนที่ถ่ายเรื่องนี้ก็เป็นกระดูกสันหลังทับเส้นประสาท ยืนนานมากไม่ได้ แต่ก็อดทน ปวดยังไงก็พยายาม ก็ถ่ายตามปกติ ไม่บอกใคร เราก็ยืนปวดอยู่อย่างนั้น

ก็ฝากภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยมันเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของลีน่า ในช่วงเศรษฐกิจแบบนี้ มาคลายเครียดกันดีกว่า

ที่มาจากหนังสือพิมพ์