โด๋นัท รักของวัยรุ่นแบบชิลๆ

Home / วิจารณ์หนัง / โด๋นัท รักของวัยรุ่นแบบชิลๆ

โด๋นัท

โด๋ นัท หนังอีกเรื่อง ที่หน้าหนังและการโปรโมททำให้คนดูคิดว่า เป็นหนังแนวหญิงรักหญิง แบบ เยสออร์โน อยากรักก็รักเลย รึเปล่า ได้นางเอกขวัญใจสาวๆอย่าง ตีน่า พิมพ์รดาภา ไรท์ พระเอกเป็น แน๊ก ชาลี ไตรรัตน์ ที่โตจนลืมภาพ เจี๊ยบ แฟนฉันไปเลย ส่วนนางเอกอีกคน เฟิร์น ภูลดา ลือชาธรรม น่ารักเชียว

หนังไม่ได้ฉายแบบโรงจอกว้างสุด เพียงจอปรกติ 1.85:1 หรือ 16:9 นั่นแหละ ดูโรงเล็กๆก็ได้ ภาพไม่ได้คมละเอียดสักเท่าไหร่ ในส่วนของแบ็คกราวด์ ความเหวออันแรกก็คือ เครดิตชื่อนักแสดงต้นเรื่อง ใช้ฟ้อนท์เหมือนทำเอกสารในโปรแกรมเวิร์ด

หนังพูดถึงชีวิตของวัยรุ่นทอมบอยสาวผู้หนึ่งในเมืองเชียงใหม่ ที่ชื่อว่านัท (ตีน่า พิมพ์รดาภา) เด็กคณะศิลปกรรม (แว๊บไปอ่านเรื่องย่อมา เฮ้ย เล่าจนหมดเรื่องเลยนี่หน่า) ในบุคลิคที่เราเห็นแว่บแรกก็คิดเหมือนกันแหละว่า ทอมแหงๆ แต่นัทก็ยังคงแคร์ที่บ้าน ถึงกับยอมแต่งหญิง เมื่อแม่จะขึ้นมาหา ส่วนโด๋ (แน๊ก ชาลี) ก็เป็นเพื่อนชายที่สนิทของนัท เรียนคณะเดียวกัน ซึ่งคอยให้ปรึกษาได้ทุกเรื่อง และเป็นห่วงนัทอยู่เสมอ

นัทเองแม้จะเป็นทอมที่หน้าตาดูดี แต่ก็ไม่วายผิดหวังในเรื่องของความรักได้อยู่เรื่อย ซึ่งมันเกิดจากนิสัยอะไรลึกๆของตัวนัทเอง ต่อมาได้พบกับสาวน้อยหน้าใส เจน (เฟิร์น ภูลดา) รุ่นน้องที่เข้ามาเรียนในคณะเดียวกัน ก็รักกันหนุงหนิงตามประสา รักบ้าง หึงหวงบ้างตามอารมณ์ และนัทเองก็กลัวจะผิดหวังอีกครั้ง จึงปรึกษาโด๋เพื่อนรัก ขอให้ช่วยทำให้เขากลายเป็นผู้ชาย เพื่ออยากให้เจนรักเขาในแบบที่จะรักผู้ชายคนนึง ซึ่งนัทก็แนะนำในแบบที่ผู้ชายเขาทำกัน การเอาใจ, การสร้างความประทับใจ, การสร้างอารมณ์ขัน, การสร้างสถานการณ์ ฯลฯ ซึ่งทุกอย่างที่เอาไปใช้ มันคลิกกันทันที โด๋สอนอะไรเยอะแยะ แบบที่ผู้ชายดีดีจะทำให้ได้ แต่โด๋เองก็ไม่มีแฟนหรอกนะ จนถึงวันที่พารุ่นน้องไปรับน้องที่ห้วยน้ำดังอากาศหนาว ก็เกิดบางเหตุการณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์ของนัทและเจนเกิดปัญหา แล้วครั้งนี้ โด๋ยังจะช่วยอะไรนัทได้อีกรึเปล่า

