ผีคนเป็น ผีอยากเป็น คน(สวย)

Home / วิจารณ์หนัง / ผีคนเป็น ผีอยากเป็น คน(สวย)

ก่อนจะลงมือเขียนเรื่องนี้ ทราบมาว่าหนังเรื่อง ผีคนเป็น ทำรายได้ในช่วงออกสตาร์ตได้ดีทีเดียว แต่แล้วในสัปดาห์ต่อมารายได้กลับลดลงอย่างรวดเร็ว ผมได้ฟังแล้วก็ไม่รู้สึกแปลกใจ เพราะหลังจากที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เห็นอยู่ว่า ผลลัพธ์มันน่าจะออกมาเป็นเช่นนั้น

ผีคนเป็น คือตัวอย่างของหนังประเภทที่ว่า นำเสนอการโปรโมตได้ดี ขณะที่ตัวหนังจริงยังมีบางส่วนที่เป็นปัญหา ที่อาจจะทำให้รายได้ของหนังไม่เปรี้ยงปร้างเท่าที่ควร กระทั่งบางรายอาจถึงขั้นผิดหวัง

การโปรโมตที่โดดเด่นของหนังอยู่ที่ ทีมงาน จับได้ถูกจุด ในการนำเสนอในประเด็นที่ว่า หนังผีที่ถ่ายทำจากสถานที่จริง ซึ่งผมถือว่า อยู่เลย! สำหรับการเรียกความสนใจจากผู้ชมได้แน่นอน

รวมทั้งภาพโปรโมตจากหนังที่ชวนให้คิดว่า นี่คือ หนังผีเลสเบี้ยน ที่ 3 นักแสดงหญิง เมย์-พิชญ์นาฏ สาขากร, เพ็ญพักตร์ ศิริกุล และ อาภาศิริ นิติพน อาจมีการโรมรันพันตูกันในหนัง ถือเป็นการ หักเหลี่ยมชาวเกย์ เพราะที่ผ่านมามีแต่ หนังเกย์ ออกมา แต่ไม่ค่อยมีใครทำหนัง ทอม-ดี้ หรือ เลสเบี้ยน จนคนกลุ่มนี้อาจนึกน้อยใจ

เรื่องสุดท้ายที่ผมนึกได้ก็คือเรื่อง อาถรรพณ์แก้บนผี หนังผีที่เกี่ยวข้องกับประเด็นเลสเบี้ยน ที่กลายเป็น หนังแป้ก ไปก่อนแล้ว

แต่จริงๆ แล้ว หนังไม่ได้พุ่งตรงไปที่เรื่องนี้อย่างจริงจัง ผม เห็นและเข้าใจ ว่าผู้กำกับฯ ตั้งใจจะทำหนังผีให้แปลกและแตกต่าง ดังที่ผู้กำกับฯ หนังผี หลายคนในช่วงหลังนี้มักจะชอบพูดว่า หนังผีของผม รับรองว่าไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน จะแตกต่างจากหนังผีที่ผ่านๆ มา

แต่เอาเข้าจริง ก็ยังไม่เห็นเรื่องไหนที่จะ แปลกและแตกต่าง ในแบบเป็น ออริจินอล จริงๆ สักเรื่อง

ส่วนใหญ่ หนังผีไทยยุค Post The Ring หรือ Post Ju-on มักจะเป็นหนังผีไทยที่มีกลิ่นอายของหนังผีญี่ปุ่น หนังผีเกาหลี กันแทบทั้งนั้น ซึ่ง ผีคนเป็น ก็ยังไม่อาจ ขจัดกลิ่นเกาหลี-ญี่ปุ่น ได้หมดจดนัก

แต่ก็ เห็นและชื่นชม ถึงความพยายาม ที่จะทำให้แปลกและแตกต่าง ของผู้กำกับฯ เพียงแต่ผลลัพธ์ที่ออกมาอาจไม่เข้าเป้าอย่างที่ปรารถนา

