Shortbus

Home / วิจารณ์หนัง / Shortbus

คอลัมน์ เล่าเรื่องหนัง
โดย ติสตู


มีคำถามตามมาหลังดู Shortbus จบว่าจะแนะนำเป็นหนังแนวไหน…หนังมีแง่มุมซ่อนอยู่ ทว่าหน้าหนังที่นำเสนอเป็นความ “แรง” ที่ไม่กล้าแนะนำได้ถนัดปาก (หนังอเมริกันเรื่องนี้ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯที่ผ่านมา โดยจำกัดอายุผู้เข้าชมต้องไม่ต่ำกว่า 18 ปี) …ค่าที่หนังพาเราไปไกล Shortbus ผ่าประเด็นเซ็กซ์แบบทะลุปรุโปร่ง บางคนบอกว่านี่มันเป็นหนังโป๊มากกว่าหนังอาร์ตหรืออินดี้- -หนังที่แม็กกาซีนด้านภาพยนตร์บอกว่ามันโป๊ และแร่ดที่สุดในเทศกาลหนังเมืองคานส์ปีที่ผ่านมา

แต่หากมองเรื่องนู้ดๆ เซ็กซ์สารพัดแบบในหนังเป็นเพียง “เปลือก” หรือเครื่องมื่อสื่อสาร นี่คือหนังที่พูดถึงสภาพจิตใจอย่างลุ่มลึก แต่ฉาบด้วยภาพร้อนแรงบนจอที่อึ้งกันเป็นแถว

Shortbus พูดถึงเหล่านิวยอร์กเกอร์ในเมืองใหญ่ที่ต่างก็โหยหาความรัก ความสงบสุขทางจิตใจ ต่างดูมีความเศร้าแฝงเร้น และยังแสวงหามิสิ้นสุด ตัวละครหลัก 9 คน เป็นภาพสะท้อนของชาวเมืองหลวงที่ “แสวงหา” และหาทางหลุดพ้น Shortbus คือชื่อผับที่ดีไซน์บรรยากาศให้เป็นแบบยุคยูโทเปีย หลุดจากโลกแห่งความจริง ชาย หญิงไร้สภาวะทางเพศ ตัวละครก้าวผ่านการแบ่งชาย หญิง- -หนังพูดถึงความรู้สึกของชาย หญิง เกย์ กะเทย เลสเบี้ยนในระนาบที่ไม่มีการแบ่งแยกอีกต่อไปทุกคนน่าจะถูกเรียกเพียงว่า “มนุษย์”

มนุษย์ใน Shortbus สามารถพูดคุยเรื่องเพศได้เปิดเผย พูดคำประเภทที่ถูกระบุว่าเป็น “คำไม่สุภาพ” เสมือนเป็นคำทั่วไปจนไม่มีความหยาบอะไร ทำนองเดียวกับภาพที่ปรากฏออกมาแม้แรง แต่สื่อนัยของ “ธรรมชาติ” (เป็นจุดเด่นของหนังที่มีภาพแรงๆ มากมาย แต่กลับให้อารมณ์หนังที่ตรงข้าม)

ภาพที่ปรากฏในหนังพาเราไปดูกลุ่มมนุษย์เปลือยกายนัวเนียกันในผับละลานตาไม่ว่าจะเป็นเพศสภาพใดจึงเปรียบเสมือนว่านี่เป็นดินแดนที่ก้าวผ่านด้านเพศ- -นี่เป็นประเด็นหนึ่งที่หนังพาไปไกลมาก

อีกด้านหนึ่งหนังมีประเด็นที่พูดถึงวิถีชีวิตของคนในเมืองหลวง ผับชอร์ตบัส ที่เปิดอย่างลึกลับในซอกมุมตึกแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก จึงเป็น “แหล่ง” หรือที่รวมของกลุ่มคนที่อัดอั้นและมีคำถามต่อการแสวงหาความสุข ทั้งยังมีหลายฉากที่ผู้คนในชอร์ตบัสวิพากษ์เชิงเหน็บแนมจิกกัดต่อเมืองหลวงที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในมหานครที่มีสีสันและใหญ่โตที่สุดในโลกอย่างนิวยอร์ก เช่นที่กะเทยเจ้าของผับชอร์ตบัสเอ่ยขึ้นมาว่า “ยุคนี้คือยุคซิกส์ตี้แต่สิ้นหวังมากกว่า”

ชื่อผับชอร์ตบัสจึงมีความหมายในทำนองว่าที่แห่งนี้คล้ายๆ school bus “รถโรงเรียน” คันสีเหลืองที่รับเด็กๆ ขึ้นไป และมุ่งหน้าไปแสวงหาเรียนรู้ความหลุดพ้น ปลดปล่อยความคิด ความรู้สึกตัวเองบนรถคันนั้น

ทว่าภาพติดเรตเอ็กซ์ใน Shortbus และฉากเซ็กซ์โจ่งแจ้งไม่ได้ถูกใส่มาเพื่อความสะใจ แต่ “จอห์น คาเมรอน มิตเชล” ผู้กำกับฯ (หนุ่มเกย์ และร่วมแสดงเปลือยในหนังด้วย) บอกกล่าวผ่านตัวละครมากมายที่กำลังมีเซ็กซ์นั้นว่า ความสุขแบบคนเมืองที่กำลังแสวงหาแท้จริงนั้น มันเป็นไปได้หรือ และที่สุดแล้วความสุขนั้นมันมีจริงหรือ??

หนังใช้ปัญหาและเรื่องราวทางเพศมาเป็นนัยสะท้อนการค้นหาความสุข และการเยียวยาทางจิตใจ- -Shortbus ลงเอยด้วยคำถามที่ว่าแม้ในที่สุดเราอาจได้พบมัน แต่ก็ไม่แน่ใจนักว่ามันจะเป็นการการค้นพบความสุข (ทางจิตใจ) อย่างยั่งยืนแค่ไหน

ที่มาจากหนังสือพิมพ์