คนละภาษา แต่ปวดร้าวเท่ากัน : Babel

Home / วิจารณ์หนัง / คนละภาษา แต่ปวดร้าวเท่ากัน : Babel

babel movie

เรื่อง อัคร เกียรติอาจิณ / ไม่มีเครดิต

ณ คนละซีกโลก ทว่าคนเหล่านั้นก็สัมผัสได้ถึงความสูญเสีย แม้จะพูดจาคนละภาษา ทว่าหัวใจของพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด

นี่คือสิ่งที่หนังเรื่องนี้พยายามจะบอกคนดูให้รับรู้ว่าประชากรบนโลกใบนี้แทบรู้สึกไม่ต่างกันเลย หากว่าเจอกับเหตุการณ์อันสุดเศร้า

อาเลคันโดร กอนซาเลซ อีนาร์ริตู ผู้กำกับชาวเม็กซิกัน (เจ้าของหนังแรงอย่าง Amores Perros ปี 2000 กับ 21 Grams ปี 2003) ยังคงเดินตามวิถีถนัดของตัวเองอีกครั้ง กับโครงเรื่องแบบซับซ้อนและยอกย้อน

สำหรับ Babel ต้องบอกว่าเขาวางโครงหนังเรื่องนี้ได้น่าสนใจมาก (และยังดูง่ายกว่า ไม่เวียนหัวเท่า Amores Perros) โดยเขานำตัวแทนจาก 3 ทวีป 4 ประเทศ และ 6 ครอบครัว ซึ่งไม่เคยรู้จักกันเลย แถมยังพูดจาคนละภาษาให้มาอยู่ในหนังเรื่องเดียวกันได้ น่าสนใจไหมล่ะ

ความน่าสนใจของหนังเรื่องนี้ ไม่ใช่มีแค่โครงเรื่องเท่านั้น แต่สิ่งที่ อาเลคันโดร กอนซาเลซ อีนาร์ริตู ทำได้อย่างยอดเยี่ยมนั่นก็คือนำปืนมาเป็นจุดศูนย์กลางเพื่อเชื่อมโยงประชากรต่างถิ่นต่างภาษาเข้าหากัน

ปืนกระบอกที่ อาเลคันโดร กอนซาเลซ อีนาร์ริตู นำมาใช้เชื่อมโยงผู้คนนั้น มันไม่ใช่ปืนไรเฟิลสำหรับล่าสัตว์ธรรมดาๆ ทว่าความร้ายกาจของมันกลับมากมายมหาศาลถึงขั้นสามารถพลิกชะตาชีวิตหนึ่งครอบครัวให้ตกอยู่ในห้วงเหวแห่งความทุกข์ได้อย่างไม่คาดฝัน

บนดินแดนอันแล้งร้อนทวีปแอฟริกา ครอบครัวคนเลี้ยงแพะบนภูเขา เพิ่งซื้อปืนไรเฟิลกระบอกใหม่มา ถือเป็นผู้จุดชนวนให้ก่อเกิดเหตุการณ์อันเลวร้ายขึ้นและได้ส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่ไปสู่คนอื่นๆ ในที่ต่างๆ

ขณะที่ 2 สามีภรรยาชาวอเมริกัน ริชาร์ด (แบรด พิตต์) กับ ซูซาน (เคต บลันเช็ตต์) คือเหยื่อรายแรกที่เจอกับความโหดร้ายจากปลายปืนกระบอกนี้

ซูซาน ถูกยิงเข้าที่ไหปลาร้า อาการปางตาย นั่นมันก็ไม่เท่ากับอดีตอันรวดร้าวที่ ริชาร์ด กระทำต่อเธอ แต่ทุกอย่างก็คลี่คลายไปได้ด้วยดี จากความไม่เข้าใจและแปลกแยก ก็กลับกลายเป็นความเข้าใจและผูกพัน เพียงเพราะการช่วยเหลือจากทางรัฐที่ล่าช้าเหลือเกิน ผู้หญิงที่เป็นฝ่ายถูก (ผู้ชาย…คนแรกคือสามี คนที่ 2 เป็นเด็กชายที่ลั่นไกยิงเธอ) กระทำมาโดยตลอดอย่าง ซูซาน ขณะนอนหายใจรวยรินอยู่นั้น จู่ๆ ปอดของเธอก็กลับมีออกซิเจนเพิ่มขึ้นมา ซึ่งคนที่เพิ่มให้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก ริชาร์ด สามีเธอนั่นเอง

การเดินทางของปืนกระบอกนั้นยังไม่สิ้นสุด มันย้อนกลับไปสู่ต้นตอเจ้าของเดิม เป็นชาวญี่ปุ่นผู้เคยมาล่าสัตว์ที่แอฟริกาและได้มอบปืนเป็นของขวัญแก่พรานป่า ซึ่งปืนนั้นก็ถูกขายต่อให้ครอบครัวคนเลี้ยงแพะ โดยมีเด็กชายเป็นผู้ครอบครอง แต่ด้วยความที่คึกคะนอง ปืนจึงเกิดลั่นเปรี้ยงไปโดนนักท่องเที่ยวอเมริกันหญิงคนหนึ่งเข้าอย่างจังจนเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด

