Foxcatcher : อารมณ์เดือดที่รอการปะทุ

Home / วิจารณ์หนัง / Foxcatcher : อารมณ์เดือดที่รอการปะทุ

foxcatcher-cannes-2014-4

เข้าฉายให้บ้านเราได้ชมกันเพื่อต้อนรับเทศกาลประกาศผลรางวัลกันเลย สำหรับหนังที่ไปดังกระฉ่อนตามเทศกาล โดยเฉพาะ คานส์ ที่ชนะรางวัลผกก.ยอดเยี่ยมมาได้อย่าง Foxcatcher หนังที่สร้างมาจากเรื่องจริง โดยหยิบเอา 3 นักแสดงนำมาปรับลุคให้ดูน่าเกรงขามยิ่งกว่าเรื่องไหนๆ

เรื่องราวของสองพี่น้องนักมวยปล้ำผู้ยิ่งใหญ่และเปี่ยมด้วยพรสวรรค์อย่าง เดฟ (มาร์ค รัฟฟาโล่) และ มาร์ค ชูทส์ (แชนนิ่ง ทาทัม) เจ้าของ ดีกรีเหรียญทองโอลิมปิกและแชมป์มวลปล้ำโลก 2 สมัย ที่ผ่านการดิ้นรนต่อสู้จนกลายมาเป็นสุดยอดนักมวยปล้ำที่ประสบความสำเร็จมาก ที่สุดในประวัติศาสตร์ ทั้งคู่ได้รับการสนับสนุนด้านการฝึกซ้อมจาก จอห์น ดู ปองท์ มหาเศรษฐีรายใหญ่ ภายใต้ทีมที่มีชื่อว่า Foxcatcher แต่ ก่อนที่จะได้เป็นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิคสมัยต่อไป เดฟ ชูทส์กลับถูกฆาตกรรมด้วยน้ำมือผู้สนับสนุนของเขาเอง นี่คือภาพยนตร์ซึ่งจะเปิดเผยเบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด!

หนังกำกับโดย เบนเน็ธ มิลเลอร์ ผู้กำกับที่หยิบเอาเรื่องจริงมาทำเป็นหนังแล้ว 2 เรื่องทั้ง Capote และ Moneyball โดยกลับมาคราวนี้เขาก็ยังหยิบเรื่องจริงกลับมาทำอีก ซึ่งเป็นบทหนังที่เขาดองไว้ เกลาจนได้ที่เป็นเวลากว่า 10 ปี ซึ่งในระหว่างการพัฒนานั่นก็ได้มีนักแสดงมากหน้าหลากตาเข้ามาเพื่อที่จะรับบทตัวละครนำทั้ง 3 ตัว แต่สุดท้ายหวยก็ออกที่นักแสดงอย่างที่เห็น โดยจะบอกว่า Foxcatcher เป็นหนังที่เปรียบเสมือนเวทีการแสดงย่อมๆของ 3 นักแสดงก็ไม่แปลก เพราะสิ่งที่ตัวหนังเรื่องนี้สามารถทำงาน และ ขับเคลื่อนตัวเรื่องราวไปได้เห็นจะมีแต่ส่วนด้านของ งานแสดง ที่ล้ำเกินหน้าทั้งงานด้านภาพ และ กำกับอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะในด้านของ สตีฟ คาร์เรล ที่แน่นอนว่าพลิกบทบาทจะคนตลก มาเป็นคนจิตตก เก็บกด แบบนี้ ก็ย่อมสามารถถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้อย่างที่เยี่ยม โดยนอกจากแปลกตาจากบทอื่นๆที่เขาเคยได้ ตัวละครนี้ยังสามารถสร้างความน่าขยะแขยง และ ต่ำตมได้อย่างดีเยี่ยม

เช่นเดียวกับด้านของ แชนนิ่ง เททั่ม ที่เปรียบเสมือนเป็นตัวละครที่แกว่งไป แกว่งมา และว่างเปล่า ซึ่งการแสดงที่กลวงโบ๋ในบทบาทนี้ของเขาสามารถโชว์ประสิทธิภาพให้เห็นแล้วว่าเขามีดีกว่านักแสดงตลกทั่วไปอย่างที่ใครหลายคนพูดถึง เช่นกันกับ มาร์ค รัฟฟาโล่ ที่พลิกบทบาทมาจัดดราม่าสุดขีดในเรื่องนี้นอกจากจะทำให้เราลืมพี่ยักษ์ใหญ่ใจดีใน The Avengers หนังยังพลักดันให้ตัวละครนี้โดดเด่น และต้องมีซีนประชันกับทั้ง 2 ตัวละครนำอย่างเต็มที่ ซึ่งในด้านนี้ มาร์ค รัฟฟาโล่ ก็สามารถต่อสู้กับออร่าของนักแสดงนำของเรื่องอีกทั้ง 2 คนได้อย่างสูสี ไม่ได้ถูกบดบังไปเลยสักนิด

ในขณะเดียวกันด้านของงานกำกับเรื่องนี้ที่ผกก. มิลเลอร์ เลือกที่จะกลับมาจับต้องบรรยากาศแบบนิ่งๆ เงียบๆ และ เย็นสุขุมอีกครั้งแบบใน Capote จัดได้ว่าเป็นส่วนที่ดี เพราะมันทำให้หนังทั้งเรื่องเต็มไปด้วยความไม่น่าไว้ใจ เช่นเดียวกับในแง่ของสถานการณ์ที่แต่ละตัวละครต้องเจออยู่ โดยในด้านนี้เขาสามารถเลือกที่จะถ่ายทอดในด้านของภาพ และ ดนตรีประกอบ ออกมาได้อย่างเข้ากัน ซึ่งเต็มไปด้วยซีนที่น่ากลัว และการถ่ายภาพที่ดูเหมือนสถานการณ์ทุกอย่างจะปกติ แต่ความจริงภายใต้บ้านหลังใหญ่นั่น กลับเต็มไปด้วยอะไรที่สกปรก และต่ำตมมากกว่าเงินทองที่พวกเขามีอยู่

ซึ่งโดยสรุปแล้วผมคิดว่า Foxcatcher เป็นหนังที่เหมาะมากๆกับบุคคลที่ต้องการจะดูหนังเพื่อศึกษา ไม่ว่าจะในแง่ของการกำกับ หรือ การแสดง และรวมถึงการพยายามศึกษาวิเคราะห์ตัวละครของเรื่องด้วย เพราะตลอดทั้งเรื่องหนังจะปล่อยให้การแสดงของตัวละครนำ และชักจูงสถานการณ์มากกว่าการใช้บทสนทนาเพื่ออธิบายเหตุการณ์ต่างๆ โดยถ้าหากใครชอบหนังดราม่าหนักๆ สถานการณ์นิ่งๆอย่างที่กล่าวไป นี้คือหนึ่งในหนังที่ไม่ควรพลาด และแน่นอนว่ามันจะต้องมีชื่อบนเวทีรางวัลออสการ์อย่างแน่นอน

เรื่องนี้ผมให้ 8.5/10 ครับ