สกู๊ป (ไม่) พิเศษ

Home / วิจารณ์หนัง / สกู๊ป (ไม่) พิเศษ

เพ็ญแข


ถ้ามีใครบางคนมาบอกคุณว่า Scoop เป็นภาพยนตร์ที่ห่วยที่สุดของ วูดดี อัลเลน

เราขอแนะนำให้คุณรับฟัง แต่อย่าเพิ่งเชื่อ จนกว่าจะได้ไปชมด้วยตาตัวเอง

วูดดี อัลเลน เป็นชาวนิวยอร์กโดยกำเนิด ที่ผ่านมาเขามักจะเลือกบ้านเกิดเป็นโลเกชันในการถ่ายทำภาพยนตร์หลายๆ เรื่อง

แต่ไม่แน่ใจว่าเขาต้องการความแปลกใหม่หรืออะไร วูดดีจึงลองเปลี่ยนไปถ่ายทำงาน 2 เรื่องล่าสุดคือ Scoop และ Match Point ที่ลอนดอน โดยทั้ง 2 เรื่องมีความพ้องอีกหนึ่งประการคือ ได้สาวฮอต สการ์เลตต์ โจฮันสัน มาเป็นนางเอก

ผู้กำกับคนดังกลับมาทำภาพยนตร์ตลกอีกครั้ง คราวนี้เขานำเรื่องตื่นเต้นและฆาตกรรมเข้ามาผสมผสาน วูดดีเคยบอกว่า เขาได้รับอิทธิพลจากราชาภาพยนตร์เขย่าขวัญ อัลเฟรด ฮิทช์ค็อก เป็นไปไม่ได้หากคุณทำหนังเขย่าขวัญโดยไม่ใช้ลูกเล่นที่ฮิทช์ค็อกเคยใช้ ไม่ได้หมายถึงระดับคุณภาพ แต่เป็นโครงเรื่องนะ

Scoop เล่าเรื่องราวของนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษ โจ สตรอมเบล (เอียน แม็คเชน) ผู้ล่วงลับ แต่วิญญาณของเขายังคงผูกพันติดค้างกับการสืบหาฆาตกรโหดที่มีสมญาว่า นักฆ่าไพ่ทาโรต์ ระหว่างชมการแสดงกลของ ซิด วอเตอร์แมน หรือ สเปลนดินี (วูดดี อัลเลน) วิญญาณของ โจ ได้พบกับ ซอนดรา แพรงสกี (สการ์เลตต์ โยฮันสัน) นักศึกษาวิชาหนังสือพิมพ์จากสหรัฐอเมริกาที่มาสัมภาษณ์นักแสดงและเยี่ยมเพื่อนในลอนดอน โจเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคดีนั้นให้ซอนดรารู้ โดยหวังจะให้เธอสานต่องานนี้จากเขา ซึ่งเขาก็ไม่ผิดหวัง ด้วยวิญญาณนักข่าว (ฝึกหัด) ทำให้ซอนดรารับทำงานนี้ โดยมีซิดคอยช่วยเหลืออย่างไม่เต็มใจนัก (ในตอนแรก) จากข้อมูลที่ได้รับมา ซอนดราเริ่มสืบเรื่องต่อที่ ปีเตอร์ ไลแมน (ฮิวจ์ แจ็คแมน) หนุ่มรูปงามสายเลือดขุนนาง อย่างไม่คาดคิด ซอนดราตกหลุมรัก เรื่องราวจึงวุ่นวายซับซ้อนมากขึ้น

ด้วยความรักครั้งนี้ของซอนดราเกี่ยวข้องกับ สกู๊ป พิเศษที่เธอกำลังตามล่าอย่างแยกไม่ออก

โครงเรื่องทำให้คนดูรู้สึกว่าเรื่องนี้มันคงตลกดี!!! นักข่าวเดินเข้าไปในตู้ของนักมายากลแล้วก็เจอผี ก่อนจะออกมาพร้อมกับประเด็นข่าวที่จะกลายเป็นสกู๊ปเชิงสืบสวนชิ้นเยี่ยมของชีวิต ประมาณนี้

เมื่อได้ดูแล้วก็พบว่าตลกจริงๆ แต่ใช่ว่าทุกคนจะรู้สึกเหมือนกัน

ภาพจาก Scoop นั้นสวยงาม เช่นที่วูดดีเคยบอกว่า ลอนดอน สวย อากาศดี เหมาะสำหรับถ่ายภาพยนตร์ ภาพที่ได้งดงาม สีออกเทาๆ แสงบนฟ้านุ่มนวล ให้ความรู้สึกเย้ายวน และทุกสิ่งที่เขาบอกนั้นก็ปรากฏให้ได้เห็นในภาพยนตร์ โดยมีดนตรีคลาสสิกของ สเตราส์ ไชคอฟสกี และ เอ็ดเวิร์ด เกรก ถูกนำเข้ามาประกอบ เช่นที่รู้กันดีว่าภาพยนตร์ของวูดดีนั้นไม่มีดนตรีประกอบที่แต่งขึ้นมาเฉพาะอยู่แล้ว