++ หนังผีแนวทดลอง

หนังเรื่องนี้แบ่งได้เป็น 2 องก์ องก์แรกผมขอตั้งชื่อว่า ผีอำ ซึ่งก็คือ ส่วนที่ผู้กำกับฯ เล่นสนุกกับคนดูด้วยการหลอกล่อให้หลงทาง ในส่วนนี้จะว่าด้วยเรื่องราวของ ติ่ง (เมย์ พิชญ์นาฏ) หญิงสาวที่ฝันอยากจะเป็นนักแสดง แต่จับพลัดจับผลูได้เริ่มต้นจากการเป็น นักแสดงในการทำแผนประกอบคำสารภาพให้ตำรวจ

และในการรับแสดงเป็น คุณมีน (อาภาศิริ นิติพน) อดีตนางสาวไทยที่ถูกฆาตกรรมอำมหิต ที่มีผู้ต้องสงสัยคือ คุณไฝ (เพ็ญพักตร์ ศิริกุล) นั่นทำให้เธอต้องเผชิญกับอันตรายทั้งจากผี และจากคน

และ องก์สอง ผมขอตั้งชื่อว่า ผีหลอก ที่เป็น เนื้อจริง ของหนัง ที่เกี่ยวข้องกับ กระบังหน้า ของ นางรำ ที่มีที่มาอันเป็นปริศนาที่กลายเป็นความน่ากลัวที่แท้จริงที่ติ่งต้องเผชิญ

โดยส่วนตัว ผมชอบไอเดียของหนังเรื่องนี้ ที่ว่าด้วย การสวมบทบาท และ การศัลยกรรม ซึ่งประการหลังถือเป็นสิ่งที่เป็นหนึ่งในเทรนด์ฮิตของสังคมยุคนี้ โดยเฉพาะในหมู่ผู้หญิง การหยิบเอาประเด็นนี้มานำเสนอในรูปแบบหนังผี ผมถือว่า เข้าท่า แต่น่าเสียดายที่เมื่อทุกอย่างนำมาผสมรวมกันเข้าแล้วกลับปรุงได้ไม่ลงตัวนัก

ในองก์แรก ทำให้ผมรู้สึกสะดุดกับ อาชีพนักแสดงประกอบแผนสารภาพ เพราะเท่าที่เคยเห็นผ่านตาตามข่าวทีวี อาชีพนี้ก็แค่ไปนั่ง ยืน นอน อยู่ตามสภาพเหตุการณ์จริงร่วมกับผู้ร้ายตัวจริงเท่านั้น ผมไม่เคยเห็นใครต้องออกแอ็กติงมากมายเหมือน น้องติ่งอย่างในเรื่องนี้เลย เธอออกแอ็กติงอย่างกะจะเอาตุ๊กตาทองให้ได้ และเท่าที่เห็นก็ไม่จำเป็นต้องแคร์เรื่องหน้าตาเสียด้วยซ้ำ นั่นทำให้ไม่รู้สึก อิน ไปกับเรื่องราว ทั้งหนังยังพยายามใส่มุกตลกเข้ามาอีก ทำให้พลังในส่วนนี้ยิ่งลดลงไปอีก

ที่ร้ายกว่านั้นคือ เมื่อผลลัพธ์ออกมา กลายเป็น คนดูถูกต้ม ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่า เสียเวลาในการดูในช่วงองก์แรกที่ผ่านมา ซึ่งกินเวลาไปหลายนาที ในรอบที่ผมดูในช่วงประมาณนี้มีคนลุกเดินออกจากโรงไปประมาณ 4 คน และไม่กลับมาอีกเลย

ครั้นเมื่อได้เวลา เอาจริง กับเรื่องราวใน องก์สอง ซึ่งเป็นส่วนที่ผมชอบ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับ การทำศัลยกรรม การสวมบทบาท ถึงตอนนี้มันอาจ สายเกินไปเสียแล้ว

