THE SQUID AND THE WHALE

Home / วิจารณ์หนัง / THE SQUID AND THE WHALE

คอลัมน์ เล่าเรื่องหนัง
โดย ติสตู

 

หลังดู The Squid and the Whale จบ… น่าสนใจว่าบทหนังมีมุมมองที่ชำแหละปัญหาครอบครัวได้เสียดสี และแดกดัน

ตามชื่อเรื่องทั้งปลาหมึก และวาฬ ต่างก็เป็นสัตว์น้ำสำคัญในท้องทะเล เปรียบก็คือพ่อ และแม่ที่เป็นหน่วยสำคัญของครอบครัว แต่เมื่อพ่อบ้าน แม่บ้านไม่ลงรอยกัน ผลที่ตามมาจึงกระทบกับลูก

The Squid and the Whale มีโครงเรื่องประชดประชันสถาบันครอบครัว การให้ตัวละครพ่อ กับแม่มีอาการหมั่นไส้กันเอง เย้อหยันเสียดสี ทำให้หนังมีทั้งอารมณ์ขันเจ็บๆ คันๆ และเครียดอึดอัดกับสงครามประสาทของทั้งพ่อและแม่

“เบอร์นาร์ด” (เจฟฟ์ แดเนียล) หัวหน้าครอบครัวที่เผชิญกับความรู้สึกหมดคุณค่าในตัวเองจากความมั่นใจที่คิดว่าตัวเองเป็นนักเขียนที่โด่งดังทั้งเขียนและเสพแต่งานวรรณกรรมชั้นดี แต่ปัจจุบันงานเขียนถูกปฏิเสธจากสำนักพิมพ์ครั้งแล้วครั้งเล่า สิ่งที่ยึดโยงคุณค่าของ “เบอร์นาร์ด” ได้คือการสอนหนังสือ และพร่ำพูดความช่ำชองในงานวรรณกรรมให้ “วอลท์” ลูกชายคนโตได้ซึมซับแนวคิดต่างๆ แบบที่พ่อชอบ และชื่นชมพ่ออย่างฮีโร่ กระทั่ง “วอลท์ ” ไม่เป็นตัวของตัวเอง มีแต่แนวคิดผิดเพี้ยน หนึ่งในฉากเจ็บคือ “วอลท์” ไปลอกเพลงวง “พิงค์ ฟรอยด์” มาเล่นกีตาร์ประกวดงานโรงเรียนโดยมั่นใจแบบมั่วๆว่านี่เป็นผลงานดัดแปลงของตัวเอง เป็นเหตุให้ต้องไปพบจิตแพทย์เพื่อปรับแนวคิดผิดๆ ซะใหม่

ขณะที่ “โจแอน” (ลอร่า ลินนีย์) แม่ที่เป็นนักเขียนชื่อดังเหมือนเข้าใจสภาพครอบครัวดี และห่วงอาการของลูกๆ ที่ถูกพ่อกดดันโดยไม่รู้ตัว ไม่ว่าจะเป็นการเรียนเล่นเทนนิสของ “แฟรงก์” ลูกชายคนเล็กที่ถูกพ่อปลุกสอนแบบยัดเยียด แต่หนังก็ตบหน้าว่าแม่ก็ไม่ต่างจากพ่อ เพราะไม่ได้มาช่วยพยุงให้สถานการณ์ครอบครัวดีขึ้น หนำซ้ำแม่ยังได้ครูสอนเทนนิสลูกชายมาเป็นกิ๊ก ซึ่งพฤติกรรมส่วนตัวของแม่เกี่ยวกับเรื่องผู้ชายส่งผลโดยตรงต่อลูกชายคนเล็กที่มีพฤติกรรมแก่แดดแก่ลมจนเกินควร

เมื่อครอบครัวชนชั้นกลางที่พ่อแม่ไปไม่รอดด้วยทิฐิ และปล่อยให้ด้านมืดของตัวเองครอบคลุม ไม่ว่าจะเรื่องที่ฝ่ายหนึ่งอิจฉาอีกฝ่ายที่เป็นนักเขียนได้ดิบได้ดีกว่า จนต้องมาระบายลงกับลูก สร้างอิทธิพลความเป็นผู้นำของครอบครัวจนล้น เข้ามาครอบงำความคิดลูกๆ ประหนึ่งต้องการให้ลูกเห็นคุณค่า และหวังเอาชนะอีกฝ่ายอยู่ลึกๆ แต่ยิ่งกลับส่งผลเลวร้ายต่อพฤติกรรมของลูกชายทั้งสองคนที่ต่างก็มีปัญหาด้านจิตใจ

แม้จนถึงฉากสรุปที่พ่อเริ่มจะรู้นัยๆ ว่าตัวเองได้สร้างแรงกดดันกับลูกชาย 2 คนแล้วก็ตาม…

แต่ทั้งพ่อและแม่ก็ยังไม่หันหน้าปรึกษาแก้ปัญหาด้วยกัน ต่างยังมองเห็นด้านมืดของอีกฝ่าย เพียงแต่อย่างน้อยการปรับท่าทีของพ่อในช่วงท้ายก็คลายแรงกดดันต่อลูกได้บ้าง…

และที่ยังเสียดสีจนถึงที่สุดคือ หนังให้บทสรุปปลายเปิดไว้กับพฤติกรรมของลูกชายทั้ง 2 คน ว่าจะยังเป็นเด็กมีปัญหาต่อไปได้อีกหรือไม่…The Squid and the Whale จึงจัดเป็นงานที่สะท้อนปัญหาครอบครัวของชนชั้นกลางได้แสบสันต์ทีเดียว

ที่มาจากหนังสือพิมพ์