เก๋า…เก๋า

Home / วิจารณ์หนัง / เก๋า…เก๋า

วันนี้ขอหยิบภาพยนตร์ที่โดนใจเด็กแนวอย่าง เก๋า…เก๋า มาพูดถึงเสียหน่อย เพราะถ้าขืนปล่อยผ่าน ไป เดี๋ยวคนดูจะหาว่า มิสวีวี่ ไม่อินเทรนด์เอาได้

หนังเรื่องนี้เล่าถึง กลุ่มวงดนตรี พอสซิเบิ้ล ซึ่งเป็นวงดนตรีสตริงคอมโบที่ได้รับความนิยมอย่างมากในปี 2512 มี ต๋อย (โจอี้ บอย) เป็นนักร้องนำ ซึ่งเขาเป็นคนมีความสามารถในการดัดแปลงเอาเพลงฝรั่งมาใส่เนื้อภาษาไทย และด้วยความที่วงนี้ดังมาก ๆ นี่เอง เลยทำให้พวก เขาหลงตัวเอง ไม่รับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็น มั่วคิว, เมาหัวราน้ำ และเจ้าชู้ แต่แล้วจู่ ๆ วันนึงเขาก็ได้ของขวัญเป็นไมโครโฟนประหลาดอันหนึ่ง ซึ่งไมโครโฟนดังกล่าวได้นำพาพวกเขาทะลุมิติมาอยู่ในปี 2549 ที่นั่นทำให้พวกเขาพบสัจธรรมและสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตมากมาย ขณะเดียวกันพวกเขาก็ต้องหาทางที่จะกลับไปสู่ยุคของตัวเองให้ได้ ซึ่งทางนั้นก็คือ พวกเขาต้องระดมคนที่ชอบฟังเพลงสตริงคอมโบมา ชมคอนเสิร์ตของเขาเพื่อให้ไมโครโฟนเจ้าปัญหาทำงานอีกครั้ง ก็ต้องไปลุ้นเอาเองว่า พวกเขาจะกลับไปสู่ยุคของพวกเขาได้หรือไม่

เนื้อหาของหนังน่าจะถูกใจแฟนเพลงยุคสตริง คอมโบและพวกเด็กแนว เพราะนอกจากจะมีเครื่องแต่งกายแบบย้อนยุคแล้ว โจอี้ บอย ยังลงมือนำเพลงดัง ๆ ในยุค นั้นมาดัดแปลงอีกต่างหาก แถมยังมีมุกตลก ๆ มาให้ได้ฮากันเรื่อย ๆ อีกด้วย ที่สำคัญคือ หนังยังให้แง่คิดกับคนดูอีกต่างหาก เช่น คนเราไม่ว่าจะโด่งดังสักแค่ไหน ก็ไม่ควรลืมตัว ชีวิตคนเรามีสูงมีต่ำ ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้าได้ ควรอยู่อย่างเจียมตัว เพราะถ้าวันนึงชีวิตคุณตกอับขึ้นมา คุณก็จะสามารถรับมือกับสถานภาพที่เปลี่ยนไปได้.

มิสวีวี่

ที่มาจากหนังสือพิมพ์