เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย สองดาวครึ่ง

Home / วิจารณ์หนัง / เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย สองดาวครึ่ง

คอลัมน์ หนังเด่น
กฤษดา

ค่อนข้างชัดเจนว่า “เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย” เป็นงานที่เดินตามรอยความสำเร็จของ “โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง” และเป็นที่ชัดเจนว่า “เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย” เป็นงานที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นหนังตลกสำหรับตลาดกลุ่มใหญ่ และเป็นที่ชัดเจนอีกเช่นกันว่า “เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย” เป็นงานที่ถูกสร้างเพื่อให้คนดูสนุกสนานโดยแทบมิได้ผสมผสานความทะเยอทะยานทางด้านศิลปะ

เมื่อเป็นเช่นนี้ ผมจึงพยายามประเมินอย่างง่ายๆ ว่าหนังมีความสนุกสนานหรือไม่ เป็นหนังตลกที่ตลกหรือไม่ ตลกตรงไหนและไม่ตลกตรงไหน

เพื่อให้ง่ายยิ่งขึ้นไปอีก ผมอยากแยกความพยายามในการเล่นตลกในหนังเรื่องนี้ออกเป็น 3 ระดับ
ระดับแรกเป็นการเล่นตลกที่แสดงให้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์ (และตลก)
ระดับที่สองเป็นการเล่นตลกอาจจะมีความคิดสร้างสรรค์บ้างหรือไม่มีเลย และดูแล้วไม่ตลกหรือตลกน้อยกว่าที่ควรจะเป็น
ระดับที่สาม ไม่สร้างสรรค์และไม่ตลกเลย

ในส่วนของระดับแรก มีหลายฉากหลายเรื่องราวเหตุการณ์ที่อยากยกให้เห็นเป็นตัวอย่าง เท่าที่พอนึกได้ก็มีอย่างน้อย 7 ตัวอย่าง
หนึ่ง การสร้างเรื่องให้คนไปหยิบตุ๊กตาผิดตัว
สอง เมื่อต้องนำตุ๊กตาไปส่ง เกิดการหยิบกล่องผิด โดยสลับกับกล่องใส่ไก่ โดยทั้งสองตัวอย่างข้างต้นเป็นความพยายามที่นำเสนอการเล่นตลกสถานการณ์ที่น่าชมเชย
สาม ทั้งสองคนนั่งรถไปส่งของแล้วหลับเลยกลับมาที่เดิม
สี่ ทั้งสองคนเอารถเฮียคนหนึ่งไปขับแล้วกลับมาที่เดิมอีก
ห้า ทั้งสองคนไปเคาะประตูบ้าน
หก เหตุการณ์ยืมเงิน
เจ็ด ในห้องผู้ป่วยที่ขาเก้าอี้ไปทับสายยางคุณยาย

ถึงแม้ข้อสามถึงข้อเจ็ดดูแล้วยังไม่เทียบเท่าสองข้อแรก แต่ก็พอจะถือว่าอยู่ในระดับเดียวกัน ถ้าหากมีการเล่นตลกอย่างตัวอย่างข้างบนให้มากกว่าที่มีอยู่ เชื่อว่าน่าจะเป็นหนังที่สนุกสนานด้วยอารมณ์ขันอันเฉียบแหลมเรื่องหนึ่ง

ในส่วนที่เป็นระดับที่สอง มีอยู่หลายฉากหลายเหตุการณ์ เช่น
ฉากความฝันตอนต้นเรื่อง (เข้าใจว่าพยายามจะใช้จินตนาการ แต่ผลที่ออกมาไม่น่าจะคุ้มกับการลงทุนลงแรง)
ฉากนินทาคนในลิฟต์ (เหมือนว่าจะดี แต่ลงท้ายด้วยคำด่าหนึ่งชุด)
ฉากเจ้าพ่อศาลแพ่งและเจ้าพ่อที่ฟันไม่เข้าแต่โดนยิงตาย (รวมถึงการแต่งกายของคนทรงด้วย)
ฉากประตูรถหนีบมือ (เป็นการเล่นตลกเจ็บตัวที่พอจะมีความตลกอยู่บ้าง แต่จังหวะการเล่นรับส่งยังไม่ลงตัวนัก)
ฉากที่เกี่ยวกับนวล โดยเฉพาะภาพช้าและนกสีขาว (เข้าใจว่าเป็นการเล่นตลกล้อเลียนเพื่อล้อเลียนผู้กำกับหนังต่างประเทศบางคน แต่บางช่วงดูมากเกินไป)

ในส่วนของระดับสาม คือระดับที่ไม่สร้างสรรค์และไม่ตลกเลย ก็มีอย่างเช่น
ฉากตบศีรษะ (ไม่เข้าใจว่าการตบศีรษะมันตลกตรงไหน เห็นเล่นกันมาตั้งแต่ “โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง” แล้ว)
ฉากโบกรถแล้วเจอรถที่มีสาวสวยทั้งคัน (การแสดงออกของทั้งคู่ดูมากเกินเหตุ)
ฉากที่ผมเข้าใจว่าน่าจะเป็นการเปรียบเทียบปัสสาวะและอาจจะรวมถึงอย่างอื่นด้วย ฉากนี้ผมว่าน่าจะเป็นฉากที่แย่ที่สุด เป็นตัวอย่างของการเล่นตลกที่ไม่ตลกและไม่สร้างสรรค์ ถ้าหากว่าของเหลวที่ถ่ายออกมามันมีปริมาณมาก ไหลพุ่งแรงและเป็นสายขนาดใหญ่ เข้าใจว่าน่าจะเป็นเพราะดื่มน้ำมากและอั้นมานาน ไม่น่าจะเกี่ยวกับอย่างอื่น หรือว่ามันลึกซึ้งเกินกว่าที่ผมจะนึกถึง? ถ้ามองในแง่ดี คงต้องมองว่ายังยั้งมือไว้ไม่ได้เล่นตลกกับการขับการถ่ายอุจจาระ!

เมื่อบวกลบกันแล้ว “เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย” เป็นหนังตลกที่ตลกบ้างไม่ตลกบ้าง โดยรวมแล้วพอดูให้จบได้ไปโดยไม่เสียดายอะไร

ผู้กำกับฯ – พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ, ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข
ผู้แสดง – เท่ง เถิดเทิง, โหน่ง ชะชะช่า, จิระดา โยฮารา

ที่มาจากหนังสือพิมพ์