ทั้งหมดนี้เป็นตัวละครหลักๆ ที่ผู้กำกับชาวเม็กซิโกสร้างขึ้น ส่วนตัวละครอื่นๆ แม้ว่าจะไม่เกี่ยวโยงกับปืนกระบอกนั้นโดยตรง แต่สิ่งที่หนังนำเสนอชีวิตพวกเธอก็โหดร้ายไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าคนที่โดนยิงนักหรอก

คนแรกเป็นพี่เลี้ยงเด็ก เอมิเลีย (เอเดรียนา บาร์ราซา) ของ 2 สามีภรรยาชาวอเมริกัน ที่ก็ต้องมาเจอกับเหตุการณ์เลวร้ายในชีวิตเพียงเพราะความโง่เขลาของตัวเอง ภายหลังพาลูกชายลูกสาวของเจ้านายข้ามพรมแดนไปยังเม็กซิโกเพื่อร่วมงานแต่งลูกชาย แต่ตอนขากลับทุกอย่างก็กลับตาลปัตร เมื่อหลานชายขี้เมาขี้วีน (กาเอล การ์เซีย เบอร์นัล) แหกด่านตรวจ เธอถูกทิ้งลงกลางทาง เพราะเจ้าหลานชายตัวดีจะหนีเอาตัวรอดคนเดียว เหลือเพียง 3 ชีวิตกลางทะเลทราย ความฝันจะรอดชีวิตนั้นยากยิ่งกว่าสิ่งใด เธอจึงหาหนทางทุกวิธีด้วยการออกเดินกลางทุ่งทรายร้อนๆ โชคดีที่ว่ามีรถลาดตระเวนผ่านมารับเธอและเด็กกลับ พร้อมตั้งข้อหาหลบหนีเข้าเมืองผิดกฎหมาย ซ้ำร้ายยังโดนไปอีกกระทงคือลักพาตัวเด็ก

อีกหนึ่งตัวละครที่น่าสนใจก็คือ ชิเอโกะ (รินโกะ คิกุชิ) ผู้เป็นลูกสาวเจ้าของปืนอันตราย (โคจิ ยากุโช) ความพิการทางหูว่าน่าสงสารแล้ว แต่การถูกมองด้วยสายตาเหยียดหยาม หรือเสียงหัวเราะแบบแกนๆ จากคนรอบข้าง กลับเป็นความรู้สึกที่ ชิเอโกะ ยอมรับไม่ได้ และนั่นจึงทำให้เธอพยายามจะเอาชนะคนเหล่านั้นด้วยการใช้เรือนร่างเข้าแลก ทว่าเธอก็ทำไม่สำเร็จสักครั้ง เมื่อความสงสารนั้นมันมากล้นกว่าคำว่าความใคร่

หากใครเป็นแฟนของอาเลคันโดร กอนซาเลซ อีนาร์ริตู ก็จะรู้ว่าผลงานแต่ละเรื่องนั้น เขาต้องการนำเสนอชีวิตคนในด้านที่ซับซ้อน ไม่ใช่แค่พฤติกรรมที่แสดงออกมา แต่ยังล้วงลึกถึงจิตใจที่ซ่อนอยู่ข้างในด้วย ฉะนั้นคนดูจึงต้องปะติดปะต่อตัวละครที่เขาสร้างขึ้นมาให้ได้แล้วจะพบความเพลิดเพลิน (กรรมการเทศกาลหนังเมืองคานส์น่ะดูแแล้วเพลิดเพลิน แต่ไม่รู้ว่ากรรมการออสการ์จะเพลิดเพลินด้วยหรือเปล่า เพราะหากเป็นเช่นนั้นจริง 7 รางวัลที่เข้าชิงก็น่าจะกวาดไปไม่น้อยทีเดียว)

อย่างหนังเรื่องนี้เมื่อต่อจิ๊กซอว์เสร็จ คุณก็จะรู้ว่าความปวดร้าวนั้นไม่ว่าใคร หรืออยู่ซีกโลกไหน ล้วนเป็นสิ่งที่หลบเลี่ยงไม่ได้เลย เพียงอาจจะมากน้อยต่างกันไปก็เท่านั้น เช่นที่ตัวละครทั้งหมดใน Babel พานพบมากับตัวเองนั่นละ


Babel
ปี 2006
ประเทศ ฝรั่งเศส / สหรัฐอเมริกา / เม็กซิโก
ประเภท ชีวิต / อาชญากรรม
ภาษา อังกฤษ / ญี่ปุ่น / ฝรั่งเศส / สเปน / เบอร์เบอร์ (ใช้เฉพาะในโมร็อกโก) / อารบิก / ภาษามือ
ความยาว 142 นาที
เรต R
กำกับ อาเลคันโดร กอนซาเลซ อีนาร์ริตู
แสดงนำ แบรด พิตต์ / เคต บลันเช็ตต์ / เอเดรียนา บาร์ราซา / รินโกะ คิกุชิ / กาเอล การ์เซีย เบอร์นัล / โคจิ ยากุโช

ที่มาจากหนังสือพิมพ์