ไม่ทราบว่าผมคิดถูกหรือเปล่า ผู้กำกับฯ อาจจะตั้งใจใส่ความซับซ้อนลงในหนัง อาจเพื่อให้ถูกใจนักวิจารณ์ด้วย แต่โดยส่วนตัวผมเห็นว่า สำหรับ หนังผีไทยๆ ที่ต้องการแค่ ความน่ากลัวเป็นหลัก การที่ทำหนังผีออกมาแล้วทำให้คนดูต้องพยายามคิดตามไปด้วย มันทำให้คนดู ปวดหมอง เพราะต้องคอยคิดตาม แทนที่จะดูอย่างรู้สึกปลดปล่อย คอยตอนที่ผีออกมาหลอกให้ ต่อมอะดรีนาลีนตกใจเล่น

กลับมาต้องคอยไล่เรียงว่า เออ…ตกลงเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่วะ? นี่เองที่น่าจะเป็น ปมสำคัญ ที่จะทำให้ ผู้ชมไม่ปลื้ม! ทีนี้ก็ จบกัน!

แทนที่หนังจะจบลงด้วยความรู้สึกว่า หนังเรื่องนี้สนุก น่ากลัวจัง! ที่จะทำให้ผู้ชมบอกต่อกันไป กลับกลายเป็นจบลงด้วยความรู้สึกที่ว่า หนังผีเรื่องนี้ตกลงเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่วะ? คิดดูละกันว่า คนดูจะ บอกต่อ กันว่าอย่างไร

นี่จึงเป็นเหมือน หนังผีทดลอง ของ อ๊อฟ-มณฑล ที่ผมเคยชื่นชมเขาในฐานะผู้กำกับฯ ที่พยายามจะเปิดตลาด หนังสัตว์ประหลาดไทย จาก ปักษาวายุ ที่ถึงแม้ว่าตัวหนังจะออกมายังไม่ได้ดั่งใจ แต่ผมก็ชื่นชมที่มีคนที่ กล้าทำ และผมก็รู้สึกดีใจกับเขาด้วยที่เห็นน้องๆ หลานๆ แถวบ้านร้องบอกว่าอยากดูหนัง ปักษาวายุ นั่นหมายความว่า อย่างน้อยเขาก็ทำได้สำเร็จไปส่วนหนึ่ง

แต่กับ หนังผี เรื่องนี้ นอกจากประเด็น การศัลยกรรม และการสวมบทบาท ที่หนังนำเสนอแล้ว ส่วนอื่นๆ ไม่มีอะไรที่น่าประทับใจเลย

การที่ได้เห็น เพ็ญพักตร์ กับ อาภาศิริ ในข่าวและภาพโปรโมตดูน่าสนใจชวนให้คาดหวังถึงเนื้อหาเข้มๆ แอ็กติงเลิศๆ ผมคิดว่าคราวนี้ผมคงจะได้เห็น เพ็ญพักตร์หนึ่งในนักแสดงหญิงที่ผมชื่นชม ได้เล่นอะไรเต็มๆ เสียที แต่เอาเข้าจริงเธอก็เป็นเหมือน เพ็ญพักตร์ ในหนังอาร์เอส เช่นที่ผ่านๆ มา ที่เธอมักจะได้คาแรกเตอร์ที่น่าสนใจ แต่น้ำหนักของบทไม่มากพอที่จะทำให้รู้สึกประทับใจได้อย่างเต็มๆ

ที่สุดแล้ว ผีคนเป็น จึงเป็นหนังที่ถูกทำให้คิดว่าเป็น หนังผีเลสเบี้ยน แต่ความจริงกลับกลายเป็น ผีกระบังหน้า ไปซะงั้น!

ขณะที่ คน จะสวมบท ผี – ผี ก็จ้องจะสวมบท คน เช่นกัน

แต่เอาล่ะ ถึงยังไงก็ยังดีที่ผู้กำกับฯ กล้าลอง!

ที่มา สยามรัฐ