“เร แมคโดนัลด์” ผู้ชายที่น่าค้นหา ใน”กาลิเลโอ”

Home / ข่าวหนัง, หนังไทย / “เร แมคโดนัลด์” ผู้ชายที่น่าค้นหา ใน”กาลิเลโอ”

r2

“เร แมคโดนัลด”์ จากหนังหนีตามกาลิเลโอ

“เร แมคโดนัลด์”ในหนังผมรับบทเป็น “ตั้ม” ชายหนุ่มที่ใช้ชีวิตที่ปารีสมานาน ข้อสรุปของผมต่อตัวละครตัวนี้ คือ เขาเป็นผู้ชายที่น่าค้นหา เป็นคนที่มีปรัชญาการใช้ชีวิตที่ไม่เหมือนใคร

ตั้มมีวิธีมองโลกในมุมแปลกๆ ครั้งแรกที่ผมอ่านบทนี้ ผมเคยนึกสงสัยเหมือนกันว่า คนแบบนี้จะมีอยู่จริงในโลกหรือเปล่า แต่พอทำความรู้จักเขามากขึ้น พยายามเข้าใจเขามากขึ้น ผมก็พบว่า ที่จริงเขาเป็นคนที่น่าสนใจมากคนหนึ่ง และอีกมุมหนึ่งที่ผมค้นพบ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมคิดมากไปเองหรือเปล่า ก็คือ ตั้มเป็นคนที่น่าเห็นใจ เพราะผมคิดว่าตัวเขาเองก็คงหนีอะไรบางอย่างมาเหมือนกัน เพียงแต่ผมไม่พบคำตอบว่าสิ่งที่เขาหนีมาคืออะไร

r5

เรไม่ลังเล
เรื่องลังเลว่าจะรับหรือไม่รับงานนี้ ตอบได้เลยว่าผมไม่มีลังเลครับ ผมตัดสินใจรับตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแต่ผมยอมรับว่ามีความไม่แน่ใจอยู่บ้าง
ในแง่ที่ว่า ผมจะเล่นได้ถึงหรือเปล่า จะทำให้คนดูเชื่อได้หรือเปล่าว่าผมคือตั้ม
และอีกอย่าง อายุของผมกับน้องทั้ง 2 คน คือ ต่ายกับเต้ย ค่อนข้างจะห่างกันมาก เวลาไปยืนด้วยกันแล้วผมรู้สึกเหมือนตัวเอง
เป็นลุงๆ น้าๆ ยังไงไม่รู้ ผมยังเคยถามพี่ต้นเลยว่า “พี่ๆ พี่คิดดีแล้วเหรอที่เลือกผม ผมไม่แก่ไปเหรอ”
แต่พี่ต้นบอกว่าเขาคิดดีแล้ว และคิดว่าผมใช่

r4

อิ่ม จุก ครบรส
ผมได้อ่านบทหนังทั้งเรื่องครั้งแรกตอน Read Through ความรู้สึกแรกของผมหลังจากอ่านจบ คือ ผมอิ่ม…อิ่มมากๆ และมันก็มีครบทุกรส ก่อนหน้านี้ผมคาดไว้ล่วงหน้าว่า มันคงเป็นหนังของผู้หญิง 2 คน วัยรุ่นแบ็กแพ็ก สงสัยพี่ๆ ที่เขียนบทคงอยากไปเที่ยวกันมั้ง ก็เลยเขียนเรื่องแบบนี้ขึ้นมาเพื่อที่ทุกคนจะได้ไปเที่ยวกัน ผมคิดไม่ถึงว่าหนังจะมาทางนี้
เราอาจจะติดภาพหนังเรื่องอื่นๆ ที่ไปถ่ายเมืองนอกแล้วก็เน้นขายวิว ขายสถานที่ มากกว่าจะขายเรื่องราว พอจบ Read Through วันนั้นผมบอกพี่ต้นเลยว่า “เฮ้ยพี่ ทำไมพี่ไม่ให้ผมอ่านบททั้งเรื่องก่อน ถ้าพี่ให้ผมอ่านก่อนนะ ผมเล่นฟรีก็ได้”

