Little Children ผองเรา?ล้วนเยาว์วัย

Home / วิจารณ์หนัง / Little Children ผองเรา?ล้วนเยาว์วัย

หนังจอกว้าง
ณัฐพงษ์โอฆะพนม


มนุษย์มีความเป็นเด็กซุกซ่อนอยู่ในตัวเสมอแม้กาลเวลาจะลากจูงสังขารและวุฒิภาวะให้เติบใหญ่ไปแค่ไหน แต่ส่วนลึกในตัวมนุษย์ ความอ่อนเยาว์ไร้เดียงสายังคงแฝงเร้นภายใต้จิตสำนึก

ที่บางครั้งอาจเผยออกโดยไม่รู้ตัว หรือบางคราวเราอาจตั้งใจทำให้มันปรากฏ อาจจะด้วยความถวิลหา เพราะครั้งหนึ่งมันเคยสร้างความปรีดิ์เปรมให้จำจดในใจหรือขาดหายไปจนต้องโหยหา และส่วนหนึ่งอาจเพราะสัญชาตญาณของมนุษย์ ที่เมื่อถึงคราวคับขันก็ต้องการการปกป้องดูแลจากผู้เป็นพ่อแม่หรือคนที่เข้มแข็งกว่า

“Little Children” พูดถึงประเด็นนี้ นอกเหนือจากการวิพากษ์พฤติกรรมเหลวแหลกของมนุษย์ ทั้งการประพฤติผิดศีลธรรม ความเห็นแก่ตัว ฯลฯ หรือการที่บางคนมักดูแคลนเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเพื่อปกปิดรอยแผลในชีวิตตน หนังโฟกัสไปที่ความสัมพันธ์ของคนสองคู่ ระหว่าง ซาร่าห์เพียร์ซ (เคท วินสเล็ต) กับ แบรดอดัมสัน (แพทริค วิลสัน) ที่ต่างมีความบกพร่องในชีวิตคู่ และในที่สุดทั้งสองแอบลักลอบเป็นชู้กัน ในขณะที่อีกหนึ่งคู่คือ รอนนี่แม็คกอร์วี่ย์ (แจ๊คกี้ เอิร์ล ฮาลี่ย์) อดีตนักโทษคดีอนาจารที่เพิ่งพ้นคุก ที่มักถูก แลร์รี่เฮดจ์ส (โนอาห์ เอ็มเมอริช) อดีตนายตำรวจ ตามตอแยคอยรังควานไม่สิ้นสุด…

หนังเริ่มเรื่องในชุมชนเล็กๆ ชานเมืองบอสตัน ซึ่งในช่วงเวลากลางวัน กลุ่มแม่บ้านจะพาลูกๆ มาที่สวนสาธารณะ และขณะที่เด็กๆ สนุกอยู่กับเครื่องเล่น เหล่าบรรดาแม่ๆ ก็จับกลุ่มนินทาเรื่องชาวบ้าน ซึ่งมี ซาร่าห์ รวมอยู่ด้วย?เธอดูแตกต่างจากแม่บ้านคนอื่นๆ กล้าพูด กล้าแสดงออกโดยไม่แคร์ว่าสิ่งนั้นต้องตามอย่างใครในกลุ่ม จนดูแปลกแยกจากเพื่อนๆ โดยเฉพาะตอนที่ แบรด หนุ่มหล่อที่เหล่าแม่บ้านแอบชื่นชมหลงใหลพาลูกชายมาเดินเล่น หลายคนเขินอายมีเพียง ซาร่าห์ ที่กล้าเข้าไปผูกไมตรีด้วย? จากการเริ่มต้นที่แค่อยากเอาชนะเดิมพันในกลุ่มเพื่อน แต่ความรู้สึกของ ซาร่าห์ ที่มีต่อ แบรด กลับมากล้นเลยเถิดไปกว่าคำว่า เพื่อนบ้าน เธอพยายามหาโอกาสใกล้ชิดกับ ‘แบรด’ และทำตัวเองให้เป็นที่สนใจ เริ่มจากซื้อชุดว่ายน้ำตัวใหม่ รูปทรงเซ็กซี่สีสันสดใส และพาลูกสาวไปยังสระว่ายน้ำกลางเมือง สถานที่ที่ แบรด ชอบพาลูกชายไปพักผ่อน…การทำตัวเด่น เพื่อให้คนที่แอบชอบเห็นนี่กระมัง คือนิสัยแบบเด็กๆของ ซาร่าห์ แต่ก็ใช่ว่าเธอจะเป็นหญิงแพศยาร่านหาผู้ชาย หากแต่เพราะชีวิตแต่งงานของเธอกำลังเดินทางไปสู่ความแหนงหน่ายต่างหาก เพราะ ริชาร์ด (เกรก เอเดิลแมน) สามีเฮงซวยทำตัวเหินห่างจากครอบครัว เมื่อถึงเวลาเลิกงานแทนที่จะใส่ใจดูแลเธอและลูก หากแต่ใช้เวลาขลุกอยู่กับเวบไซต์ลามก ถึงขั้นออกอาการโรคจิตซื้อกางเกงในดาราหนังโป๊มาสำเร็จความใคร่หน้าจอคอมพิวเตอร์…

