Hula Girls หนังเล็กๆที่น่ารัก

Home / วิจารณ์หนัง / Hula Girls หนังเล็กๆที่น่ารัก

หนังจอกว้าง
ณัฐพงษ์ โอฆะพนม



ถ้าเบื่อกับการเบียดเสียดยัดเยียดเข้าคิวต่อแถวยาวเพื่อรอซื้อตั๋วดูหนังแอ็คชั่นฟอร์มยักษ์จากฮอลลีวู้ดที่พากันตบเท้าเข้าถล่มโรงหนังเมืองไทยตลอดสองสามสัปดาห์นี้ เราขอแนะนำหนังเล็กๆ แต่น่ารัก ดูสนุก ชวนซาบซึ้งและให้คุณค่าทางจิตใจสูง เดินทางมาไกลจากแดนอาทิตย์อุทัย โดยใช้ชื่อเรื่องว่า “ฮูล่า เกิร์ลส” (Hula Girls)

หนังสร้างมาจากเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองโตโฮกุทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่น เมื่อปี 2503 ดินแดนชายขอบแห่งนี้ รายรอบด้วยภูเขา บรรยากาศอึมครึมมอมแมมด้วยเถ้าควัน เนื่องจากผู้คนที่นั่นหาเลี้ยงชีพด้วยการทำเหมืองถ่านหิน ครั้นเมื่อทรัพยากรเริ่มร่อยหรอ และความนิยมในการใช้พลังงานน้ำมันเข้ามาแทนที่ โรงงานเหมืองซึ่งอยู่คู่กับคนท้องถิ่นมานานหลายสิบปี ก็เตรียมประกาศปิดกิจการ แต่ด้วยความเห็นอกเห็นใจที่นายทุนมีต่อลูกจ้าง (ซึ่งสังคมทุกวันนี้แทบไม่มีปรากฏให้เห็นแล้ว) และความรักใคร่ปรองดองของคนในเมืองนี้ จนกลายเป็นสำนึกร่วมกันด้วยคำว่า ‘หนึ่งเหมืองครอบครัวเดียว’ ของคนที่นี่…อภิมหาโครงการที่ชื่อ”ฮาวายเอี้ยน เซ็นเตอร์” จึงถือกำเนิดขึ้นจากแนวคิดของเจ้าของเหมืองกับ ‘โยชิโมโตะง(คิชิเบะ อิตโตกุ) ผู้นำท้องถิ่น ที่หวังเปลี่ยนแปลงเมืองอุตสาหกรรมเล็กๆ แห่งนี้ ให้เป็นเมืองท่องเที่ยว ด้วยการสร้างบรรยากาศให้เหมือนสวรรค์ฤดูร้อน เช่นเกาะฮาวาย ทั้งๆ ที่โตโฮกุเป็นเมืองหนาว และผู้คนที่นี่ทั้งชีวิตทำมาหากินด้วยการขุดแร่ แต่เหตุผลเดียวที่ต้องการพลิกฟื้นเมืองนี้ก็คือโตโฮกุมีบ่อน้ำพุร้อนที่เหมืองต้องสูบน้ำทิ้งออกไปเป็นประจำ ถ้านำมาใช้งานเพื่อการนี้จะมีประโยชน์กว่า ส่วนคนงานเหมืองกว่า 2,000 คนที่จะต้องตกงานก็ให้มาช่วยกันปรับปรุงพื้นที่ และลูกหลานชาวเหมืองก็จับมาฝึกเต้นฮูล่าระบำชาวเกาะ…

ทันทีที่ความคิดนี้ถูกป่าวประกาศออกไปกลางห้องประชุม ชาวเหมืองส่วนใหญ่ต่างก็ไม่เห็นด้วยและคัดค้านแนวคิดดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้ลูกสาวหลานสาวของตัวเองออกมาเต้นยั่วยวนนุ่งน้อยห่มน้อยให้คนอื่นดู มีเพียง ‘ซานาเอะ’ (เอริ โทกุนากะ) สาวโรงงานผู้อาภัพที่ไม่มีโอกาสเรียนหนังสือเหมือนเพื่อนๆ แต่ต้องมาทำงานหาเลี้ยงครอบครัวช่วยผู้เป็นพ่อ อีกทั้งความสดใสไร้เดียงสาในชีวิตวัยรุ่นของเธอ ต้องจมปลักอยู่กับการทำเหมือง มือหยาบกร้าน เล็บดำสกปรก สูดแต่กลิ่นซัลเฟอร์ไดออกไซด์และคาร์บอนจากการเผาไหม้ของถ่านหินตลอดทั้งวัน เห็นดีเห็นงามกับความคิดดังกล่าว

ขณะเดียวกัน’โยชิโมโตะ’ ก็ไม่ย่อท้อเขาลงทุนว่าจ้าง ‘มาโดกะฮิรายามะ’ (ยาสึโกะ มัตสึยูกิ) นักแสดงจากคณะนาฏศิลป์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังของญี่ปุ่นมาเป็นครูสอนเต้นฮูล่า ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่เธอเองก็ร้อนเงินเพราะต้องใช้หนี้แทนแม่ มากกว่าที่จะตั้งอกตั้งใจให้ความรู้กับเด็กสาวในแดนห่างไกล ซึ่งตอนนี้ทั้งเมืองมีอยู่เพียงสี่สาวที่สนใจมาสมัครเรียน นอกจาก ‘ซานาเอะ’ ที่ชักชวน’คิมิโกะ’ (ยู อาโออิ) เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน ที่แอบหนีแม่และหนีโรงเรียนมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ เนื่องจากครอบครัวของเธอเป็นพวกหัวอนุรักษนิยม สาวลูกติด สายตาสั้น เลขานุการของ’โยชิโมโตะ’ และสาวน้อยรูปร่างสูงใหญ่ร่างกายล่ำสันกว่าชายบางคน ที่ผู้เป็นพ่อนำมาฝากให้ดูแลด้วยความเป็นห่วง มากกว่าอยากให้ลูกสาวเป็นนักเต้นระบำฮูล่า เนื่องจากครอบครัวนี้ไม่มีใครนอกจากสองพ่อลูกเท่านั้น