วันนั้น พออ่านจบ ผมรีบลุกจากโต๊ะประชุมเลย เพราะรู้ว่าถ้านั่งไปอีกสักพักเราอาจร้องไห้เหมือนกับคนอื่นๆ ที่กำลังร้องเป็นรอบที่ 7 ขนาดตอน
ขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้านผมยังรู้สึกเหมือนมีอะไรติดอยู่ในลำคอ ไม่ใช่เสลดนะ แต่มันเป็นอะไรที่จุกๆ และซึ้ง ขนาดเวลาผ่านไปแล้วชั่วโมงกว่า
ผมก็ยังคิดถึงมันอยู่ ผมยังเก็บมาเล่าให้แฟนฟังว่าบทหนังเรื่องนี้มันดีมากจริงๆ

r1

ฉากที่ผมชอบที่สุด รอดูที่สุด ก็คือ ฉากที่ต่าย (เชอรี่) โทรกลับหาพ่อ โอ้โฮ ฉากนี้โคตรซึ้งเลย แต่ผมอยากให้ดูกันเองในหนัง ผมยังคิดเลยว่าบทแบบนี้นี่มันต้อง Bad Acting สุดๆ เลยนะถึงจะไม่เวิร์กน่ะ เพราะมันเวิร์กมาตั้งแต่เป็นตัวหนังสือแล้ว

การเมือง เรื่องหนัง ปิดสุวรรณภูมิ!
ตอนผมกำลังจะบินไปถ่าย เขาประท้วง ปิดสนามบินสุวรรณภูมิพอดี ผมก็คิดหาทางไปไว้หลายทาง นั่งรถไฟลงไปปีนังมั้ย จากปีนังขึ้นเครื่องไปกัวลาลัมเปอร์ แล้วค่อยบินจากกัวลาลัมเปอร์ไปปารีสอีกที คิดว่าไม่น่าจะยากมาก เพราะปรกติผมชอบนั่งรถไฟอยู่แล้ว

แต่สุดท้ายพี่เขาไปหาตั๋วมาให้จนได้ บินจากอู่ตะเภาไปปารีส เครื่องออก 9 โมงเช้า เขาบอกให้ผมไปถึงสนามบินตั้งแต่ตี 4 เพราะกลัวมันจะมีปัญหาขลุกขลักอะไร ไปถึงอู่ตะเภามีพายุเฮอริเคนเข้าพอดี ถุงพลาสติกน้ำเนิ้มเยอะแยะไปหมด แล้วก็มีคนรอจะขึ้นเครื่องเต็มเลย แต่โอเค สุดท้ายมันก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรมาก
เพราะตอนนั้นเริ่มมีการบินจากอู่ตะเภามาหลายวันแล้ว ระบบต่างๆ ก็เริ่มเข้าที่ เจ้าหน้าที่ทางโน้นก็ค่อนข้างพร้อมรับมือกับอะไรต่างๆ แล้ว

r6

คำตอบอยู่ใกล้ๆ
หนังมีประเด็นที่ผมโดนอยู่ 2 ประเด็น หนึ่งคือความสัมพันธ์ระหว่างพ่อ-ลูก สอง เรื่องราวของผู้หญิง 2 คนนี้ที่หนีปัญหาไปไกลๆ ก่อนที่สุดท้ายจะพบว่า ที่จริงคำตอบของปัญหาทุกอย่างมันอยู่แค่ใกล้ๆ นี่เอง มันเหมือนการที่คนชอบมองออกไปไกลๆ มองไปที่อื่น เพราะคิดว่ามันคงจะดีกว่า
คิดว่าที่อื่นคงจะมีคำตอบให้ แต่จริงๆ แล้วคำตอบมันอยู่ข้างใน คำตอบอยู่ที่บ้านของเรานี่เอง

โลก: ห้องเรียนวิชาความเป็นมนุษย์

ส่วนตัวผมเอง การเดินทางสำคัญสำหรับผมนะ มันเหมือนเราเดินเข้าห้องเรียน มันหยิบยื่นประสบการณ์ที่ช่วยทำให้ผมเป็นคนที่สมบูรณ์ขึ้น ประสบการณ์ที่ได้จากการเดินทางทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ที่ดีหรือแย่ มันก็ช่วยให้เราพัฒนาตัวเองได้ทั้งนั้น

การเดินทางช่วยให้เราได้เปิดโลก ช่วยเปิดมุมมองใหม่ๆ นอกจากนั้น การที่เรามองบ้านของตัวเองจากที่ไกลๆ มันก็ทำให้เราเห็นบ้านของตัวเองชัดขึ้น มันทำให้เราเห็นเสน่ห์ของหลายสิ่งหลายอย่างที่ก่อนหน้านี้เรามองข้ามไป

r3

“เร” สวีท “เต้ย” ในปารีส

r7