นางฟ้า ? นางฟ้าผู้อาภัพ

Home / วิจารณ์หนัง / นางฟ้า ? นางฟ้าผู้อาภัพ

angel-movie

ผู้ที่มีอาชีพบริการอยู่ตามสถานบริการในยามข้ามคืนนั้น คงปฏิเสธไม่ได้ว่าคุณค่า เกียรติของพวกเขาในสายตาของคนทั่วไปนั้นอาจจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่หากเรามองด้วยสายตาที่เป็นธรรม พวกเขาก็แค่ทำหน้าที่เพื่อหาเลี้ยงชีพ เพื่อปากท้อง เพื่อคนที่พวกเขารัก ไม่ได้แตกต่างกับผู้ที่มีอาชีพใต้แสงตะวันแต่อย่างใด!

นางฟ้า ถือเป็นภาพยนตร์เรื่องสำคัญของนักแสดงมากฝีมือที่ผันตัวเองมาลองงานกำกับครั้งแรกอย่าง บงกช คงมาลัย และได้ วิโรจน์ ศรีสิทธ์เสรีอมร ผู้กำกับละคร สงคราม 9 ทัพ และผู้ช่วยผู้กำกับหนัง สุริโยไท มาช่วยเรื่องการเขียนบทและกำกับ ซึ่งเธอเลือกประเด็นเรื่องชีวิตของ นางโชว์ มานำเสนอในแบบจริงจัง ที่ฉาบหน้าด้วยการแสดงการเต้นอันงดงาม

นางฟ้า เล่าเรื่องราวของ 3 นางโชว์แห่ง แองเจิล บาร์ อันได้แก่ เฟิร์น (บงกช คงมาลัย), มิ้นท์ (จุฬาลักษณ์ จุฬานนท์) และ รุ้ง (รฐา โพธิ์งาม) ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและคราบน้ำตา หนังเล่าเหตุการณ์ในปัจจุบันและตัดสลับกับอดีตเมื่อ 15 ปีก่อน ปัจจุบัน มิ้นท์ เป็นครูสอนจัดดอกไม้ ซึ่งมีร้านดอกไม้เป็นของตัวเอง โดยมีลูกชาย เก้า (มาเรียวโน่ คอนเซนติโน่) และเพื่อนกระเทยอาศัยอยู่ด้วยกัน เก้าต้องการรู้ว่าพ่อที่แท้จริงของเขาคือใคร การตัดฉากไปเมื่อ 15 ปีก่อน ก็เพื่อที่จะเล่าที่มาของเก้าลูกชายของมิ้นท์ ที่เรียกว่ามันเป็นโศกนาฏกรรมของชีวิตก็ว่าได้

หนังเรื่องนี้นับว่ามีเนื้อเรื่องที่น่าสนใจที่ดึงให้ผู้ชมติดตามและอยาก รู้ว่าอะไร? กำลังจะเกิดขึ้นกับชีวิตของพวกเธอ ซึ่งบทภาพยนตร์เรื่องนี้ถือว่าเป็นบทภาพยนตร์ไทยที่ดีและหนักพอควรทั้ง เรื่องที่เล่า และประเด็นแฝงที่สอดแทรกลงไป ซึ่งน่าชื่นชมกับความกล้าในการเลือกเรื่องที่จะมาทำของ บงกช คงมาลัย ซึ่งถือว่าเธอก็ทำหน้าที่ทั้งกำกับและแสดงได้ดีทั้งสองด้าน ถ้าใครได้ดูก็จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเธอทุ่มเทให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้มาก แค่ไหน!

นอกจากนี้ยังมีทีเด็ดตรงที่การแสดงของเหล่านักแสดงนำที่ทำหน้าที่กันได้ดีกันทุกคน ที่โดดเด่นก็ได้แก่ จุฬาลักษณ์ จุฬานนท์ ที่เธอตีบทแตกกระจุยจนไม่น่าเชื่อว่านี่คือหนังเรื่องแรกของเธอ ซึ่งเธอแสดงออกในบทของแม่ที่รักลูกอย่างไม่มีข้อแม้ได้อย่างน่าเห็นใจในชะตา กรรมของเธอ ในส่วนของเก้า ที่รับบทโดย มาเรียวโน่ คอเซนติโน่ อาจเพราะความเป็นลูกครึ่งทำให้การพูดภาษาไทยยังไม่สามารถสื่ออารมณ์ได้ใน ช่วงแรก และเมื่อเรื่องราวหนักมากขึ้น เขาก็ทำหน้าที่่ได้อย่างน่าพอใจ

ก็ไม่เข้าใจว่าปัจจุบันทำไมยังนำเสนอแบบภาพจำเดิมๆ อยู่ เช่น การเป็นอาชีพที่ถูกดูถูกจากสังคม ขาดคนรักจริง ไม่มีทางเลือกให้ชีวิต การนำเสนอในมุมนี้ดูจะล้าสมัยไปแล้วเพราะความเป็นจริงมันไม่ใช่แบบนั้น ทั้งหมด หนังพยายามใส่ให้เห็นว่าการแสดงเต้นนั้นก็คือศิลปะ และวิถีของมืออาชีพที่แสดงให้เห็นความเอาจริงเอาจังและความตั้งใจของผู้แสดง ที่ต้องการทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด เพื่อความบันเทิงของผู้ชม แต่มันก็น้อยนิดจนผู้ชมอาจผ่านเลยไป

แม้หน้าหนังจะมองว่า เป็นหนังที่ตีแผ่ชีวิตของนางโชว์ ชีวิตคนกลางคืน แต่เอาเข้าใจหนังมีเนื้อหาที่ก้าวล้ำ ในการเชื่อมโยงเรื่องความหลากหลายทางเพศ ซึ่งนับว่าเป็นความกล้าอีกอย่างของผู้ สร้างที่ใส่ประเด็นนี้เข้ามา ซึ่งเชื่อว่าคนดูชาวไทยนคงคุ้นชินกับหนังที่เล่าเรื่องราวของบุคคลผู้มีความ หลากหลายทางเพศกันพอสมควรแล้ว ซึ่งเรื่องนี้หนังแสดงให้เห็นผลผลเสียของการปกปิดอำพราง แม้การอำพลางจะมีเป้าหมายเพื่อความสุข แต่แท้ที่จริงการเปิดเผย การเปิดใจ และการยอมรับคือสิ่งที่จะนำมาสู่ความสุขที่แท้จริงมากกว่า!

แต่ข้อติดอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือ จังหวะการตัดต่อที่รวบรัว รวมถึงการคลี่คลายเรื่องราวบางช่วงนั้นดูจะง่ายดายเกินไป โดยใช้วิธีการเล่าหรือตัดภาพไปเลย ทำให้รู้สึกเหมือนถูกตัดอารมณ์ที่กำลังอินไปกับหนังอย่างน่าเสียดาย

แม้ภาพรวม นางฟ้า จะมีเนื้อหาที่หนักหน่วงจริงจัง แต่ก็ยังมีสิ่งที่ช่วยจรรโลงให้รู้สึกถึงความบันเทิงของตัวหนังอยู่บ้าง นั่นก็คือ ฉากเต้นรำที่แสดงให้เห็นถึงความสวยงามและสร้างสรรค์ของท่าเต้น มีความเซ็กซี่ที่ไม่ใช่ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศ และความแข็งแกร่งงดงามของสรีระของผู้เต้น ที่เข้ามาแทรกเป็นครั้งคราวได้อย่างลงตัว

นางฟ้า ผมให้ 3 ดาว (เต็ม 5 ดาว)

โดย Charthree

http://charthree.wordpress.com