หลังปะทะคารมกับเด็กๆหลังจากเดินทางมาถึง จนได้รู้ถึงความตั้งใจจริง ‘ฮิรายามะ’ ก็เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเมาหัวราน้ำ หันมาเอาจริงเอาจังฝึกฝนเด็กสาวทั้งสี่ แม้ต้องเผชิญกับการถูกต่อต้านของคนในเมือง แต่เมื่อเหมืองถ่านหินเริ่มทยอยปิดตัว คนงานบางส่วนถูกให้ออก เหล่าแม่บ้านและลูกหลานคนอื่นๆ เริ่มเห็นดีเห็นงามกับโครงการ ‘ฮาวายเอี้ยนเซ็นเตอร์’ หลายคนเข้ามาสมัครในคณะเต้นรำขณะที่คนงานชายอีกหลายคน ก็เข้าไปช่วยงานปรับปรุงพื้นที่ ด้วยการนำพืชเมืองร้อนเข้ามาปลูกในศูนย์…เหตุการณ์ดำเนินไปด้วยดีคณะเต้น ‘ฮูล่าเกิร์ลส’ ก่อตั้งสำเร็จและเตรียมพร้อมออกแสดงให้ผู้คนได้รู้จัก แต่แล้วพวกเธอกลับต้องพบเจออุปสรรคสำคัญ

เริ่มจาก ‘ซานาเอะ’ สาวโชคร้ายที่ถูกพ่อของเธอซ้อมจนน่วมและจับกล้อนผม เมื่อกลับมาบ้านเห็นลูกสาวอยู่ในชุดระบำฮาวายแต่งกายอวดน้องๆ อีกทั้ง ‘ฮิรายามะ’ ก็ยังถูกเจ้าหนี้ตามทวงเงินถึงบ้าน…แต่ทว่าสาวๆ’ฮูล่าเกิร์ลส’ กลับไม่ย่อท้อพวกเธอมุ่งมั่นออกเดินทาง ตระเวนเปิดการแสดงตามเมืองต่างๆ เพื่อโปรโมท ‘ฮาวายเอี้ยน เซ็นเตอร์’ ของโตโฮกุแม้ต้องเจอกับความยากลำบากมากมาย ตั้งแต่การแสดงที่ไม่มีความพร้อมเพรียง หรืออาการเขินอายเมื่อต้องขึ้นเวทีครั้งแรก บางแห่งไม่มีใครสนใจ ในขณะที่อีกหลายเมืองที่พวกเธอเจอแขกขี้เมา เอาแต่จ้องลวนลาม แต่ด้วยความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวสมกับคติพจน์ประจำเมืองว่า ‘หนึ่งเหมืองครอบครัวเดียว’ ทำให้สาวๆ’ฮูล่าเกิร์ลส’ ฮึดสู้มุมานะฝ่าฟัน จนในที่สุดการแสดงของพวกเธอเริ่มได้รับความนิยมจากผู้ชม และเดินทางกลับมายังบ้านเกิดเพื่อเปิดการแสดงให้ยิ่งใหญ่อลังการในวันเปิด ‘ฮาวายเอี้ยนเซ็นเตอร์’ สวนพักผ่อนบรรยากาศฤดูร้อนแห่งแรกของญี่ปุ่นจากอดีตเมืองอุตสาหกรรมถ่านหินที่พวกเธอเติบโตมา และร่วมแรงรวมใจพยายามปลุกปั้นให้เป็นเมืองท่องเที่ยวในวันนี้…แต่ยิ่งวันงานใกล้เข้ามาเท่าไร ก็ดูเหมือนพวกเธอต้องเจอขวากหนามแห่งความสำเร็จกีดขวางไว้เสมอ พ่อของสาวล่ำตาย ชาวบ้านกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของครู ‘ฮิรายามะ’ และรวมหัวกันไล่เธอออกจากเมืองต้นปาล์มที่ปลูกไว้ เริ่มเฉาตายเพราะอากาศหนาวเย็น คณะ ‘ฮูล่าเกิร์ลส’ ต้องพบกับความระส่ำระสายเมื่อใกล้ถึงวันแสดง…

เหตุการณ์หลังจากนี้ไปคุณผู้ชมอาจต้องปาดน้ำตากับความประทับใจในหลายๆ ฉาก ประสบการณ์เหล่านี้ รบกวนให้ไปค้นหาเอาเองในโรงภาพยนตร์ นอกจากนี้ “Hula Girls” ยังเป็นหนังที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน ความสนุกสนาน และความมีชีวิตชีวาชนิดที่หาไม่ได้จากหุ่นแปลงร่าง หรือคนอึดตายยากภาคไหนๆ แม้จะเป็นเพียงสาวบ้านนอกเอวบางร่างน้อย ใส่กระโปรงฟางยักย้ายส่ายสะโพก แต่เชื่อเถอะว่าคุณต้องหลงรักพวกเธอแน่ๆ!

ที่มาจากหนังสือพิมพ์