โด๋นัท

หนังอาจไม่มีมุขตลกที่ทำให้เราขำก๊ากเสียงดัง ซึ่งหนังทำได้แค่เรายิ้มๆ สบายๆ รับรู้ถึงอากาศเย็นๆ บรรยากาศชิลๆ วิวแจ่ม เห็นแล้วอยากไปเที่ยวบ้าง, ดนตรีประกอบมีไม่กี่เพลง วนไปวนมา, มีการโคลสอัพไปที่หน้าตัวละครอย่างบ่อย ทั้งจอเห็นแต่หน้า ดีนะ น้องเฟิร์นน่ารัก, ส่วนเพื่อนๆของโด๋ ก็ช่วยมาเสริมอะไรเล็กๆน้อย มาเติมส่วนที่ว่างๆของหนัง ไม่ให้โหวงเหวงจนเกินไป บางมุขที่เพื่อนปล่อย ก็แค่พอยิ้มๆแหย, ส่วนประเด็น หญิงรักหญิง ในหนังไม่ได้พินิจพิเคราะห์อะไรอย่างลึกซึ้ง กล่าวถึงเพียงความสับสนช่วงหนึ่งของวัย? ซึ่งการกระทำบางอย่างของตัวละคร ดูจนจบผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดี แต่นั่นคงเพราะเป็นสายตาของคนนอก ไม่เข้าใจสิ่งที่เพศอย่างทอม เพศอย่างผู้หญิง จะตัดสินใจทำ

หนังใช้โลเกชั่นของเมืองเชียงใหม่ ในมหาวิทยาลัยแม่โจ้ บางฉากบางตอนก็นึกถึงหนังรักในบรรยากาศเชียงใหม่อย่าง เพื่อนสนิท ขึ้นมาเชียว และพาเราไปชมวิวสวยๆที่ห้วยน้ำดัง ได้รับรู้ประเพณีการรับน้องของคณะศิลปกรรมอย่างบางๆ หลังๆมีหนังหลายเรื่อง ที่เล่าถึงเรื่องราวที่เกิดในจังหวัดเชียงใหม่ เมืองใหญ่อันดับต้นๆของไทย ดีครับ อยากให้มีหนังที่มีบรรยากาศของจังหวัดอื่นๆของประเทศไทยบ้าง แต่ใช้โลเกชั่นให้คุ้มหน่อย

ดูหนังเรื่องนี้จบ มีคำถามหนึ่งแว่บขึ้นมาทันทีว่า มันดีแล้วหรือ ที่พื้นที่ของวงการหนังไทย สงวนไว้เฉพาะบุคลาการที่มีคุณภาพ ซึ่งนั่นจะหมายถึง การต้องมีแต่หนังที่มีคุณภาพดีๆเท่านั้นออกมาฉาย ซึ่งการตัดสินว่าหนังดี-ไม่ดี ก็เป็นการตัดสินเฉพาะกลุ่ม เฉพาะท้องที่ แล้วพื้นที่ของหนังไม่ดีอยู่ตรงไหน หนังไม่ดี, หนังดีไม่มาก ก็ต้องการพื้นที่เช่นกัน ในการสื่อสารสิ่งที่เขาอยากจะเล่า ยังมีบุคคลากรอีกมากมาย มีเรื่องราวที่หลากหลายอยากจะเล่า แต่ไม่สามารถฝ่าฟัน คุณภาพที่คนดูคาดหวังไว้ได้ ฉันอยากเล่า ฉันอยากทำมันให้สำเร็จออกมา แต่ฉันทำออกมาห่วย มองในแง่คนดู ค่าตั๋วที่จ่ายแต่ละใบ เขาก็อยากจะคุ้มค่าที่สุดในการจ่าย ในเวลาที่เขาจ่ายไปกับหนัง ไม่มีข้อสรุปครับ พอดีมันแว่บมาในหัว หนังควรจะมีความหลากหลาย เพื่อคนดูที่หลากหลาย เราไม่ชอบ ก็ไม่ได้แปลว่า คนอื่นจะไม่ชอบไปด้วย และถึงเราชอบ ก็ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะชอบเหมือนเราด้วย ต่างคนก็ต่างชอบกันไป และไม่ดูถูกความชอบส่วนบุคคลของแต่ละคน

ให้ 7/10 หนังมีเสน่ห์อย่างประหลาดที่ผมประทับใจมากกว่าที่หวังไว้ ดูแล้วมาคุยกันครับ

โดย Tyler movie.mthai.com