ในขณะที่ชีวิตสมรสของ แบรด ก็อับเฉาไม่แพ้กัน เมื่อ เคที่ (เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี) ภรรยาของเขากับงานโปรดิวเซอร์รายการสารคดีของเธอกำลังไปได้ดี เคที่ เลยกลายเป็นหัวหน้าครอบครัว รับภาระหาเลี้ยงพ่อ-ลูก เนื่องจาก แบรด สอบทนายตกถึงสองครั้ง จนต้องอยู่กับบ้านเลี้ยงลูกและหาเวลาอ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวสอบครั้งต่อไป เขาไม่หลงเหลือความเป็นผู้นำครอบครัวอีกแล้ว เพราะแม้แต่จะซื้อมือถือโทรหาภรรยายังต้องขออนุญาต ดังนั้นความสุขเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตแต่ละวันของ แบรด คือการแวะดูเด็กๆ เล่นสเกตบอร์ดระหว่างเดินออกจากบ้านเพื่อไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดตอนหัวค่ำ ซึ่งก็แสดงออกถึง ความเป็นเด็ก ในตัว แบรด ณ ห้วงเวลาของการโหยหาความสุขที่ขาดหาย ก่อนจะถูกฉุดดึงจาก แลร์รี่ เพื่อนบ้าน ผู้ก่อตั้งคณะกรรมการผู้ปกครองห่วงใยชุมชน ชักชวนไปเล่นอเมริกันฟุตบอลกับกลุ่มเพื่อนตำรวจ

จากคนที่มีเฉพาะปูมหลังในใจกับความผิดบาปครั้งใหญ่ในการทำงานจนต้องลาออกจากอาชีพตำรวจของ แลร์รี่ ทำให้ตัวละครตัวนี้อาจดูเป็นผู้ใหญ่ที่สุดในหนัง แต่พฤติกรรมที่ชอบระราน รอนนี่ อดีตนักโทษคดีอนาจารที่ออกจากคุกมาอาศัยอยู่กับแม่ผู้ชราเพียงสองคน ก็ไม่ต่างจากเด็กเกเรคนหนึ่ง หนำซ้ำยังแสดงความเป็นเด็กขี้อิจฉาเมื่อเห็น แบรด เป็นที่รักในกลุ่มเพื่อน ทั้งที่เขามาทีหลังแต่กลับเล่นฟุตบอลได้เก่งกว่า ในขณะที่ รอนนี่ ชายผู้เป็นที่เกลียดชังของคนทั้งชุมชน อีกทั้งยังมีปัญหาในการควบคุมอารมณ์ทางเพศของตน ยิ่งดูเป็น เด็กตัวน้อยๆ ที่สุด ไหนจะต้องกลายเป็นลูกแหง่อยู่ในความดูแลของ เมย์ (ฟิลลิส ซอมเมอร์วิลล์) แม่ผู้ชรา ที่นอกจากหาอาหารการกินเลี้ยงปากท้อง แม้แต่เรื่องคู่ครองเธอยังเป็นธุระจัดหาให้

…หลังพายุฝนกระหน่ำในบ่ายวันหนึ่ง ซาร่าห์ กับ แบรด ลักลอบระเริงรักกันอย่างเร่าร้อน การที่คนคู่หนึ่งซึ่งต่างมีครอบครัวและลูกๆ ที่น่ารัก แต่กลับแอบคบชู้สู่ชายประพฤติผิดศีลธรรมเช่นนี้ ล้วนเป็นพฤติกรรมอันน่าสมเพชที่ผู้ใหญ่เท่านั้น จะกระทำเรื่องน่าละอายแบบนี้ได้…

…และในกลางดึกคืนหนึ่ง หลังร่ำสุราอย่างเมามาย แลร์รี่ ออกไปอาละวาดกับครอบครัวของ รอนนี่ เหมือนอย่างเคย เพียงแต่ครั้งนี้หนักข้อกว่าเดิม จนเกิดโศกนาฏกรรมเศร้าสลดตามมา แน่นอนว่า การกระทำป่าเถื่อนไร้ความรับผิดชอบเช่นนี้ คงมีแต่ผู้ใหญ่เท่านั้นที่กระทำโดยไม่ยั้งคิด?

บทสรุปของ”Little Children” ไม่ใช่แค่การวิพากษ์พฤติกรรมเหลวแหลกของมนุษย์ หากแต่ยังใช้วิธีเยียวยาด้วยการเดินทางกลับไปหาความเยาว์วัยในใจผู้คน เหตุการณ์ทั้งหมดจบลงในสนามเด็กเล่น เมื่อ ซาร่าห์ พบว่าความรักที่เธอมีต่อลูกยิ่งใหญ่กว่าชู้รัก เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นแทบอกผู้เป็นลูกสาว หรืออุบัติเหตุเพราะความห่ามแบบเด็กผู้ชาย สุดท้าย แบรด ก็ร้องไห้หาแม่ (เคที่) เหมือนเด็กๆ รวมถึงข้อความสั้นๆ จาก เมย์ ถึงลูกชายว่า Please be a good boy ก็ทำให้ รอนนี่ เข้มแข็ง กล้าทำสิ่งที่ตนคิดว่าสามารถขจัดความชั่วร้ายออกไปจากตัว และ แลร์รี่ ลบล้างผิดบาปในใจได้สำเร็จ

นี่คือหนังดีที่เกือบไม่ได้ฉายเพราะปัญหาเซ็นเซอร์ แต่สุดท้าย “Little Children” ก็ปรากฏสู่สายตาผู้ชมโดยไม่ถูกตัดทอนออกไปแม้แต่ฉากเดียว ขอปรบมือให้ความใจกว้างของกองเซ็นเซอร์หนังเรื่องนี้ครับ

ที่มาจากหนังสือพิมพ์