สการ์เลตต์ในบทนักข่าว (ฝึกหัด) ดูเป็นธรรมชาติมาก (อาจจะมากเกินไปด้วยซ้ำ) เธอน่ารัก ไม่ได้สวยเซ็กซี่เหมือนคุ้นเคย เธอยังกระฉับกระเฉง คล่องแคล่ว ผู้มีบุคลิกตรงไปตรงมา และทำทุกสิ่งที่ต้องการ เหมือนกับนักข่าวในภาพยนตร์คลาสสิกบางเรื่อง ซอนดราทำให้ซิดต้องพาตัวเองเข้ามาสู่เรื่องยุ่งๆ และทำให้ชายหนุ่มจากตระกูลชนชั้นสูงและประสบความสำเร็จอย่าง ปีเตอร์ ไลแมน หลงรัก (อย่างไม่น่าเชื่อ) ข้าง ฮิวจ์ แจ็คแมน นั้นหล่อกระชากใจ และซุกซ่อนความเย็นชาไว้ข้างในอย่างลึกล้ำ ขณะที่วูดดีซึ่งไม่ได้แสดง (ในงานของตัวเอง) มาตั้งแต่หลายปีแล้วก็ดูสบายๆ บุคลิกน่ารำคาญ ท่าทางประสาทๆ ของนักมายากลผู้นั้นดูเหมือนจะถ่ายทอดมาจากธรรมชาติอันแท้จริงของตัวเขายังไงยังงั้น

โชคดีที่เรื่องนี้วูดดีไม่เขียนบทให้ตัวละครที่เขาแสดงมีความสัมพันธ์ลึกล้ำกับนางเอกเหมือนเรื่องอื่นๆ ไม่อย่างนั้นความสนุกต้องลดลงไปอีกครึ่งค่อนชัวร์!

บางรายละเอียดใน Scoop มีลักษณะเหมือนการ์ตูนมากกว่าเรื่องจริง อย่างเช่น ผีของโจ สตรอมเบล ที่นึกอยากจะโผล่ออกมาตรงไหนก็ได้ แน่นอนว่าอารมณ์ขันของวูดดีนั้นต้อง แตกต่าง มุกตลกของวูดดีนั้นต้อง แปลก

แปลกและแตกต่างอย่างที่เคยเป็นมาตลอด

บางมุกนั้นเป็นส่วนตัวมากๆ ไม่ใช่มุกสากลที่จะทำให้ทุกคนสนุกได้เหมือนๆ กัน

ถ้าจะพูดถึงความเป็นภาพยนตร์ฆาตกรรม Scoop อ่อนมากในเรื่องการขมวดปมให้เข้มข้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถพาคนดูไปถึงจุดไคลแมกซ์อันทรงพลังได้

Scoop ให้ความพึงพอใจเล็กๆ กับคนดู เป็นภาพยนตร์ที่ดูง่ายๆ สบายๆ ดูเรียบร้อยเกินกว่าจะเป็นงานของวูดดี อัลเลนด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับงานในอดีตของเขา ไม่ว่าจะ Husbands and Wives (ปี 1992) Crimes and Misdemeanors (ปี 1989) The Purple Rose of Cairo (ปี 1985) Manhattan (ปี 1979) Annie Hall (ปี 1977) ฯลฯ

เรียกว่าห่างกันหลายชั้น จึงไม่แปลก ถ้าหากแฟนเก่าๆ ของวูดดี อัลเลนจะค่อนข้างผิดหวังกับ Scoop

อาจเพราะว่าฤดูร้อนนั้น วูดดี อัลเลนนึกอยากจะทำงานแบบ ชิลชิล ออกมาสักชิ้น ผลตอบรับก็เลย เบาหวิว พอกัน

อย่างไรก็แล้วแต่ Scoop ยังคงทำให้คนดูได้สัมผัส ความเพี้ยน อันเป็นธรรมชาติในตัวของผู้กำกับวัย 70 คนนี้ได้อยู่ (บ้าง)

Scoop
ปี 2006
ประเภท ตลก / จินตนาการ / ฆาตกรรม / ลึกลับ
เรตติ้ง PG13
ความยาว 96 นาที
กำกับ วูดดี อัลเลน
แสดงนำ สการ์เลตต์ โยฮันสัน / วูดดี อัลเลน / ฮิวจ์ แจ็คแมน

ที่มาจากหนังสือพิมพ์