นานะ 2…เรื่องเล่าของมิตรภาพ

Home / วิจารณ์หนัง / นานะ 2…เรื่องเล่าของมิตรภาพ

แป้งร่ำ

ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมามากมาย ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่บางครั้งจะเกิดความรู้สึกเงียบเหงาอ้างว้างขึ้นในใจ โดยเฉพาะเมื่อลองเหลียวมองรอบกายแล้ว ก็ไม่เห็นใครสักคนอยู่เคียงข้าง

เมื่อความเหงาเดินทางถึงที่สุด หลายคนอาจจะเกิดคำถามเล็กๆ ขึ้นในใจว่า จะมีสักวันบ้างไหมที่เราจะได้พบกับใครคนนั้น บนมิตรภาพที่งดงามของคำว่า เพื่อนแท้

เหมือนอย่างนานะพั้งก์และนานะหวาน (ฮาจิ)

นานะ 2 เป็นภาคต่อของหนังแสนอบอุ่นที่เล่าเรื่องราวมิตรภาพของสองสาวที่ชื่อนานะเหมือนกัน แต่บุคลิกแตกต่างกันแบบสุดสุด นานะแรกคือสาวพั้งก์สุดห้าวที่ไม่เคยไว้ใจตัวมนุษย์ และฝันอยากออกอัลบั้มกับวง Black Stone ซึ่งเป็นวงของตัวเอง อีกนานะเป็นสาวหวานช่างฝัน (ฮาจิ) ที่มาจากครอบครัวอบอุ่น

ในภาคนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนกำลังจะถูกทดสอบ ทั้งนานะ (มิกะ นากาชิม่า) และฮาจิ (ยูอิ อิจิกาว่า) ต่างก็ดำเนินชีวิตตามความฝันของแต่ละคน แต่ก็อย่างว่าละนะ ชีวิตก็คือชีวิต ไม่มีอะไรราบเรียบหรือเป็นอย่างที่คิดเสมอไป เหตุการณ์ไม่คาดฝันบางอย่าง ทำให้ความสัมพันธ์เริ่มมีรอยร้าว

และเดินทางมาถึงวันที่ความฝัน…จะต้องเดิมพันด้วยมิตรภาพของทั้งสอง

ดูตามฟอร์มแล้ว คาดว่าภาคนี้น่าจะแรงไม่แพ้ภาคแรก เพราะนอกจากจะได้ภาษีตรงที่สร้างมาจากการ์ตูนสุดฮิตที่ครองใจสาวๆ เป็นอันดับ 1 ในญี่ปุ่นแล้ว ในแง่ของความเป็นหนังก็สร้างได้อย่างน่าสนใจและฝากความซาบซึ้งไว้ในใจไม่น้อยเลย

เพราะทั้งเรื่องราว การตัดต่อ วิธีการเล่า และการแสดง สามารถผสานกันได้อย่างลงตัวทีเดียว (ถึงแม้ว่าเพลงจะยาวระดับมิวสิควิดีโอไปหน่อยก็เถอะ)

จุดเด่นอย่างหนึ่งของนานะ 2 คือ การเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ด้วยการตัดสลับภาพไปมาระหว่างอดีตกับปัจจุบัน ที่สะท้อนให้เห็นถึงความว่างเปล่าและความฝันที่ต่างก็พยายามจะไขว่คว้า โดยทั้งคู่จะผลัดกันมาเล่าถึงความเป็นไปที่เกิดขึ้นในชีวิตของแต่ละคน ตามมุมมอง ทัศนคติ และความรู้สึกของตัวเอง

จะว่าไปแล้ววิธีการเล่าแบบนี้ ถ้าทำไม่เนียนก็สับสนน่าดู แต่ผู้กำกับฯอย่าง เคนทาโร่ โอตานิ ทำได้และทำได้ดีซะด้วย เพราะการร้อยเรียงเรื่องราวแบบนี้นั่นละ ที่ทำให้คนดูรับรู้ความรู้สึกของแต่ละตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง

นอกจากนี้ ฝีมือการแสดงของแต่ละคนก็ไม่ใช่เล่นๆ เลย โดยเฉพาะมิกะและยูอิ ซึ่งสามารถถ่ายทอดความรู้สึกของตัวละครในการ์ตูน ผ่านทางแววตาและท่าทางมาได้แบบเป๊ะๆ ถูกใจสาวกการ์ตูนเล่มนี้อย่างเราซะจริงๆ

องค์ประกอบทั้งหมดทำให้มิตรภาพระหว่างเพื่อนที่ (กว่าจะ) งดงามและอบอุ่น ปรากฏอยู่ในหนังได้อย่างสมบูรณ์ และบางส่วนของเรื่องราวก็ยังทำให้เราตกอยู่ในภวังค์ของคำถามที่ว่า

“ทำไมการเดินทางถึงฝั่งฝัน กับการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ถึงได้แตกต่างกันนัก”

ที่มาจากหนังสือพิมพ์