Paris Je TAime รักนะ…ที่ปารีส

Home / วิจารณ์หนัง / Paris Je TAime รักนะ…ที่ปารีส

Film
นางสาวรื่นรมย์


โปรเจคมอง ‘ความรัก’ ในมุมต่างๆ จากหลายมุมของเมืองปารีส ผ่านเลนส์ของผู้กำกับหลากเชื้อชาติ 20 คน เป็นหนังสั้น 18 เรื่อง เรียงร้อยมาฉายในเวลา 140 นาที เฉลี่ยเรื่องละ 5 นาที รวมรักเกือบจะทุกแบบทุกอารมณ์ไว้

หนังใช้ชื่อไทยว่า ‘Paris Je T’Aime (ปารีส เฌอแตม) มหานครแห่งรัก’ ใน 18 เรื่องสั้นที่เล่ากันคนละเรื่อง และเหตุเกิดคนละย่าน เป็นหลากหลายรสชาติคละกันไป มีทั้งอารมณ์โรแมนติกตามคาดหวังของคนมองเมืองปารีส อารมณ์เสียดสีจากมุมมองของคนในอย่างผู้กำกับฝรั่งเศสชื่อ โอลิวิเยร์ อัสสายาร์ หรือจากคนนอกอย่าง คริสโตเฟอร์ ดอยล์ และสองพี่น้องโคเอน

และเรื่องเล่าที่พูดถึงความรักตามวัย ตั้งแต่วัยรุ่นรักแรกพบ สดใสแต่แฝงนัยสังคมการเมืองที่เต็มไปด้วยพลเมืองอพยพของเมืองหลวงแห่งนี้ไว้ อย่างตอนของ ผู้กำกับเชื้อสายอินเดีย กูรินเดอร์ แชดดา ที่เล่าเรื่องในย่านเกเดอแซน ทางเดินเลียบฝั่งแม่น้ำแซน จนถึงวัยชราที่ความรักผ่านช่วงไพร์มไทม์มาพอสมควร จำเป็นหาทางสร้างบรรยากาศอีโรติกโรแมนติกกันใหม่อาศัยคลับเต้นระบำโป๊บนหน้าตัก อย่างในตอนของ ริชาร์ด เลอกราเวเนส ที่พาผู้ชมไปเยือนย่านปิกาล แหล่งบันเทิงแนวโลกีย์ชื่อดังของเมือง

หรือความรักที่ผิดแผกจากจารีตและธรรมเนียมปกติ อย่างในตอนของ วินเซนโซ นาตาลี ที่ดึงเอาตำนานแวมไพร์มาใช้ ถ่ายทอดบรรยากาศยามค่ำคืนในถนนที่อาคารเป็นแบบปราสาทเก่าชวนขนลุกของย่านมัดแลน ขณะที่ กัส แวน แซนต์ ผู้กำกับอเมริกัน เสนอเรื่องรักแรกพบแบบ ‘ตา(จิก)สบตา’ ในย่านเลอมาเร่ส์ ระหว่างหนุ่มอเมริกันเรียนปารีสกับหนุ่มปารีสล่ามอเมริกัน (กาสปาร์ อุลยีล แสดง)

ส่วนเรื่องของผู้กำกับ ทอม ไทค์เวอร์ เกิดขึ้นในย่านโฟบูร์ แซงต์ เดอนี ที่มี นาตาลี พอร์ตแมน แสดงนำ ในบทสาวอเมริกันผู้มาตามความฝันเรียนการแสดงในปารีส และพบรักกับหนุ่มเยอรมันตาบอดแสนฉลาด เทคนิคการเล่าเรื่องย่นระยะเวลาเป็นปีๆ ของทั้งคู่ให้สรุปครบถ้วนในช่วง 5 นาทีได้สนุกสนานมาก

หลายๆ เรื่อง ผูกเรื่องราวจากสายตาคนนอก ในฐานะผู้ไปเยือนเมืองปารีส และมีเรื่องรักเกิดขึ้นที่นั่นเช่นกัน อย่างในตอนของเวส คราเว่น เจ้าพ่อหนังวัยรุ่นสยองของอเมริกัน เสนอเรื่องของคู่หมั้นหนุ่มสาวปัญญาชนอังกฤษ ที่เลือกไปเยือนแปร์ ลาแชส สุสานฝังศพบรรดาคนดังแห่งแวดวงศิลปะวัฒนธรรม รวมทั้ง ออสการ์ ไวลด์ นักเขียนกวีดังเมืองผู้ดี เรื่องนี้คราเว่นไม่มีเลือดให้เห็นสักหยด มีแต่บทสนทนาคมกริบ กรีดใจและกระตุกต่อมขำขัน ตบท้ายด้วยโรแมนติกแบบแฮปปี้เอนดิ้ง

หรืออารมณ์อิ่มเอิบ จากการได้เรียนรู้ความรู้สึก ‘รัก’ จากการเดินทางท่องเมืองปารีสของ สาวไปรษณีย์ร่างอ้วนวัยกลางคนจากเมืองบ้านนอกของอเมริกา ในตอนของผู้กำกับอเล็กซานเดอร์ เพย์น เล่าด้วยเทคนิคการเขียนจดหมายจากปารีสหรือโปสการ์ดส่งถึงตัวฉันเอง ที่ผู้ชมนักเดินทางหลายคนอาจจะรู้สึกร่วมได้อย่างน่าทึ่ง

แม้เนื้อเรื่องของแต่ละตอนจะไม่เกี่ยวกัน (อาจมีบ้างสองสามเรื่องที่ตัวละครโคจรมาพบกันโดยบังเอิญข้ามเรื่อง) แต่การลำดับตอนทั้งหมดนั้น แบ่งสัดส่วนอารมณ์ได้พอเหมาะ ทั้งสุข เศร้า เฮฮา ดราม่าเครียดข้นเข้าข่ายเมโลดราม่า สลับกับอารมณ์แบบหนังคลาสสิก หนังเขย่าขวัญชวนตื่นเต้น หวือหวาเร้าใจ ด้วยวิธีการเล่าเรื่องที่ต่างกันไปตามสไตล์ของผู้กำกับแต่ละคน

ดารานำแสดงในหนังสั้นแต่ละตอน ล้วนเป็นระดับห้าดาวทั้งในแง่ความดังและฝีมือ ทั้งรุ่นเก่ารุ่นใหม่และจากหลายประเทศ เติมสีสันและความเข้มข้นให้กับหนังเรื่องนี้ได้เต็มจนแทบล้นเชียวล่ะ

หมายเหตุ : ฉายเฉพาะที่โรงสกาล่า สยามสแควร์เท่านั้น

ที่มา เสาร์สวัสดี