I am a Cyborg, but That”s OK รัก(ของคน)ไม่ธรรมดา

Home / วิจารณ์หนัง / I am a Cyborg, but That”s OK รัก(ของคน)ไม่ธรรมดา

ศศิ วัน

ว่ากันว่ามนุษย์ทุกคนในโลกบิดๆ เบี้ยวๆ ใบนี้ ต่างก็มีความป่วยไข้ทางใจด้วยกันทั้งสิ้น จะต่างกันบ้างก็ตรงที่ปริมาณมากน้อยเท่านั้น โดยใครที่ป่วยน้อยหน่อย และพอจะสื่อสารกับคนรอบข้างได้รู้เรื่อง ก็จะถูกนิยามว่าเป็นคนปกติ ส่วนใครที่ผิดไปจากนี้ก็จะถูกจำกัดความว่าเป็นคนบ้า

คนบ้าหลายคนถูกส่งไปอยู่รวมกันในโรงพยาบาลบ้า นัยว่าเป็นผลดีต่อทั้งตัวคนบ้าเอง เพราะจะได้รับการดูแลอย่างถูกวิธี อีกทั้งคนดีๆ อื่นๆ จะได้ปลอดภัยจากอาการคลุ้มคลั่งที่อาจเกิดขึ้นในบางเวลาของคนบ้าได้

และที่เห็นกันในหนังหรือละคร ถ้าไม่น่าสงสาร คนบ้าก็น่ารัก เพราะพวกเขามักจะมีพฤติกรรมหลุดโลกมาให้ผู้ชมอย่างเราๆ ได้อมยิ้มอยู่บ่อยๆ

ในภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง “I am a Cyborg, but That”s OK” ก็เหมือนกัน ที่ตัวละครเกือบทั้งหมดในเรื่องเป็นคนบ้า และใช้ชีวิตอยู่ในโรงพยาบาลบ้า ซึ่งกิริยาแปลกๆ แต่สะท้อนจินตนาการอันหลุดโลกของพวกเขาก็ทำให้เราหัวเราะ และนึกเอ็นดูได้บ่อยครั้ง

นอกจากชีวิตในโรงพยาบาล หนังยังเล่าเรื่องรักของชายหนุ่มที่คิดว่าตัวเองเป็นกระต่าย และหญิงสาวที่เข้าใจว่าตัวเป็นหุ่นยนต์ ที่บังเอิญมาพบและรู้จักกันในโรงพยาบาลแห่งนี้อีกด้วย

“I am a Cyborg” คงกลายเป็นหนังโรแมนติคคอมเมอดี้อย่างสมบูรณ์ ถ้าไม่ติดตรงที่ว่า หนังมีผู้กำกับฯชื่อ ปัก ชาน วุก ที่สร้างชื่อมาจากหนังไตรภาคแห่งการล้างแค้นอย่าง “Sympathy For Mr.Vengeance”,”Old Boy” และ “Sympathy For Lady Vengeance” ที่ทั้งโหด ทั้งชวนแหวะ ทว่าดูสนุกและให้อาหารสมองอย่างเหลือหลาย จนทำให้เขากลายเป็นคนทำหนังที่น่าจับตาคนหนึ่งในเอเชีย

ด้วยชื่อชั้นของผู้กำกับฯดังว่า หนังเรื่องนี้จึงกลายเป็นหนังรักที่ไม่ธรรมดา แต่แฝงคำถามระดับอภิปรัชญาอย่าง “อะไรคือความหมายของการมีชีวิตอยู่?” อีกทั้งยังเสียดสีสังคมผ่านตัวละครที่เป็นคนบ้าหลายๆ คนอีกด้วย

ซึ่งคนที่เรียกยิ้มมุมปากจากเราได้มากเป็นพิเศษก็ได้แก่ หญิงสาวที่คอยเติมหน้าด้วยเครื่องสำอางอยู่ตลอดเวลา แถมยังรังเกียจความมันบนใบหน้าเป็นที่สุด เพราะเธอน่าจะทำให้คนปกติหลายคนสะกิดใจได้เหมือนกันว่า แล้วไอ้ที่ฉันกำลังทำอยู่นี่เรียกว่าบ้าหรือเปล่า (วะ)

เพราะอย่างนี้ สีสันสุดหวานของภาพ, พระเอกระดับพ็อพสตาร์แห่งเอเชียอย่าง เรน และนางเอกหน้าตาน่ารักอย่าง ลิม ซู จุง จึงเป็นองค์ประกอบที่ลวงตาอย่างยิ่ง ว่าจะทำให้หนังออกมาตลกหวานซึ้งแบบที่หลายคนนิยมกัน เพราะเอาเข้าจริง หนังก็แฝงความเศร้าหดหู่เอาไว้ไม่น้อย แม้ว่ามันจะทำให้เราหัวเราะได้ด้วยในเวลาไล่เลี่ยกันก็เถอะ

ด้วยเหตุนี้ ถ้าใครจะว่าอาการเดี๋ยวขำเดี๋ยวโศกเป็นคุณสมบัติของคนบ้า หนังเรื่องนี้ก็น่าจะทำให้เราตกอยู่ในอาการไม่สมประกอบได้เหมือนกัน

ซึ่งเราค้นพบว่าลองเป็นคนบ้า (กว่าที่เคย) สักวันก็สร้างสีสันให้ชีวิตดีนะ

ที่มาจากหนังสือพิมพ์